Museum van de Wijk tot het einde

Robin Hendriks

Robin Hendriks

Founder at R / H
Robin Hendriks (1994) is in 2016 afgestudeerd aan de Willem de Kooning. Ze werkt als freelance schrijver, ontwerper, maker en is daarnaast elke zondag te vinden in het dierenasiel. Haar werk gaat bijna altijd over de mens en perceptie. Voor WOW schrijft ze over kunst en de mens.
Robin Hendriks

Latest posts by Robin Hendriks (see all)

De ruimte gevuld met kunst druppelt leeg. Een voor een komen de kunstenaars hun werk ophalen, een beetje gek omdat het toch een tweede huiskamer was waar iedereen werd verwelkomd. Je kon er schuilen voor de regen, een praatje maken of op je gemak ronddwalen op zoek naar werk wat aansprak. Om het alleen een Museum van de Wijk te noemen voelt niet genoeg, het was ook een ontmoetingsplek en een ruimte om te experimenteren.

Ik weet nog hoe ik spijkers in de muur sloeg die er net zo hard weer uitvielen. De ruimte was moeilijk bedwingbaar en overheersend. Met veel daadkracht kreeg het vorm. Muren werden gevuld, kunstwerken bleven hangen en elk hoekje werd omgetoverd tot creatief proces. Het museum bouwde zichzelf op  met behulp van de meest uiteenlopende persoonlijkheden. Divers kon je het wel noemen. Voor iedereen was het een andere ervaring, er werd werk verkocht en verhalen uitgewisseld. Een mooier doel van een museum kan je denk ik niet wensen.

Er waren dagen dat er niemand was, en dat was ook oke. Er stond jazz muziek op en het was fijn. Als je goed oplette kon je de kleine veranderingen zien. De ruimte ademde, er werden kunstwerken verschoven en toegevoegd. Als je op een goed moment binnen kwam kon je zomaar een van de kunstenaars tegen het lijf lopen. Ieder had zo zijn eigen redenen om de werken te maken. Dwalend langs de werken kon je ze aanraken, het sprak je aan of niet. Er hingen geen lange verhalen over de bedoeling van de kunstenaar, die mocht je er zelf bij verzinnen. Je kon jezelf openstellen en je eigen invulling geven aan wat je zag. Deze openheid vond je in alles terug. Maar vooral in de geesten van de kunstenaars. Het maakte ook niet uit hoe vaak je terug kwam, elke keer ontdekte je wel wat nieuws. Waar de blaadjes van de bomen vielen bleven de werken hangen, per dag beïnvloed door je eigen gedachten. En dat maakte het zo mooi, dit museum was vrij. Vrij voor iedereen die langsliep en vrij voor de kunstenaars. Moge meer plekken op de wereld zo zijn en worden.

Interview Diana van Wijk

Robin Hendriks

Robin Hendriks

Founder at R / H
Robin Hendriks (1994) is in 2016 afgestudeerd aan de Willem de Kooning. Ze werkt als freelance schrijver, ontwerper, maker en is daarnaast elke zondag te vinden in het dierenasiel. Haar werk gaat bijna altijd over de mens en perceptie. Voor WOW schrijft ze over kunst en de mens.
Robin Hendriks

Latest posts by Robin Hendriks (see all)

Vanachter een kop thee kijkt ze me aan. Voor me zit Diana van Wijk, kunstenares maar bovenal moeder van twee en een lieve vrouw. Als ik haar vraag naar haar opleiding wordt al gauw duidelijk dat het niet altijd gaat zoals je wil dat het gaat. Ze heeft de vooropleiding conservatorium gedaan en was aangenomen toen ze toch de beslissing maakte om pedagogische hulpverlening te gaan studeren. Dit vanuit een verstandig gevoel met oog op de toekomst. Zonde. Ze heeft na haar opleiding wel met veel plezier gewerkt met kinderen en even leek het een prima toekomst. Na de geboorte van haar tweede kind ging het eigenlijk allemaal niet zo lekker meer. Het is voor haar moeilijk om te vertellen ondanks dat het een groot onderdeel van haar leven is dat er ook gewoon mag zijn. Ik laat haar vrij in wat ze wilt delen en wat niet. Voor mij zit toch een sterke vrouw die openhartig verder praat.

R: Kan je je nog het moment herinneren dat je voor het eerst echt bewust kunst bent gaan maken?

D: Er was een moment in mijn leven dat alles liep, dat ik alle ballen in de lucht hield. Kort daarna kreeg ik problemen met werk door de crisis en reorganisatie. Mede daardoor zat ik niet lekker in mijn vel en kwamen alle ballen die ik omhoog hield langzaam maar zeker op de grond te liggen. Vanuit huis was ze opzoek naar iets om weer op te pakken zonder te zingen. Met een jonge baby was zingen niet de meest handige optie. Een goeie vriendin nodigde haar uit om een dagje samen te gaan schilderen. Dit werkte zo bevrijdend dat het tot op de dag van vandaag eigenlijk niet meer is opgehouden.

