Ga geld bespraren. Gratis groente.

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Deze week werd ik gevraagd om geldbesparende tips. Nou die heb ik zat. Gratis. Dat was al vast de eerste besparing… Ik noemde geloof ik LED lampen. En mobiel internet zodat je de vaste aansluiting weg kunt doen. Ik had ook kunnen zeggen, neem geen kinderen. Dat is in alle opzichten de beste besparing. Maar daar maak je je niet populair mee.

Wildplukken in de Spoortuin of Essenburgpark.

Wat ik helemaal vergeten ben te noemen is wildplukken. Onkruid wat je kunt eten als groente. Ik heb het een tijdje gedaan en een paar onkruidjes zijn wel te doen. Een daar van is jong koolzaad wat nu overal groeit.

Nou, hoe kómp ik erop? Vertel…

Een jaar of wat geleden legden de buren en ik een tiental bloembakken aan in de straat.

Bloembakken van oude stoeptegels.

Nieuwe bakken, nieuwe aarde, nieuwe plantjes.. hoppa. Het groeide als kool allemaal. Op een dag rond deze tijd zie ik een Turkse oudere dame, gehuld in lange rok, lange jas, lange hoofddoek allemaal plantjes rooien. Handen vol verdwijnen in haar plastic tas. Onkruid. Ik wil haar bedanken voor haar inzet. Lachend wuift ze het bedankje weg. “Isse ete”, zegt ze. Demonstratief stopt ze een plantje in haar mond en reikt mij een ander aan. Het is lekker. Smaakt licht naar radijs. “Met aarrepel roere”. We gieren allebei van de lach als ze met handen en voeten duidelijk maakt dat het rauw door aardappelpuree geroerd moet worden. Ik krijg een flinke bos in mijn handen gedrukt.

Afspoelen en klaar voor gebruik.

En inderdaad. Het is geweldig lekker. En zo makkelijk. Even afspoelen en de hele plant met worteltje en al rauw door aardappelpuree. Gezonder kan niet. Goedkoper kan niet. Makkelijker kan niet.

En waar vind je die vitaminebommetjes? Daar waar het begin van de zomer geel zag van het bloeiende koolzaad, daar groeien nu de jonge plantjes.

Vers

Oogst ze als ze twee of drie blaadjes hebben. Je hebt al heel snel een tas vol. Spoel thuis de plantjes af en gebruik ze rauw. Lekker door de roerbakschotel, aardappelpuree, of op een boterham met kaas.

Anthrax- of Miltvuurbosjes rondom Rotterdam, gevaarlijk of niet.

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein
Prachtig plaatje. Maar onschuldig?

Ik was een buitenkind. Na school, waar ik niet bepaald gek op was, direct een oude broek en kaplaarzen aan en met de hond van de buren op stap door de polder. Geen hek, geen sloot, niets in het uitgestrekte groenlandschap hield ons tegen. Trix en ik.

Soms bouwde ik een hut. Als ik een heel afgelegen bosje ontdekte. Zo’n klein vierkant perceeltje met veel bomen, struiken en een sloot rondom in the middle of nowhere. Die sloot hield mij niet tegen. Anderen blijkbaar wel want er kwam nooit iemand op ‘mijn’ landje.

Meestal groef ik een kuil. Daarover takken en een dekzeil. In die hut hield ik kikkers, padden en salamanders. Ik stookte fikkie en vergat de tijd. Als een mijnbouwwerker keerde ik huiswaarts.

 

Nu terugkijkend realiseer ik me dat ik makkelijk miltvuur had kunnen oplopen. Anthrax is een ander woord voor miltvuur. Dat spul wat gebruikt wordt voor aanslagen. Het is een dodelijke bacterie die het afweersysteem in no time vernietigd waardoor je een gruwelijke dood sterft. Het is zeer gevaarlijk voor mens en dier en blijft ondergronds jaren en jaren actief. En hoe kwam het nou onder de grond in de polder?

