Dieptepunt voorbij met Teckel Tina

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein
Dieptepunt voorbij.

The only way is up na een dieptepunt. En daarom kan ik het nu pas met U delen. Tina, de mini teckel die een nestje heeft van maar liefst acht puppies, is net terug uit het ziekenhuis in Dordrecht.

Vrijdag rond 4 uur in de vroege ochtend schoot ik wakker. Tina was stijf tegen mij aan gekropen in het veldbed naast het nestje puppies, waarop ik slaap. Voor dit soort nood situaties. Hoewel ik het liever niet had meegemaakt.

Ik sloot haar in mijn armen en dacht nog te kunnen slapen maar niet veel later begonnen haar spieren te trillen. Het oppervlakkig hijgen nam toe en ze verkrampte steeds meer. Ze leek langzaam in een shock te raken.

Mijn dierenarts aan de andere kant van de lijn verwees mij slaperig maar zonder pardon door naar dierenziekenhuis in Dordrecht. Ik mocht direct komen. Geen tijd te verliezen want het arme lijfje van Tina was nu totaal verkrampt. Door de spastische bewegingen van haar lijf en leden kon ze niet meer lopen. En ik heb nooit eerder een hond zo zien transpireren.

In Dordrecht werd eclampsie vastgesteld. Je ziet het wel eens bij Dr Pol, die beroemde dierenarts. Een koe kan niets meer na de geboorte van een kalfje. Calcium tekort. Omdat alle calcium is gebruikt om melk te maken.

Tina had dus ook een acuut calcium tekort. De acht pups hadden haar letterlijk leeggezogen. Elk moment kon haar lichaam het opgeven. Haar hart bonkte haar borstkas uit. Haar tong hing ver uit haar bek. Oververhitting was een reëel gevaar. Een ventilator werd door de dierenarts richting haar melkfabriekje gezet die nu zonder inhoud slap op haar buik lag. Tina reageerde nergens meer op. Haar hele focus lag op overleven, overleven, overleven… want haar moederinstinct is onovertroffen. Ze vocht niet voor zichzelf, niet voor mij, maar voor haar acht pups. Overleven, overleven, overleven…

Snel werd een infuus aangelegd en stroomden vloeistoffen met calcium naar binnen. Ze moest blijven. Intensive care. Zeker een dag en een nacht.

Blijven?!! Hoe kan dat nou? En haar pups dan?

Van het een op het andere moment was ik moeder geworden van acht pups. Die lagen nu al een paar uur alleen in de kamer. Een kus voor Tina en weg was ik. Ook ik blijk een moederinstinct te hebben. Een tussenstop was nodig om een bus melkpoeder te kopen. Flesjes, spenen. Inmiddels was het tien uur smorgens. Waarschijnlijk piepten ze al de hele boel bij elkaar van de honger.

Ik snelde de woonkamer in en daar hing een serene ochtendrust. Alles en iedereen sliep nog. Het hele gedoe van Tina was nog niet doorgedrongen in het huishouden. Houen zo, dacht ik. Kan ik mooi de gebruiksaanwijzing lezen over flessenpups.

De flesjes melk moeten om de drie uur gegeven worden. Zeven voedingen verdelen over een dag en een of twee keer snachts.

Hoe moeilijk kan dat zijn?

Hoe moeilijk kan dat zijn>

Nou, rete moeilijk.

Water koken, af laten koelen, poeder afmeten, water afmeten, klontvrij kloppen, flesje uitkoken, speen uitkoken, melk in flesje, flesje op temperatuur brengen, speen in het mondje krijgen, melk uit de neusgaten, gaatje te groot in speen, nieuwe speen, nieuw gaatje, melk weer opwarmen, nieuwe pup, of niet nieuwe pup, welke heb ik al gehad? Ze lijken op elkaar. Hoe los ik dat op? Acht elastiekjes (goddank heb ik lang haar), nu gaat het beter. En twee uur later hebben ze allemaal een elastiekje om de hals en een vol buikje. Waaaaat!? Over een uur moet de eerste al weer drinken!

De telefoon gaat. Tina is stabiel. Tuurlijk. Het is een kanjert. Ik word ook stabieler. Ik merk dat de temperatuur van de melk belangrijk is. Is die goed, dan drinken ze lekker door. En bij de zoveelste voedingsbeurt kan ik zelfs tegelijkertijd het buikje masseren zodat hun poep en pis gaat stromen.

Ze kunnen nog niet zelfstandig ontlasten. Tja, zo leer je nog eens wat. Speen er in, buikje masseren met een dot wc papier en hopla, laat maar lopen die handel. En dat acht maal.

De volgende ochtend mag Tina weer naar huis. Dat koppie. Een grote blij lach om haar bekkie als ik haar ophaal. Alles is al weer vergeten.

Thuis duikt ze de mand in. Melk heeft ze niet. Nog niet. ‘Nog’ hoop ik. Maar dat het wel komt. Toch? Ondertussen moet ik doorvoeren. Tina kijkt er naar. Verliest mijn handelingen niet uit het oog. Maar ik krijg kennelijk haar goedkeuring. En langzaamaan zwellen haar tepels weer op. En omdat ik Tina nu vol stop met hart, gehakt, ja zelfs mijn biefstuk, blijft ze stabiel.