Op een gegeven moment stond mijn huis vol met schilderijen. Ik maak kleurrijke acryl schilderijen die echt wel een paar dagen moeten drogen en mijn kinderen zaten toch wel vaak met hun vingers aan het schilderij om te kijken of het al droog was. Dus dat was niet zo ideaal. Gelukkig kreeg ik redelijk snel een eigen plek, en ik ben nog steeds super blij met mijn atelier.

R: Is er een verhaal of boodschap dat je met je werk wilt vertellen? 

D: In de tijd dat ik eigenlijk geen kleur meer had kreeg ik het via mijn schilderijen terug. Dat was iets wat weer zin gaf en weer een reden om op te staan. Ook ging ik met mijn kinderen schilderen en ik vond zo weer een kanaal om met hun te communiceren. Langzamerhand heeft het me heel veel gegeven. En dat probeer ik terug te geven door mijn schilderijen. Hoop, er is altijd licht en kleur. Als je het in jezelf niet hebt kun je het ook nog buiten jezelf vinden op een goeie manier. Het is mijn vrijheid. Vrij van perfectionisme. In het dagelijks leven ben ik vrij perfectionistisch maar tijdens het schilderen is alles welkom. Elke spetter, het hoort erbij. Het is vrij werken en los van zorgen. Het gebeurd gewoon.

R: Kun je mij vertellen hoe jou dagelijkse dag eruit ziet?

D: Werken zit er momenteel niet in maar ik ben op verschillende kanalen wel bezig met dingen die ik leuk vind. Zo heb ik bijvoorbeeld samen met een vriendin Aagje opgericht, creatieve projecten die zorgen dat je in je eigen buurt meer activiteiten krijgt en zo meer saamhorigheid creëert. Dat heb ik zelf namelijk enorm gemist. Dat is naar mijn idee de basis, je medemens zién en een beetje letten op elkaar. Daarin heb ik nu verschillende projecten in samenwerking met de gemeente. Dus dat loopt nu wel eigenlijk.

Daarnaast zit ik bij kunstenaarscollectief Karmijn. Ik probeer zoveel mogelijk zonder druk te doen. Daar gedij ik het beste want ik leg mezelf al zoveel druk op. De laatste tijd heb ik ontzettend veel over mezelf geleerd en wat ik heel prettig vind is dat ik doormiddel van schilderen een nare periode ook heel positief kan afsluiten. Daarom vond ik het ook zo leuk dat deze expositie op mijn pad kwam. Iets nieuws, kijken wat er gebeurd en nieuwe mensen te ontmoeten. Zonder oordeel, gewoon kijken. Ik vind het een heel goed initiatief. En ik was al heel lang niet op de west-kruiskade geweest haha.

R: Waar ben je nu vooral mee bezig? 

D: Als je mentaal niet goed in elkaar zit is het best wel moeilijk, er is vaak een hoop schaamte en je kan moeilijk uitleggen wat er nu precies in je hoofd omgaat. En daar ben ik heel erg mee bezig. Met het laten zien van wat er in mijn hoofd  gebeurd. Dat is moeilijk om vorm te geven omdat je niet precies weet hoe. Ik ben heel erg aan het zoeken qua materiaal. Hoe ziet bijvoorbeeld paniek eruit, hoe ziet angst eruit. Dat je die gevoelens in een beeld kan vangen en dat iemand ook echt dat gevoel ziet. Het gaat eigenlijk om een belevenis en emoties. Hoe zwart kan je het hebben, normaal was ik alleen maar met kleur bezig maar nu toch ook met zwart. Echt zwart. Maar wel met een mengeling van kleur of een lichtpunt vinden. Een vorm van hoop erin. Mijn schilderijen hebben dus wel een diepere laag dan wat je op het eerste oog ziet. Ik ben vanuit het kleurrijke naar wat meer zwart gegaan. Ik durf het nu ook toe te laten, het is een balans vinden tussen gehele vrolijkheid en de wat meer duistere kanten. Die mogen er ook zijn.

R: Als je nu je eigen ideale toekomst kan samenstellen, hoe zou die er dan uit zien?