 

Miltvuurbosjes

 

In de tijd dat er nog geen kadaveropruimingsdienst bestond, begroeven boeren hun dode dieren zelf. Als de pest of miltvuur de hele veestapel trof, groef de boer een grote kuil zo ver mogelijk van de boerderij en de rest van de levende have. Daar werden de zeer besmettelijke kadavers in gestort en vervolgens afgedekt met een laag grond. Eromheen werd een sloot gegraven om te voorkomen dat er ooit nog een mens of dier dit stukje grond kon betreden.

Postzegels met grote bomen zijn het meest verdacht.

Nog altijd kunnen we deze bosjes herkennen in het vlakke weidelandschap rondom Rotterdam. Opeens zie je hoge bomen op een postzegelformaat stukje grond waar een sloot omheen ligt. Dat zijn miltvuurbosjes. Boerenkinderen werden geleerd daar nooit maar dan ook nooit een voet aan land te zetten. Want miltvuur blijft heel lang gevaarlijk; eeuwen. De bacterie kan in een soort winterslaap gaan en tientallen jaren inactief zijn. En dan zo ineens, vooral als de temperatuur stijgt, kan het weer actief worden door sporen los te laten. Sporen in de lucht die wij, mens of dier, kunnen inademen.

Dode mol

Het is zaak om niet in de buurt van miltvuurbosjes te komen. Alles klar nicht wahr? Oder…

 

Wat is er nu aan de hand?

Nieuwe paden langs eens afgelegen bosjes.

 

De temperatuur stijgt. We hebben net tropische waarden achter de rug en dat zal niet de laatste keer zijn. Anthraxbacterie houdt daar van. Hoe warmer hoe meer kans dat het sporen los laat in de lucht. Tel daar bij op dat het boerenland ontsloten is voor dagtoerisme. Er zijn prachtige fietspaden aangelegd, wandelpaden en er wordt goed gebruik van gemaakt. Sommige paden lopen langs die gekke bosjes. En niemand weet wat er in de grond zit want in de tijd dat de boer zijn kadavers begroef was er nog geen registratie systeem.

Gelukkig hoeven die bosjes niet altijd miltvuurbosjes te zijn. Als het jongere bomen zijn, dichtbij de boerenhoeve dan kan het ook de boer zijn gerief zijn.

Voor de boer z’n gerief.

Geriefbosjes voor geriefhout. Of een kleine eendenkooi die overwoekerd is. Maar je weet het niet.

 

 

Wat was de kans dat ik toen, als jochie, een miltvuurbesmetting had kunnen oplopen door een kuil te graven in een miltvuurbosje? Navraag leert dat er ‘geen gevaar voor de volksgezondheid‘ meer is. Als je echter doorvraagt: wat gebeurt er als zo’n bosje geruimd moet worden wegens nieuwbouw of wegenaanleg? Dan is het advies om een gespecialiseerd bedrijf in te huren om het weg te halen. Ik laat de conclusie maar over aan de lezer. Hoe dan ook, met de kennis van nu zou ik geen kuil meer graven maar een boomhut bouwen.

Lisl & Dody

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Lisl en Dody stonden langs een boerensloot                                                                      Lisl aan de ene kant, een beetje uit het lood                                                                      Dody daarentegen stond aan de andere kant                                                                    Fier rechtop en moet je weten, altijd elegant

Eerst werden ze vriendinnen, er was niets bijzonders aan                                          Toen knaagde het verlangen om bij elkaar te staan                                                        Lisl!, zo riep Dody                                                                                                                  Dody!, riep Lisl terug                                                                                                            Lisle ik mis je nu al. Je bent zo leuk, zo lief en enig.

De Karrekiet bracht soms wat kusjes over, hij was de beroerdste niet                      Maar toen de marter zijn nest leeg roofde had hij teveel verdriet                                Lisl!, zo riep Dody                                                                                                                  Dody!, riep Lisl dan                                                                                                              Lisl ik mis je nu al. Maar ik ben bang dat het niet kan.