Och jongens, wat is moederschap toch mooi. Om naar te kijken… Nu eerst slapen.

Vandaag zijn de pups precies tien dagen oud. Ik zal U  hier op de hoogte houden van de ontwikkelingen.

Kunst en cultuur in woorden

Robin Hendriks

Founder at R / H
Robin Hendriks (1994) is in 2016 afgestudeerd aan de Willem de Kooning. Ze werkt als freelance schrijver, ontwerper, maker en is daarnaast elke zondag te vinden in het dierenasiel. Haar werk gaat bijna altijd over de mens en perceptie. Voor WOW schrijft ze over kunst en de mens.
Robin Hendriks

Latest posts by Robin Hendriks (see all)

 

Aangenaam! Ik ben Robin Hendriks (1994). In de zomer van 2016 ben ik afgestudeerd aan de Willem de Kooning en heb sindsdien de vrijheid om als freelance ontwerper aan de slag te gaan. Sinds vandaag zal ik gaan schrijven en dan met name over het Oude Westen. Maar niet zomaar over hoeveel kauwgom er op de straten ligt. Nee, ik zal mijn gaan richten op wat er allemaal gaande is op gebied van kunst en cultuur. Er gebeurt zó veel, ook recht onder onze neus terwijl we het niet eens opmerken. Heb jij wel eens goed gekeken naar de lantaarnpalen die langs de weg staan? Daar zit ook een ontwerper achter die heel goed heeft nagedacht over de vorm. Zonde eigenlijk dat we er bijna gedachteloos langs lopen. In mijn schrijfsels zal ik deze ondergewaardeerde vormen van kunst uitlichten want zo vind je juist de meest fascinerende verhalen die ons stukje bij beetje de wereld beter leren begrijpen. Daarnaast zal ik veel te vinden zijn op exposities en bij kunstenaars met een bijzonder verhaal, genoeg om over te schrijven! Er zal bij elk artikel een illustratie verschijnen om het onderwerp te vangen en meer tot de verbeelding te laten spreken.

Stay tuned voor het eerste artikel. En mocht je zaterdag avond nog geen plannen hebben, er is de opening ‘Home is a formal yet loving place’ in de Frank Taal galerie.

http://www.franktaal.nl

Illustratie © Robin Hendriks

Op een roze wolk

Michelle Bours

Winkel Eigenaar at Fortheloveof Store
Ik ben eigenaresse van Fortheloveof Store in Rotterdam en zal wekelijks mijn ervaringen als startende ondernemer met jullie delen!
Michelle Bours

Latest posts by Michelle Bours (see all)

Mijn eerste blog voor WOW Rotterdam zal ik heel feestelijk beginnen!
Afgelopen zaterdag was namelijk de officiële opening van mijn winkel Fortheloveof Store. Hoewel de winkel in december al open ging had ik dit nog niet groots gevierd. Ik heb er heel erg naar uit gekeken en het was onwijs gezellig! Naast veel vrienden en familie leden waren er ook mensen die ik afgelopen maanden heb leren kennen en bewoners uit de buurt. Een geslaagd feest met heerlijke (roze) hapjes gemaakt door Naresh Ramdjas en natuurlijk ook roze drankjes! Niche Flowershop heeft prachtige bloemen geleverd die ik als bedankje mee kon geven aan de bezoekers, een beetje roze bij iedereen thuis dus nu!

Het lijkt misschien een logische keuze om een groot feest te geven wanneer de winkel werkelijk zijn deuren opent, maar het schijnt dat dit niet het meest ideale moment is. Voornamelijk omdat je zoveel nieuwe mensen leert kennen in de eerste maanden van een onderneming; klanten, buurtgenoten, pers enz. Het zou zonde zijn als deze (belangrijke!) personen er niet bij zouden zijn.

Ongeveer een jaar geleden besloot ik mijn droom van het hebben van een eigen winkel te realiseren en ben ik veel gaan lezen over ondernemen, want dat had ik ook nog niet eerder gedaan en vrijwel alles was nieuw voor mij. Ik ben in 2014 afgestudeerd aan de Design Academy, maar daar ben ik niet echt (of echt niet) goed voorbereid op de periode na mijn afstuderen of het starten van een eigen onderneming, dus moest ik opzoek naar antwoorden op al mijn vragen. Gelukkig is daar Google en YouTube en zijn die honderden pagina’s aan informatie helemaal gratis!

Ik was in eerste instantie ook van plan mijn winkel groots te openen op de dag van de echte opening (10 december), tot ik een lezing “How to NOT open an online store” van Mercedes Gonzalez op YouTube bekeek. In deze video vertelt ze over haar ervaring en veel gemaakte fouten van mensen die een eigen winkel starten, ik heb hier zeker veel aan gehad, vooral omdat er veel dingen ter sprake kwamen waar ik niet eerder aan had gedacht. Toevallig was ze in Amsterdam net nadat ik deze lezing had bekeken, maar een kaartje voor haar presentatie was zo’n € 200,-, (business vrouw die ze is), dus heb ik het bij YouTube gehouden. Iedereen die van plan is een eigen winkel te openen of bedrijf te starten; zeker even kijken!