D: Ik zou heel erg graag galerie willen met kunst echt van de kunstenaarsbron. Een plek als een groot atelier waar je zelf kan werken maar waar ook ruimte is voor iedereen om samen te creëren. En waar het toch wel commercieel kan worden aangepakt. Want dat mis ik ook een beetje, de commerciële kant, anderen blij maken en het betaalbaar houden. Maar niet meteen zo’n standaard galerie. Als ik echt vanuit mezelf kijk zou ik graag een mooie plek creëren waar je inspiratie op kan doen, waar het altijd lekker weer is. En dan hoef ik niet per se te kunnen leven van mijn schilderijen maar ik wil wel graag creatief bezig zijn. In een galerie, muziek of iets anders.. ook verder gaan met kunst dan alleen het schilderen. Ik ga binnenkort ook op les omdat ik geen achtergrond heb in schilderen. Ik heb wel kunstgeschiedenis en muziekgeschiedenis gehad, maar voornamelijk de moderne kunst trekt mij aan. Van daar uit ga ik wel weer verder kijken.

R: Hoe is het voor jou werken als je geen achtergrond in kunst hebt, maar dat duidelijk wel zoekt gezien je recente opleiding?

D: Het is wel heel fijn dat ik geen materiaal hoef te kiezen. Ik zit niet vast aan de dingen die je binnen een opleiding leert. Ik kan met alles werken wat ik wil want er zijn geen beperkingen. Er is geen perfectie, je weet het niet. Dat is wel een verschil met hoe ik vroeger in elkaar zat. Dan moest ik eerst alles weten en dan pas kon ik het aanpakken. En nu heb ik zoiets als ik een materiaal pak  ga ik gewoon kijken wat er gebeurd. Echt op basis van die nieuwsgierigheid. Het zelf ondervinden vind ik het mooie, als ik iets heb gemaakt en het valt na een maand uit elkaar.. Ja dat kan ook gebeuren. Maar dan wéét ik dat.

R: Is er een project of werk wat voor jou een grote waarde heeft ?

D: Het is niet mijn eerste werk maar een schilderij dat ik op een van mijn donkerste dagen heb gemaakt. Mijn man moest me die dag ook echt naar mijn atelier sturen. Uiteindelijk heb ik twee schilderijen gemaakt waarvan 1 mijn lievelingsschilderij is. Die is ook niet te koop. Hij heet ‘Big Magic’, grote magie wat er die dag toch is gebeurd.

Toen ik haar de laatste vraag stelde kwam het antwoord al vrij snel zonder erover na te denken. ‘Waar ben jij het meest dankbaar voor?’ Een antwoord wat niks kan overtreffen; haar man en kinderen. Ze hebben haar gesteund en zijn positief gebleven. Ze hoopt ooit een vorm te kunnen geven aan haar dankbaarheid. Dankbaar dat ze haar hart heeft kunnen volgen.

Voor meer informatie over Karmijn, kijk op: www.karmijnkunst.nl

Pushing Your Sketching Boundaries

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Pushing Your Sketching Boundaries – Urban (E)escapes

uban sketching

(door Marjolein van Braam Morris)

Van 23 tot en met 27 augustus vindt in Rotterdam ‘Pushing Your Sketching Boundaries – Urban (E)escapes’ plaats. Het betreft hier een internationale urban sketching workshop. De thuisbasis is dit keer het  Museum van de Wijk (Toko51), gevestigd op West-Kruiskade 51.

Dertig Nederlandse én buitenlandse tekenaars gaan onder leiding van drie instructeurs – Isabel Carmona, Miguel Herranz en Inma Serrano – experimenteren met verschillend technieken en tekenvormen. Dat doen ze niet binnen maar in de straten van Het Oude Westen/Rotterdam.

Lekker buiten

Wat is dat dan?

Urban sketching? Wat is dat dan? Eigenlijk is het simpel: (buiten) tekenen wat je om je heen ziet. Op vakantie, tijdens een stedentrip of gewoon in de natuur. Urban sketching is een beweging van mensen die overal ter wereld in steden, woonplaatsen of op reis tekenen. De tekeningen zijn een soort verslag of momentopname van dat wat ze zien en meemaken.

Urban Sketchers is ook een netwerk, met een jaarlijkse conferentie, en die regelmatig workshops organiseert. Zo was er vorig jaar een meerdaagse workshop in Málaga (Spanje) waar de groep werd onthaald in het geboortehuis van Pablo Picasso – nu een museum.