De spin spande toen een draadje, van d’een naar d’andere kant                                Nu konden ze elkaar bellen en dat deden ze ook constant                                      Lisl!, zo fluisterde Dody                                                                                                          Oh Dody!, zei Lisl met een zucht                                                                                          Lisl ik is je…klik. En toen? Toen vloog het draadje door de lucht.

Een grote Paardenbijter begon aan Lisls’ stengel te knagen                                        En vloog met Lisle naar de overkant, hij kon haar amper dragen                            Lisl!, zo juichte Dody                                                                                                            Oh Dody, het wordt me bijkans te veel                                                                              En zo belandde Lisl bij Dody op de steel.

Het is allemaal goed gekomen, Lisl en Dody zijn een paar                                              Maar het had niet veel gescheeld of ze waren de sigaar                                              Nu staan ze daar, hoog boven het riet en iedereen is blij                                            Laat de natuur zijn gang maar gaan dan komt het wel goed met jou en mij.

Lisl & Dody

Gras en bloemen voorkomt rotzooi naast vuilcontainter. Het werkt echt.

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein
Glitter en glamour op een afvalcontainer helpt (West-Kruiskade).

Grastapijt rondom. Bloemen voor de fleur. Het schijnt werkelijk te helpen tegen het dumpen van afval naast de vuilcontainter. De gemeente heeft praktijkonderzoek gedaan op Zuid en in het Oude Westen, Middelland, Nieuwe Westen en Bospolder/Tussendijken is nu al vraag naar het oppimpen van vuilcontainers.  Cretopia is gevraagd mee te denken naar nog meer mogelijkheden voor het oppimpen van de vuilcontainers. Daarover aan het eind meer.

Afvuilcontainer met bloemetjes tegen zwerfvuil

Nudging

De gemeente is begonnen met onderzoek naar gedragsbeïnvloeding; nudging. Nudging is een ‘duwtje’ geven in de gewenste richting zonder dat je het helemaal door hebt. In dit geval dus afval in de vuilcontainer gooien en niet er naast zetten, of grofvuil bellen.

Zo onderzocht de gemeente of het zou helpen wanneer er een grastapijt met bloemen rond de container geplaatst zou worden. En wat blijkt? Er is maar liefst 80% minder afval naast de vuilcontainer geplaatst. Een andere proef was de wereldbol naast  Pathé bij De Kuip waar mensen hun kauwgom op konden plakken.

Een prettige bijkomstigheid is dat omwonenden het een heel prettig gezicht vinden, zo’n fleurig vuilcontainer. En dat is het precies! Je wilt zo’n fris groen met bloemen versierd stukje niet verzieken met afval. Het resultaat mag er wezen. Toen wij de foto maakten stond er zelfs een konijnenhok in het gras naast de container. Zonder konijn gelukkig.

Oproep:

Waar weet jij een vuilcontainer die een oppimpbeurt kan gebruiken?

Heb jij nog ander een idee voor een vuilcontainer?

Ben/ken jij iemand die het uit zou kunnen voeren?

 

Vlinderstruik is wat ik ruik. Niet alleen vlinders zijn er blij mee.

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein
Vlinderstruik Josephstraat

Bij ons in de Josephstraat ruik ik de Vlinderstruik die rijk bloeit; kan niet missen. Prachtige paarse trossen met bloemen. Wel honderdduizenden bloemetjes. En die geur…. heerlijk. Een zoetige parfum met een vleugje citrus en kers. Het lekkerst ruiken ze in de avond. Maar overdag is het zeker de moeite waard om even de neus in een struik te hangen.

Niet alleen wij zijn er gek op. Insecten lusten er wel pap van. En waarom een Vlinderstruik een Vlinderstruik heet laat zich raden. Zelfs hier in de Josephstraat, midden in de hete stad, dwarrelen verschillende soorten vlinders rond de bloemtrossen van de struik. Ik zag een Dagpauwoog zich tegoed doen naast een Atalanta en een Koolwitje. Alle drie zo druk bezig met honing oplikken dat ik heel dichtbij kon komen. Maar ook een prachtige dikke hommel deed zich tegoed aan de nectar. Wat een koninklijk feestmaal om te zien.

