Sven in de kreukels met een bijna-dood-ervaring

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Egels zijn leuke diertjes. Beetje gek met al die stekels op hun rug.  Ze kunnen mij enorm boeien. Zie ik er een, dan moet ik hem even optillen en rustig bekijken. Egels leven ook in de stad. In parken en binnentuinen. Vooral tuinen waar de natuur haar gang mag gaan. Mijn tuin is zo’n tuin. Achterin, onder de pruimenboom zit ik vaak het eind van de dag een biertje te drinken. De teckels spelen op het heuveltje wat ik nog moet omspitten of drinken uit de vijver vol salamanders.

In de kreukels

Deze middag sloegen ze enorm alarm. Bovenop een stapel boomstammetjes stond vooral Tante Kees uit haar plaat te gaan tegen… ja, de clue heb ik al weggegeven… egel dus. Helemaal verwrongen, onderin, bekneld tussen gaas en hout, zag ik een bolletjes stekels. De stapel stammetjes liggen er voor insecten en kikkers en ik denk dat de jongeling achter een smakelijke kikker aan is gegaan. En ja, met die stekels kan je niet achteruit terug het holletje uit. De spelonk was zo nauw dat ik er niet eens met mijn hand in kon om hem te bevrijden. Met een bezemsteel en dikke takkenschaar heb ik hem moeten ontzetten en wat er te verschijn kwam is bijna niet te beschrijven. De egel had al zo lang bekneld gezeten in een rare houding dat hij onderkoeld geraakte; hij was koud. En daardoor kon hij zich na de bevrijding niet meer bewegen. Hij bleef gekreukeld en ik dacht aanvankelijk dat hij dood was. Het is dat ik met al mijn nieuwsgierigheid ook dit egeltje wilde bestuderen want anders had ik hem waarschijnlijk op de mesthoop gegooid. Ik zag opeens een heel klein beetje zijn wipneus bewegen. Een millimeter maar. Er zat nog leven in dat verwrongen lijfje.

Wat te doen?

Logisch redeneren. Hij is onderkoeld en totaal verkrampt. Wat zou hem warm maken en ontspannen. Juist ja, een heerlijk warm bad in de wasbak. Ik begon met handwarm water en telkens voegde ik er warmer water aan toe. Zijn oppervlakkige ademhaling verdiepte. Zijn neusje ging steeds vaker heen en weer en plop… daar ging zijn kraaloogje open. We keken elkaar aan. Hij nog steeds in de kreukels en ik met een blij gevoel dat het beter ging. Zo ineens ging zijn ene achterpootje bewegen. Toen de andere pootjes. Ondertussen voerde ik hem suikerwater met een spuitje tussen zijn verkrampte kaken door. En eindelijk ging zijn koppie weer goed staan. Ik fantaseerde dat hij waarschijnlijk vreselijke spierpijn moest hebben.

egel onderkoelt
Onderkoelt en verkrampt.

Met een hete föhn was hij snel droog en nog warmer. 

 

 

Met een hete föhn was hij snel droog en nog warmer. Ik voelde hem op schoot ontspannen. Ik legde meneer, want dat was overduidelijk te zien, onder een warmtelamp met een bakkie hondenvoer en water. Hij moest slapen. Bijkomen van zijn bijna-dood-ervaring.

De volgende ochtend zag hij er al een stuk beter uit. In een doosje op de fiets heb ik hem naar Karel Schot gebracht. Op de doos staat Sven. Een geweldige naam voor een egel. Het zal wel goed komen met met Sven…

egel gered
Bijkomen van een bijna dood ervaring.