Eerdere edititie in Spanje

In het Museum van de Wijk zullen deze dagen, vanaf 13 tot 17 uur, de foto’s van de schetsboeken te zien zijn. Woensdag t/m zaterdag van 13-17

Kom vanaf donderdag elke dag even kijken naar de tekeningen. Vanaf 13 uur
Deze workshop in het Museum van de Wijk was binnen de kortste keren uitverkocht!
Een leuk artikel in de Metro dat onlangs verscheen, over urban sketching: https://www.metronieuws.nl/nieuws/binnenland/2017/07/urban-sketching-weg-met-die-smartphone
Een blog over het Museum van de Wijk. Meer info elders op deze website: https://wow-rotterdam.nl/2017/07/16/opening-museum-wijk/

Interview Margo Ramp

Robin Hendriks

Robin Hendriks

Founder at R / H
Robin Hendriks (1994) is in 2016 afgestudeerd aan de Willem de Kooning. Ze werkt als freelance schrijver, ontwerper, maker en is daarnaast elke zondag te vinden in het dierenasiel. Haar werk gaat bijna altijd over de mens en perceptie. Voor WOW schrijft ze over kunst en de mens.
Robin Hendriks

Latest posts by Robin Hendriks (see all)

Het is een zonnige ochtend op de west kruiskade. Ik heb een afspraak met Margo Ramp, een van de kunstenaars binnen Museum van de Wijk. We komen tegelijk aan en met de fiets in de hand begint het gesprek al goed. We besluiten op een terrasje te gaan zitten met een cappuccino.

Margo Ramp heeft de creativiteit van haar moeders kant meegekregen. Zelf heeft ze ook een dochter waar ze heel trots op is. Toch leidt Margo een dubbel leven, ze is namelijk verpleegkundige al heel lang. Totaal wat anders. Als ik haar vraag of dat een goeie combinatie is geeft ze toe dat ze het liefst alleen maar met kunst bezig zou zijn. Maar er moet ook geld verdient worden.

R: Hoe ziet een gewone dag van jou dan uit zo met beide banen?
M: Ik ben zzp’er dus dat hangt er eigenlijk een beetje van af. Ik werk in Rotterdam, 4 dagen gebroken diensten maar de kunst zit altijd in mijn hoofd. Waar ik ook ben en waar ik ook kom. Veel praten en veel kijken, ik heb altijd een boekje bij me en ik maak veel foto’s. Eigenlijk is mijn hele dag overspoeld met kunst maar ik moet werken om geld te verdienen. Het is niet dat ik het vreselijk vindt maar eigenlijk wil ik het liefst alleen maar met kunst bezig zijn. Gewoon creatieve dingen doen.

R: In jou kunstwerken lijkt altijd wel een verhaal te zitten, je doet iets niet zomaar. Wat is het verhaal achter de kunstwerken die je nu tentoon hebt gesteld?
M: Ik ben ongeveer 1,5 jaar geleden begonnen met uurwerk. Niet zozeer dé tijd maar wel een uurwerk. Ik kijk vaak om me heen en dan zie ik heel vaak klokken die ik helemaal niet zo mooi vindt. En toen dacht ik, als je toch wilt weten hoe laat het is is het dan niet leuker om het uurwerk in een kunstwerk te plaatsen. Dat is eigenlijk de rode lijn geworden, daarin werk ik graag met natuurlijke materialen. Zo heb ik een klok gemaakt van een oude boomstam. Na mijn expositie ‘met de tijd mee’ is het eigenlijk alleen maar uitgebreid. Uurwerk in kunstwerken.

Het kunstwerk wat nu in Museum van de wijk staat met die grote bol, is de tijd. Mensen denken vaak na over dingen die ze anders hadden kunnen doen of beter. De persoon op de bol hangt ondersteboven bijna in het gat. Die kijkt naar de tijd die geweest is en hoe die het eventueel anders had kunnen doen. Mensen zijn dan ook geneigd om erin te kijken  en dan zien ze een spiegel. Zodat je jezelf kan spiegelen, je komt jezelf tegen in de tijd. Dat is het verhaal achter de bol.

Naast de tijd is vrijheid ook een groot thema. Vrij zijn en vrij voelen, toen is het dansen gekomen.  Het beeld van een man, vrouw en kind die aan het dansen zijn op een S, het wapen van Laren. Daaronder staan rode schoenen. Je kan heel je leven gebonden zijn aan je werk, relatie, vrienden maar als je gaat dansen voel je je vrij. Dan komt het kind in je naar boven, dan schop je je schoenen uit en ga je op je blote voeten staan dansen.

R: Hoe is het proces verlopen toen je aan het werk was aan deze twee kunstwerken?
M: Het beeld op zich is gemaakt van stof met textiel verharder en de bal is van papier maché. Het was heel leuk om aan te werken omdat je het echt zag groeien. Laagje voor laagje ben ik er wel een maand mee bezig geweest. Dat vind ik het mooie van kunst, het scheppen. Je weet nooit precies hoe het gaat worden, van het een komt het ander.