Wat mij betreft schaft iedereen een struik aan. Ze kunnen uitstekend in potten gekweekt worden dus op balkons of dakterras zullen ze niet misstaan. Vooral ook nu er een dwergvariant is die niet hoger wordt dan 1 meter. Prachtige blauwe bloemen heeft ie.

Wie ruimte heeft in de tuin kan de struik een tikje laten verwilderen. En dan een Clematis er doorheen laten groeien of een klimroos. Of een combinatie van deze drie.

Vlinderstruiken zijn heel makkelijke planten. Zowel in de pot als in de tuin. Ze stellen geen eisen aan de grond. Het liefst, hoe heter hoe beter. Zelf nu, met die idiote droogte, staan Vlinderstruiken er nog relatief opgewekt bij in de blakende zon. Terwijl andere tuinplanten allang besproeit moeten worden met kostbaar water.

Vlinderstruik kan tegen droogte

Snoeien in het voorjaar wordt aangeraden maar als je een jaartje overslaat, of zelfs twee, dan is dat helemaal geen ramp. Na de bloei net onder de bloem afknippen geeft zelfs een tweede bloei. Je vraagt je af, waar doettie het van…

Een Vlinderstruik hoef je niet te kopen. Knip in het voorjaar wat takjes af en prik ze in een pot met aarde. Van de tien zullen er zo zeker 5 wortelen. Kan je nog iemand anders er mee blij maken. Omdat de dwergvariant best prijzig is kan je zo je geld dubbel en dwars terugverdienen door te stekken.

Is er dan helemaal niets negatiefs te melden over deze kanjer? Wel, ze zouden niet helemaal vorstbestendig zijn bij -20 Bij ons is er echter absoluut niets kapot gevroren. Dus dat valt wel mee.

Vlinderstruik
Honderden bloempjes vormen de pluim

En ja, als je bang bent voor vlinders en bijen moet je er absoluut niet 1 nemen. Want die komen gegarandeerd. Waar je ook woont!

Sven in de kreukels met een bijna-dood-ervaring

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Egels zijn leuke diertjes. Beetje gek met al die stekels op hun rug.  Ze kunnen mij enorm boeien. Zie ik er een, dan moet ik hem even optillen en rustig bekijken. Egels leven ook in de stad. In parken en binnentuinen. Vooral tuinen waar de natuur haar gang mag gaan. Mijn tuin is zo’n tuin. Achterin, onder de pruimenboom zit ik vaak het eind van de dag een biertje te drinken. De teckels spelen op het heuveltje wat ik nog moet omspitten of drinken uit de vijver vol salamanders.

In de kreukels

Deze middag sloegen ze enorm alarm. Bovenop een stapel boomstammetjes stond vooral Tante Kees uit haar plaat te gaan tegen… ja, de clue heb ik al weggegeven… egel dus. Helemaal verwrongen, onderin, bekneld tussen gaas en hout, zag ik een bolletjes stekels. De stapel stammetjes liggen er voor insecten en kikkers en ik denk dat de jongeling achter een smakelijke kikker aan is gegaan. En ja, met die stekels kan je niet achteruit terug het holletje uit. De spelonk was zo nauw dat ik er niet eens met mijn hand in kon om hem te bevrijden. Met een bezemsteel en dikke takkenschaar heb ik hem moeten ontzetten en wat er te verschijn kwam is bijna niet te beschrijven. De egel had al zo lang bekneld gezeten in een rare houding dat hij onderkoeld geraakte; hij was koud. En daardoor kon hij zich na de bevrijding niet meer bewegen. Hij bleef gekreukeld en ik dacht aanvankelijk dat hij dood was. Het is dat ik met al mijn nieuwsgierigheid ook dit egeltje wilde bestuderen want anders had ik hem waarschijnlijk op de mesthoop gegooid. Ik zag opeens een heel klein beetje zijn wipneus bewegen. Een millimeter maar. Er zat nog leven in dat verwrongen lijfje.

