Jack Wouterse, De Laatste

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Een coproductie van Man met Hond en Alles voor de Kunsten

Jack Wouterse:     DE LAATSTE

Je denkt: “Dan begin ik toch gewoon iets nieuws?”.
Nou dat valt niet mee kan ik u zeggen.
Kom op zeg, Ik doe gewoon alles zelf.
Zelf schrijven, zelf decor maken, alles zelf, de hele mik.
Dat heb ik altijd willen doen. Nog eenmaal alles uit de kast.

Jack Wouterse met RTV Rijnmond MOOIS

Ooit begon hij als eenzaam circusartiest. En nu, na een lange turbulente reis via het theater, filmdoek en de beeldbuis, alleen tussen zijn schilderijen. Voordat hij is opgebrand, wil hij nog éénmaal vlammen en zijn grote filmdroom waarmaken. Moederziel alleen, verdwaald op zijn zolderkamer vertelt de oude man met grote overgave en humor zijn verhaal wat nog verteld moet worden. We worden meegenomen in zijn zwanenzang, zijn erfenis voor ons, het publiek waar hij altijd van heeft gehouden.

Ontdaan van realistische conventies laat Jack Wouterse zich in zijn ziel kijken: Verleden, heden en toekomst van een speelbeest worden verpakt in een tragikomedie waarin werkelijkheid en fictie naadloos samenvallen.

Biografie

Jack Wouterse begon als clown in het circus van Sjoukje Dijkstra. Via Johan Doesburg kwam hij in het theater terecht en vanaf 1999 tot 2017 was hij te zien bij het Ro Theater in onder andere ‘Keefman’, ‘Slaaf’, ‘Nachtasiel’, en dé theaterhit ‘Walden” met Arjan Ederveen. Hij speelde in tal van films waaronder de klassiekers ‘Lang Leve De Koningin’, ‘Noorderlingen’ en ‘Suzy Q’ waar hij een Gouden Kalf voor in ontvangst mocht nemen. Daarnaast is Jack zelf filmmaker en een graag geziene gast in populaire tv-series zoals ‘All Stars’ en ‘Grijpstra en de Gier’. Nu terug in het theater met ‘De Laatste’.

Voor de speellijst zie link hieronder.

https://allesvoordekunsten.nl/jack-wouterse-de-laatste/ 

Street Art Awards 2018. Foto’s van Marieke Abelman

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Marieke Abelman  maakte een foto impressie van de Street Art Awards 2018 in de Rotterdamse Schouwburg,  waaruit wij hier een aantal foto’s plaatsen.

Street Art Awards 2018
Ontvangst

 

Spanning in de zaal.

 

 

 

 

 

 

 

De uitslag zie je hier onderaan.
Blije winnaars.

Een aantal belangrijke winnaars:

Best Artist: Leon Keer

People’s favorite: Studio Giftig

Most Inventive:  Bon Bon

Global Mural: Telmo Miel

Benelux Mural: Bier & Brood

(Dank voor je bijdrage Mariek Abelman)

Oude Westen is donderdag 6 september uitgenodigd

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Maison Savant ,  Woonstad Rotterdam en Atelier Heerenplaats nodigen je uit voor de opening van 3 nieuwe muurschilderingen in het Oude Westen om 16.00 bij kruising Korte Bajonetstraat/Kogelvangerstraat.

Onder de projectnaam Outsider/Street art wordt de verbinding gelegd tussen twee kunstvormen. Outsider Art is kunst gemaakt door kunstenaars met een beperking. Street Art kennen de meeste mensen wel, kunst op (buiten)muren. De koppeling tussen deze twee kunstvormen is uniek in de wereld en Rotterdam heeft er onlangs 3 nieuwe muren bij gekregen.

Een van de muren rond de West-Kruiskade

Deze drie muurschilderingen zijn gemaakt op basis van originele tekeningen (op papier of canvas) van Maarten Wendrich, Sharon van Dams & Antoine Monod de Froideville. Alle drie werkzaam bij Galerie Atelier Herenplaats. De werken zijn op muur gezet door het Rotterdamse street art collectief Painture. De locaties van de muurschilderingen zijn Diergaardesingel, Korte Bajonetstraat en West-Kruiskade.

 

OPENING met een feestelijk drankje
De feestelijke opening is op donderdag 6 september om 16.00 uur. In een uur tijd lopen we langs de muren, te beginnen bij de
kruising Korte Bajonetstraat/Kogelvangerstraat. We sluiten af bij restaurant Soi3 (West-Kruiskade 63), waar de 3e muurschildering hangt. Onderweg luisteren we naar verhalen van de kunstenaars en wie weet klinkt er ergens nog een klein stukje muziek.