R: Achter jou werken zit vaak een verhaal, toch lees je eigenlijk nooit de verhalen bij de kunstwerken in een museum. Wat is voor jou dan de ideale manier om naar kunst te kijken?
M: Voor mij is het voornamelijk je hoofd leegmaken, je open stellen voor wat je gaat zien en rust vinden. Als het heel druk is kan ik mij ook niet concentreren. Ik kijk vaak eerst wat ik er zelf in zie en als er een kaartje bij hangt dan kijk ik wel even of het klopt. En als het niet klopt ga je er toch weer anders naar kijken. Maar in eerste instantie is het gewoon zelf in alle rust kijken. En stiekem kijk ik ook naar de gebruikte technieken om te kijken of ik daar ook mee kan werken. Niet het namaken maar puur de techniek. Ik heb zelf geen kunstacademie gevolgd dus alles kijk ik af bij anderen en experimenteer ermee. Zo wou ik eens exposeren bij een galerie maar dat mocht niet omdat ik geen kunstacademie had gedaan. Maar voor mij geeft het ook een vrijheid, ik weet niks van een bepaald materiaal dus ik doe er gewoon wat mee. Zo kom je het best achter hoe een materiaal werkt en wat er mogelijk is. Alles heeft zo z’n voor en nadelen.

R: En als je nu maar 1 materiaal mag kiezen waar je alleen nog maar mee mag werken, wat zou dat dan zijn?
M: Nee dat zou ik echt niet kunnen, het zou zo belemmerd werken voor mij. Ik zou het er heel benauwd van krijgen. Ik ben nu bijvoorbeeld bezig met textiel verharder maar dan kan over een tijdje weer heel iets anders zijn. Ik zou mezelf te veel beperken met maar 1 materiaal, ik ben steeds in ontwikkeling gelukkig. Dat is ook mijn visie, kijk om je heen en blijf onderzoeken.

R: En zo heb je ongetwijfeld al een hele hoop geleerd, maar als je nu op dit moment 1 ding moet kiezen wat je heel erg graag wilt leren wat zou dit dan zijn?
M: Ik zou heel graag willen beeldhouwen, dat lijkt me fantastisch. Maar ik zou ook graag meer willen doen met filmen. Daar ben ik nu al een klein beetje mee bezig en dan vooral editten.  Ik heb ook veel gewerkt met photoshop maar ik ben nu meer toe aan beweging. Dat het meer leeft. Daarom ben ik ook veel bezig met 3D werk, daar kan je omheen lopen en van elke hoek zie je weer wat anders.

R: Kan je nog het moment herinneren dat je voor het eerst echt bewust kunst hebt gemaakt?
M: Ik ben altijd al wel geïnteresseerd geweest in kunst maar ik ben 3 jaar geleden begonnen met schilderen en dan leer je ook naar details kijken. Dan ga je steeds verder kijken, ook naar kunstwerken, je krijgt er meer oog voor. Dus dat is eigenlijk het moment geweest. Maar ik ben er wel altijd al mee bezig geweest, mijn oude buurman was meubelmaker en ik bedacht dan meubels en maakte die samen met hem. Zo hebben we tafels en lampen gemaakt maar ook sieraden, eerst van koper en toen van zilver. Doordat ik zoveel uitprobeer kan ik het ook met elkaar combineren. Zo is het natuurlijk met alles eigenlijk, het hele leven. Je doet ervaring op wat je in andere situaties weer kan toepassen.

R: En mocht je nou je ideale toekomst kunnen vormgeven, hoe zou die er dan uit zien?
M: Ik zou graag vanuit huis werken om te ontwerpen maar wel het liefst via opdracht. Dus eigenlijk wil ik heel veel opdrachten krijgen zodat ik financieel onafhankelijk ben en alleen maar bezig kan zijn met kunst maken. Misschien dat ik ooit workshops ga geven maar dat weet ik nog niet.

R: Maar als je opdrachten krijgt ben je niet helemaal vrij om je eigen autonome werk te maken..
M: Dat klopt en dat is ook wel het nadeel. Ik zou dan naast mijn opdrachten ook wel blijven werken aan autonoom werk. Maar als ik mag fantaseren dan zijn opdrachten waarin algehele vrijheid zit toch wel de droom. Maar ja dat komt bijna nooit voor haha.

Om het gesprek af te sluiten stel ik nog 1 laatste vraag. Waar ben je het meest dankbaar voor? Het antwoord is snel en krachtig: haar dochter. Daar kan geen kunstwerk tegen op.

Aankomende woensdag is de expositie Met de tijd mee te bezichtigen aan de Westkruiskade 51,  zie hier voor meer informatie: Expo Met de  Tijd mee.

Museum van de Wijk biedt showcase van Rotterdamse makers!