Wat te doen?

Logisch redeneren. Hij is onderkoeld en totaal verkrampt. Wat zou hem warm maken en ontspannen. Juist ja, een heerlijk warm bad in de wasbak. Ik begon met handwarm water en telkens voegde ik er warmer water aan toe. Zijn oppervlakkige ademhaling verdiepte. Zijn neusje ging steeds vaker heen en weer en plop… daar ging zijn kraaloogje open. We keken elkaar aan. Hij nog steeds in de kreukels en ik met een blij gevoel dat het beter ging. Zo ineens ging zijn ene achterpootje bewegen. Toen de andere pootjes. Ondertussen voerde ik hem suikerwater met een spuitje tussen zijn verkrampte kaken door. En eindelijk ging zijn koppie weer goed staan. Ik fantaseerde dat hij waarschijnlijk vreselijke spierpijn moest hebben.

egel onderkoelt
Onderkoelt en verkrampt.

Met een hete föhn was hij snel droog en nog warmer. 

 

 

Met een hete föhn was hij snel droog en nog warmer. Ik voelde hem op schoot ontspannen. Ik legde meneer, want dat was overduidelijk te zien, onder een warmtelamp met een bakkie hondenvoer en water. Hij moest slapen. Bijkomen van zijn bijna-dood-ervaring.

De volgende ochtend zag hij er al een stuk beter uit. In een doosje op de fiets heb ik hem naar Karel Schot gebracht. Op de doos staat Sven. Een geweldige naam voor een egel. Het zal wel goed komen met met Sven…

egel gered
Bijkomen van een bijna dood ervaring.

WOW Green Report

WOW Rotterdam
Volg ons

WOW Rotterdam

Wij houden jullie op de hoogte van leuke en interessante activiteiten in Rotterdam!
WOW Rotterdam
Volg ons

Latest posts by WOW Rotterdam (see all)

WOW Green Report gaat deze dagen op zoek naar groen en bloem en als u tips heeft waar ik winterse bloei moet zoeken, graag! Tuin, balkon of vensterbank. Ik kom langs om verslag te doen en verschijnt het voor eenieder op www.

 

wow green reporter

WOW! Mahoniestruik in volle bloei

Zit je ook met hart en ziel naar de lente te lonken, het lengen van de dagen. Helaas het is nog winter. Maar ik sleep u er door heen hoor. Beloofd is beloofd.

Dit keer de Mahoniestruik. En of die bloeit. Met mooie gele bloemen die zoet geuren als de schemer invalt. Heel goed dat de plantsoenendienst deze vroeg bloeiers aanplant. Voor de allereerste insecten die wakker worden is hun nectar onmisbaar. De bessen zijn eetbaar maar wel zuur. Toen ze in Nederland geïmporteerd werden waren het rijkeluisplanten. Nu staan ze gewoon weelderig te bloeien in het Wijkpark. Ze staan twintig meter naast de roze bloeiende Viburnum van gisteren. Twee bloeiende opkikkertjes in een klap.
De komende dagen zoek ik een toverhazelaar. Oooh jaaaa, wie weet er …. ?

Toverhazelaar

Green reportIk zei het toch? Dat ik een bloeiende toverhazelaar zou vinden? Een mantelzorgster van Antonius tipte mij. In de voortuin van Antonius aan de Nieuwe Binnenweg staat er een. Pal naast een overweldigend bloeiende Viburnum. Dus weer twee vliegen in een klap. En dat zonnetje vanmorgen maakte de winterdag van gisteren weer fantastisch goed. Ik heb helemaal de kriebels; Wie weet waar de eerste winterakonietjes staan, de eerste sneeuwklokjes, de mini narcisjes (zoals bij de achteringang van diergaarde Blijdorp), de krokus kan ook de kop eerdaags opsteken. Vooral dan de paarse botanische. En oh jaaaa, de eerste snottebellen vol stuifmeel en katjes. Ik ga fietsen!!!