Deelname is GRATIS
Wel belangrijk dat je om 16 uur op de startlocatie aanwezig bent.

Voor een overzicht van de eerdere muren: https://www.maison-savant.com/outsider-street-art-project/

Lisl & Dody

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Lisl en Dody stonden langs een boerensloot                                                                      Lisl aan de ene kant, een beetje uit het lood                                                                      Dody daarentegen stond aan de andere kant                                                                    Fier rechtop en moet je weten, altijd elegant

Eerst werden ze vriendinnen, er was niets bijzonders aan                                          Toen knaagde het verlangen om bij elkaar te staan                                                        Lisl!, zo riep Dody                                                                                                                  Dody!, riep Lisl terug                                                                                                            Lisle ik mis je nu al. Je bent zo leuk, zo lief en enig.

De Karrekiet bracht soms wat kusjes over, hij was de beroerdste niet                      Maar toen de marter zijn nest leeg roofde had hij teveel verdriet                                Lisl!, zo riep Dody                                                                                                                  Dody!, riep Lisl dan                                                                                                              Lisl ik mis je nu al. Maar ik ben bang dat het niet kan.

De spin spande toen een draadje, van d’een naar d’andere kant                                Nu konden ze elkaar bellen en dat deden ze ook constant                                      Lisl!, zo fluisterde Dody                                                                                                          Oh Dody!, zei Lisl met een zucht                                                                                          Lisl ik is je…klik. En toen? Toen vloog het draadje door de lucht.

Een grote Paardenbijter begon aan Lisls’ stengel te knagen                                        En vloog met Lisle naar de overkant, hij kon haar amper dragen                            Lisl!, zo juichte Dody                                                                                                            Oh Dody, het wordt me bijkans te veel                                                                              En zo belandde Lisl bij Dody op de steel.

Het is allemaal goed gekomen, Lisl en Dody zijn een paar                                              Maar het had niet veel gescheeld of ze waren de sigaar                                              Nu staan ze daar, hoog boven het riet en iedereen is blij                                            Laat de natuur zijn gang maar gaan dan komt het wel goed met jou en mij.

Lisl & Dody

Op de fiets naar Hoek van Holland; de industriële route.

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Op de fiets naar Hoek van Holland; de industriële route.

Veertrekpunt Marconiplein.

 

Op de fiets, op de fiets

Want dan kost het bijna niets

Op de fiets, op de fiets

Want dan zie je nog eens iets…

 

Omdat de Blankenbergtunnel met bijbehorende zesbaans weg er mag komen van de Raad van State, neem ik dit keer niet de route door het natuurgebied wat er na september niet meer is. Juist niet. Ik moet mijn ogen maar snel laten wennen aan ons mooie industrie land. Schoonheid zien, je kan het leren. Dus kom op. Niet sikkeneuren en hopla op de fiets langs de rafelranden van steden en dorpen; de industriële route.

Eindbestemming is de pier van Hoek van Holland.

Ik begin de route bij Marconiplein richting Schiedam, naar de Noletmolen.

Noletmolen in de verte.

De hoogste molen ter wereld. Ho ho, hoor ik u denken. We gingen toch industrie bewonderen? Nou, deze molen is dus niet oud (2005). Het is een energiecentrale in een oud jasje. Hij wekt stroom op en opereert volautomatisch. Komt geen molenaar aan te pas. Dus hartstikke industrieel.

Op de grens van Schiedam en Vlaardingen kom ik weer langs het water te

Het gele ding.

fietsen. Ik zie een bizar geel ding in de verte. Hop, erheen. Ik sluip door de bosjes om het tafereel niet te verstoren. Oh nee, dat hoeft niet. Het is geen vogel…

Wat is het?

Het is een platform voor een helikopter. Denk ik. Ik kan het niet in een gidsje nazoeken. Misschien een idee voor een boekje: wat voor industrie zie ik daar?

 

 

 

Net over de grens met Vlaardingen zie ik een vliegtuig wat never nooit niet zal opvliegen.

Meccano

Dus dat zal het dan ook wel niet zijn. Iets van Meccano. Mijn oog moet nog veel leren.