Social Media

Christy de Witt

Creatief ondernemer & Ondernemend Kunstenaar at TWC Works!
Maakt Witty Art en onderneemt van alles met Witty Projects om Rotterdam (en Het Oude Westen) een beetje leuker te maken. O.m. met Dogparade010 en Maak Het Mee010.
Social Media

Latest posts by Christy de Witt (see all)

Het Museum van de Wijk: Makersexpo in het kader van Maak Het Mee 010
presenteert:

Makersexpo in het kader van Maak Het Mee010 van 15 juli t/m 30 september a.s.:

Tekeningen, schilderijen, prints, objecten, meubels, kleding, sierarden, accessoires en presentaties door:

Jaap de Korte, John Vandergalien, Wolbert van Dijk, Rio Holländer, Snotnose, Mireia, Amine van Lieshout/BagMe, Margo Ramp, Diana van Wijk, Judith de Leeuw/JDL Streetart, Donovan Spaanstra, Esther Schoonhoven, Lenny O., Johan de Korte, Piet Hein, Robin Hendriks, Francisca Ghiraw, Laura Ketting, Akke Haarsma & Cursisten, Christy de Witt e.a.

Het Museum van de Wijk is t/m 30 september wekelijks geopend op woensdag t/m zaterdag van 13.00 tot 17.00u.

Mijn naam is Christy de Witt, creatief ondernemer en ondernemend kunstenaar, en samen met Piet Hein en Lennard de Vlieger van Cretopia Rotterdam, de initiatiefnemer van dit Museum van de Wijk. Graag vertel ik jullie in mijn eerste WOW! Blog iets meer over de onstaansgeschiedenis van dit project.

Zelf ben ik al zo’n tweeënhalf jaar bezig om het ‘makerschap’ in Het Oude Westen meer op de kaart te krijgen, samen met o.m. Cultuurscout Centrum Menno Rosier.  Dit onder het motto: ‘Maak Het Mee 010’. Zo organiseerde ik in 2015 o.m. al een Pop Up Expo en een Meet & Match; en organiseerde ik later ook nog een tweetal Makers Meet Ups, de eerste vorig jaar in Leeszaal Rotterdam West en eerder dit jaar nog eentje in Odeon.

Tijdens die bijeenkomsten gingen zo’n 40 Makers èn MeeMakers uit het gebied aan de slag met ideeën en plannen om het maken in de wijk meer zichtbaar te maken.  Want, de straten van Het Oude Westen wemelen van het verborgen makerschap. Een onderwerp wat mij, immers zèlf kunstenaar en creatief ondernemer, aan het hart gaat en waarop ik ook in komende blogs zeker ga terugkomen.  Oók in het kader van deze expositie, natuurlijk.

 

Een paar weken terug werd ik benaderd door Piet Hein en Lennard de Vlieger van Cretopia Rotterdam, de drijvende krachten achter Toko51. De huidige situatie rondom de Toko, een geliefde en bekende laagdrempelige creatieve verzamelplek in de wijk, was natuurlijk niet om over te juichen, maar zoals Piet Hein in dit eerdere blog schreef, het bood ook dé kans om de ruimte te benutten voor het organiseren van een heuse showcase van het werk van Rottedamse makers.  En om zo dat enorme creatief potentieel uit het gebied nu echt te ontsluiten voor een breder publiek, precies wat ik met Maak Het Mee 010 probeer te bewerkstelligen. Die kans konden, nee, die móchten we niet laten liggen.

 

Zo gezegd, zo gedaan. We gingen aan de slag.

Dankzij de ondersteuning van de Alliantie West-Kruiskade, Winkeliersvereniging West –Kruiskade, Echt Rotterdam en de Gebiedscommissie Centrum, de Cultuurscout Centrum èn met een flinke dosis energie, creativiteit en kunst- en vliegwerk is het ons gelukt om Toko51 binnen een tijdsbestek van twee weken te transformeren tot een volwaardige expositieruimte voor het werk van een groep van in totaal 25 makers.

En wat voor makers! We zijn ontzettend blij met en trots op de enorme diversiteit èn de kwaliteit van van al het getoonde werk, gemaakt door  bekende en minder bekende makers, door mensen aan het begin van hun loopbaan, maar ook door makers die al langer aan de weg timmeren, al dan niet letterlijk. Zelf ben ik nog het meest onder de indruk van hoe vloeiend de inrichting van de expositie tot stand is gekomen.

 

Uit eerdere exposities en pop up galleries (zoals de Sint Maria’s Gallery, een eerder project van mij uit 2013 in samenwerking met o.a. Museum Rotterdam) weet ik dat dat soms een echt gevecht kan zijn. Is er sprake van het juiste evenwicht tussen de verschillende werken en al die verschillende disciplines? Komt elk werk tot zijn recht in de ruimte? Ook omdat nu sprake was van een ultrakorte voorbereidingstijd, moest er snel geschakeld worden. Pas op de vrijdag voorafgaand aan de opening, toen alle deelnemers hun werk kwamen brengen en hun plekje kwamen inrichten, zou het allemaal duidelijk worden.

