Op de fiets naar Hoek van Holland; de industriële route.

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Op de fiets naar Hoek van Holland; de industriële route.

Veertrekpunt Marconiplein.

 

Op de fiets, op de fiets

Want dan kost het bijna niets

Op de fiets, op de fiets

Want dan zie je nog eens iets…

 

Omdat de Blankenbergtunnel met bijbehorende zesbaans weg er mag komen van de Raad van State, neem ik dit keer niet de route door het natuurgebied wat er na september niet meer is. Juist niet. Ik moet mijn ogen maar snel laten wennen aan ons mooie industrie land. Schoonheid zien, je kan het leren. Dus kom op. Niet sikkeneuren en hopla op de fiets langs de rafelranden van steden en dorpen; de industriële route.

Eindbestemming is de pier van Hoek van Holland.

Ik begin de route bij Marconiplein richting Schiedam, naar de Noletmolen.

Noletmolen in de verte.

De hoogste molen ter wereld. Ho ho, hoor ik u denken. We gingen toch industrie bewonderen? Nou, deze molen is dus niet oud (2005). Het is een energiecentrale in een oud jasje. Hij wekt stroom op en opereert volautomatisch. Komt geen molenaar aan te pas. Dus hartstikke industrieel.

Op de grens van Schiedam en Vlaardingen kom ik weer langs het water te

Het gele ding.

fietsen. Ik zie een bizar geel ding in de verte. Hop, erheen. Ik sluip door de bosjes om het tafereel niet te verstoren. Oh nee, dat hoeft niet. Het is geen vogel…

Wat is het?

Het is een platform voor een helikopter. Denk ik. Ik kan het niet in een gidsje nazoeken. Misschien een idee voor een boekje: wat voor industrie zie ik daar?

 

 

 

Net over de grens met Vlaardingen zie ik een vliegtuig wat never nooit niet zal opvliegen.

Meccano

Dus dat zal het dan ook wel niet zijn. Iets van Meccano. Mijn oog moet nog veel leren.

Op een giga druk verkeersplein waarvan je denkt, hoe kom ik ooit aan de overkant (je moet als fietser binnen 30 seconden diagonaal oversteken want dan springen de 8 stoplichten van de auto’s al weer op groen) zie ik dit. Voor het eerst denk ik: dat groen dat past hier niet. Het verstoort het beeld.

Ja ja, ik ga vooruit.

Wat doet dat vieze groen daar?!                                                                                                                                                               In China hebben ze een metro die door een bewoonde flat heen rijdt. In Vlaardingen hebben ze een bungalow.
Bungalow met metro.

Een fris nieuw fietspad. Lekker breed ook. Wat je niet ziet is rechts het spoor en links een vreselijke drukke weg waar testosteronspugende

Oud en nieuw.

vrachtwagenchauffeurs de personenauto’s de vernieling in drukken. Maar waar het me vooral om gaat zijn de oude, grauwe pakhuizen op een rij. Sommigen nog in gebruik. Anderen onderhevig aan verval; dus nog mooier. VISCHERIJ MAATSCHAPPIJ VLAARDINGEN. Ik merk dat het me ontroert. Waar is de trotse eigenaar van weleer

Vervallen pakhuizen op een rij.

gebleven? Allemaal dood. Nee, industrie kikkert lekker op hoor…

Als ik Vlaardingen verlaat kom ik langs een gebouw waar heel gelukkige mensen moeten wonen. Ze wonen al 20 jaar anti kraak. Ongelofelijk dat het dan nog altijd zo desolaat is in plaats van een bruisend creatief bolwerk. Hoe kan dat Vlaardingen?! Oh wacht even. Ik moet weer focussen. Industrie Piet Hein. Let op de industrie.

Anti kraak gebouw

De Nieuw Waterweg.

Nu nog stil. Straks een zesbaansweg.

Waar is de Maas gebleven? Om de hoek licht Het Scheur. Hier ongeveer scheurt straks de zesbaansweg van de Blankenburgtunnel onder het water. Nu was het, op een scootertje na, stil.

De Maeslantkering. Wat dat lelijke witte scherm op de voorgrond doet?

Pas op, scherpe bocht.

Dat is de zwanenopvang. U weet wel, van die olie. Hier zitten ze achter bij te komen. Zie je die vangrail? Die staat er omdat het een scherpe bocht is naar rechts. Die je dus nu niet ziet aankomen.

Enfin. Honderd meter verder moet ik afstappen. Waarom? Omdat de zwanen achter de schermen schrikken van fietsers die ze dus niet kunnen zien of horen?! Waarom zet je dan een zwanenopvang pal naast het fietspad en niet in dat weiland erachter? Focus Piet Hein. Focus. Industrie. Kijk toch eens wat een mooi lijnenspel die kering heeft.

Tachtigduizend volts gaan hier het water onder.

Geen gevaar voor de volksgezondheid hoor.

Als je een pacemaker hebt kan je beter een andere route kiezen want zelfs met dit droogste weer knetteren je haren overeind. Geen gevaar voor de volksgezondheid. Advies: je kunt hier beter niet je hond laten plassen.

Stenaline. Ja leuk. Maar kijk eens goed. De vuurtoren van Hoek van Holland.

Huh? Een vuurtoren?

Tsss… ja echt. Hoek van Holland heeft ook een vuurtoren. Wist ik niet. Maar het is wel logisch. En mooi! Bam. Een recht-in-je-smoel torentje. Bij een dijkje met een hekje. En een huisje met een rood dak. Opeens wordt het verdacht landelijk.

Vuurtoren Hoek van Holland.

Gelukkig komt dat door de hoek van de foto.

 

 

 

Want dan draai je je om en zie je de verte. De Maasvlakte 1 en 2 met op de voorgrond het pittoresk gebleven haventje van Hoek van Holland. Broehaa broehaa broehaaaaaa….

Haventje Hoek van Holland

Genoeg gelachen. Focus. Ik fiets lang een file van Duitsers met camper naar De Pier. Nee echt de pier. De betonnen pier.

Fietsen op de betonnen Pier.

Je mag er gewoon fietsen. Niet alleen ik ben daar verbaasd over, ook sommige toeristen kijken mij bedenkelijk aan. Maar het mag echt. Helemaal naar het einde. Bestemming bereikt.

De Pier van Hoek van Holland.

Straks zwemmen, patatje bij De Pier en weer naar huis. Veel moois gezien vandaag.

Straks eerst een patatje voor ik naar huis ga.