 

Wat dat betreft, moet ik hier ook even mijn waardering uitspreken voor hun enthousiasme, hun positiviteit en flexibiliteit gedurende deze periode en tijdens het inrichten. Want uiteindelijk ging het allemaal eigenlijk haast als vanzelf. Het resultaat van al die gezamenlijke inzet is een uitnodigende, brede showcase van echt Rotterdams Makerstalent in en rondom Het Oude Westen. Zo hebben we met ons allen gezamenlijk een Museum van de Wijk gerealiseerd!

Binnenkort verschijnt op dit blog een reeks persoonlijke portretten van elke deelnemer aan de expositie, in woord en beeld vastgelegd door kunstenaar en mede-blogger Robin Hendriks. Deze portretten bieden een nadere kennismaking met de maker in kwestie. Ook ik zal in komende blogs nader ingaan op de getoonde werken en deelnemende kunstenaars, dit vanuit verschillende perspectieven, o.m. dat van het makerschap, (creatief) ondernemerschap en natuurlijk ook hoe we verder willen gaan met dat Museum van de Wijk. Ook werken we aan een aantal bijeenkomsten rondom die thema’s, o.m. workshops en lezingen. Maar daarover later meer!

Ook nog zeer de moeite waard van het vermelden: Robin Hendriks schreef al een pakkend verslag van de opening op dit blog.

 

Om daar zelf nog even wat woorden aan te wijden, ook daar mogen we trots op zijn. Ondanks de korte voorbereidingsperiode was er sprake van een mooie opkomst van geïnteresseerde bezoekers, die, na een kort praatje mijnerzijds, kennis namen van de woorden van Arnoud Molenaar, Chief Resilience Officer van de Gemeente Rotterdam.

Hij vertelde over hoe Rotterdam met Resilient Rotterdam bouwt aan de veerkracht en de weerbaarheid in de stad en, via klimaat en water (ook een thema dat je trouwens terugziet in onze expositie, dankzij deelnemer Wolbert van Dijk) en de belangrijke rol die kunst en cultuur daarin spelen. Ook benoemde hij de waardevolle bijdrage van kunstenaar, makers en creatief ondernemers; en die van kleine culturele producenten als, inderdaad, Cretopia en (als ik zo onbescheiden mag zijn) mijzelf. Maar ook de grote betekenis van verzamelplekken van al die creativiteit, zoals Toko51.

En dat raakte bij mij persoonlijk een welkome, maar ook gevoelige snaar. Welke? Daarover lees je binnenkort meer in één van mijn volgende blogs, over de positie van culturele en sociale broedplaatsen in Rotterdam.

Voor nu nodig ik je, mede namens Piet Hein en Lennard de Vlieger en alle deelnemers van onze Makers Expo: kom naar het Museum van de Wijk aan de West-Kruiskade 51 en laat je verrassen door al dat waanzinnige makerschap!

Op dit blog voor nu een korte impressie, kijk vooral ook alle foto’s op  de Maak Het Mee010 Facebookpagina, er zijn er namelijk nog véél meer.  Komende blogs zal ik nog veel meer beeldmateriaal tonen van de expo!

     

Opening Museum van de wijk

Robin Hendriks

Robin Hendriks

Founder at R / H
Robin Hendriks (1994) is in 2016 afgestudeerd aan de Willem de Kooning. Ze werkt als freelance schrijver, ontwerper, maker en is daarnaast elke zondag te vinden in het dierenasiel. Haar werk gaat bijna altijd over de mens en perceptie. Voor WOW schrijft ze over kunst en de mens.
Robin Hendriks

Latest posts by Robin Hendriks (see all)

Opening door Arnold Molenaar.

Vandaag is de kleur geel. Deze heldere warme kleur is het canvas voor de opening. De laatste werkzaamheden nog maar net achter de rug en klaar voor het publiek. Gasten druppelen binnen en al gauw is de ruimte gevuld met geroezemoes en gezellige gesprekken. Wijndrinkers en bierdrinkers zij aan zij. Dan valt de eerste noot bij de piano, Nani Kry laat iedereen verstommen en zingt. Met niks anders dan zijn stem en de piano vult hij de ruimte, deze jongen kan zingen! Als een ware celebrity staan er mensen om hem heen foto’s te maken. Wie hem vanavond niet heeft gehoord krijgt hopelijk nog een kans de aankomende weken.

Dan slaat de klok 4 uur, officieel geopend! Christy neemt de microfoon over en vertelt stralend over het opzetten van museum van de wijk. Samen met Piet Hein en Lennard de Vlieger waren ze zo gek om het gewoon te doen, en zie waar we nu staan. Te midden van alle makers in een bijzondere ruimte vol met muurschilderingen. Iedereen is trots op elkaar en zo hoort het ook. Arnoud Molenaar van Resilient Rotterdam pikte dit enthousiaste initiatief ook op en wilde dit graag met ons openen. Volgens hem is Rotterdam een veerkrachtige stad. Een stad die tegenslagen kan opvangen en sterker wordt. Een stad met visie, lef en doorzettingsvermogen ook op cultureel gebied. En daar komt Museum van de Wijk kijken, een museum/expositie voor de wijk en door de wijk. Want zonder al deze mensen en vrijwilligers bestond dit niet. En dat mag best even gezegd worden, petje af!

Er wordt luid geklapt en de tweede biertjes worden geopend. De lichten gaan aan, dit is waar het om gaat: tekeningen, schilderijen, tassen, denim en sculpturen. Overal is iets interessants te zien, volg de neon lijnen op het plafond en kom uit bij een graffiti muur. Of dwaal langs de duizend schilderijen en zie uiteindelijk alleen maar stipjes die een illustratie vormen. De ruimte speelt met de kunstwerken, ze versterken elkaar. Lachende gezichten praten over en weer. Dit is een geslaagde opening.

 

Museum van de Wijk

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Museum van de Wijk in Toko51

Uitnodiging opening Museum van de Wijk

Voor wie het nog niet weet: Nee, we sluiten niet. Toko51 gaat door

als Museum van de Wijk.

De ‘verbouwing’ van de Toko is in volle gang op het moment van schrijven. Het is een komen en gaan van spullen en mensen. Lennard is op vakantie dus het is aanpoten. Pietje kan aanpoten hoor, als het moet. Gelukkig zijn er de vreselijk onmisbare vrijwilligers die helpen anders was het niet te doen.

Opening zaterdag 15 juli

Zaterdag 15 juli is om 16.00 de grote opening van de expositie van rond de vijfendertig kunstenaars en makers.Het is een bont gezelschap met een evenzo bonte verzameling aan produkten: tekeningen, schilderijen, prints, objecten, sculpturen, kleding, sieraden, meubels, accessoires… je kunt het zo gek niet bedenken of het wordt aan je voorgesteld. Handgemaakt of in kleine oplage vervaardigd door lokale Rotterdamse makers.

Als je zaterdag komt kijken bij de opening en er is nog een plekje over voor je werk, dan kan je je nog aanmelden via het aanmeldformulier https://wow-rotterdam.nl/2017/06/22/gezocht-makers-deelname-aan-makersexpositie/ Wij gaan dan kijken of het nog past.

Opening door…

Arnoud Molenaar, Chief Resilience Officer van de Gemeente Rotterdam, opent het Museum van de Wijk. Zo’n week of twee geleden werd Cretopia uitgenodigd door Risilient Rotterdam in het WTC, omdat we met de Toko zo lekker veerkrachtig zijn. Lennard en ik werden zo vrolijk van het programma van de meest creatieve studenten van allerlei opleidingen, dat we het niet licht zullen vergeten. Kijk maar eens op www.resilientrotterdam.nl

Resiliant Rotterdam in WTC met Lennard

Arnoud, ik mag Arnoud zeggen ha ha ha…, wil heel graag het Museum van de Wijk en tegelijk de Makersexpo openen door een verhelderd woordje te spreken over het belang van samenwerken aan een veerkrachtig Rotterdam: Resilient Rotterdam.

Wil je verzekerd zijn dat je naar binnen kunt zaterdag, dan is het verstandig je aan te melden door een mailtje te sturen naar twc.works@gmail.com.

Onze Blogger Robin Hendriks gaat verslag doen van de opening. Zij is zelf afgestudeerd kunstenares en ze gaat portretten maken van de makers en hun produktie. Dat belooft een boeiende reeks te worden, hier te volgen op wow-rotterdam.

Bovendien worden er workshops en lezingen georganiseerd voor de deelnemers om elkaar te versterken. Bijvoorbeeld hoe je beter vindbaar wordt op internet. Hoe je je Facebook pagina kunt oppimpen. Het wordt een leuke tijd de komende maanden.

Nou, ik ga weer verder hier. Ik hoop echt dat jullie allemaal komen zaterdag. En lukt dat niet, dan kan je daarna komen kijken op elke woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag van 13.00 tot 17.30

Museum van de Wijk met de Makersexpo is een samenwerking van Cretopia-Rotterdam, TWC Works in het kader van Maak Het Mee010 en wordt mede mogelijk gemaakt door:

Gebiedscommissie Rotterdam Centrum

Alliantie West-Kruiskade

Winkeliersvereniging West-Kruiskade, Echt Rotterdam

Cultuurscout Centrum, Menno Rossier

Maak het mee cretopia
Museum van de Wijk