Op een giga druk verkeersplein waarvan je denkt, hoe kom ik ooit aan de overkant (je moet als fietser binnen 30 seconden diagonaal oversteken want dan springen de 8 stoplichten van de auto’s al weer op groen) zie ik dit. Voor het eerst denk ik: dat groen dat past hier niet. Het verstoort het beeld.

Ja ja, ik ga vooruit.

Wat doet dat vieze groen daar?!                                                                                                                                                               In China hebben ze een metro die door een bewoonde flat heen rijdt. In Vlaardingen hebben ze een bungalow.
Bungalow met metro.

Een fris nieuw fietspad. Lekker breed ook. Wat je niet ziet is rechts het spoor en links een vreselijke drukke weg waar testosteronspugende

Oud en nieuw.

vrachtwagenchauffeurs de personenauto’s de vernieling in drukken. Maar waar het me vooral om gaat zijn de oude, grauwe pakhuizen op een rij. Sommigen nog in gebruik. Anderen onderhevig aan verval; dus nog mooier. VISCHERIJ MAATSCHAPPIJ VLAARDINGEN. Ik merk dat het me ontroert. Waar is de trotse eigenaar van weleer

Vervallen pakhuizen op een rij.

gebleven? Allemaal dood. Nee, industrie kikkert lekker op hoor…

Als ik Vlaardingen verlaat kom ik langs een gebouw waar heel gelukkige mensen moeten wonen. Ze wonen al 20 jaar anti kraak. Ongelofelijk dat het dan nog altijd zo desolaat is in plaats van een bruisend creatief bolwerk. Hoe kan dat Vlaardingen?! Oh wacht even. Ik moet weer focussen. Industrie Piet Hein. Let op de industrie.

Anti kraak gebouw

De Nieuw Waterweg.

Nu nog stil. Straks een zesbaansweg.

Waar is de Maas gebleven? Om de hoek licht Het Scheur. Hier ongeveer scheurt straks de zesbaansweg van de Blankenburgtunnel onder het water. Nu was het, op een scootertje na, stil.

De Maeslantkering. Wat dat lelijke witte scherm op de voorgrond doet?

Pas op, scherpe bocht.

Dat is de zwanenopvang. U weet wel, van die olie. Hier zitten ze achter bij te komen. Zie je die vangrail? Die staat er omdat het een scherpe bocht is naar rechts. Die je dus nu niet ziet aankomen.

Enfin. Honderd meter verder moet ik afstappen. Waarom? Omdat de zwanen achter de schermen schrikken van fietsers die ze dus niet kunnen zien of horen?! Waarom zet je dan een zwanenopvang pal naast het fietspad en niet in dat weiland erachter? Focus Piet Hein. Focus. Industrie. Kijk toch eens wat een mooi lijnenspel die kering heeft.

Tachtigduizend volts gaan hier het water onder.

Geen gevaar voor de volksgezondheid hoor.

Als je een pacemaker hebt kan je beter een andere route kiezen want zelfs met dit droogste weer knetteren je haren overeind. Geen gevaar voor de volksgezondheid. Advies: je kunt hier beter niet je hond laten plassen.

Stenaline. Ja leuk. Maar kijk eens goed. De vuurtoren van Hoek van Holland.

Huh? Een vuurtoren?

Tsss… ja echt. Hoek van Holland heeft ook een vuurtoren. Wist ik niet. Maar het is wel logisch. En mooi! Bam. Een recht-in-je-smoel torentje. Bij een dijkje met een hekje. En een huisje met een rood dak. Opeens wordt het verdacht landelijk.

Vuurtoren Hoek van Holland.

Gelukkig komt dat door de hoek van de foto.

 

 

 

Want dan draai je je om en zie je de verte. De Maasvlakte 1 en 2 met op de voorgrond het pittoresk gebleven haventje van Hoek van Holland. Broehaa broehaa broehaaaaaa….

Haventje Hoek van Holland

Genoeg gelachen. Focus. Ik fiets lang een file van Duitsers met camper naar De Pier. Nee echt de pier. De betonnen pier.

Fietsen op de betonnen Pier.

Je mag er gewoon fietsen. Niet alleen ik ben daar verbaasd over, ook sommige toeristen kijken mij bedenkelijk aan. Maar het mag echt. Helemaal naar het einde. Bestemming bereikt.

De Pier van Hoek van Holland.

Straks zwemmen, patatje bij De Pier en weer naar huis. Veel moois gezien vandaag.

Straks eerst een patatje voor ik naar huis ga.

The Sound of Parbo deel 3 Bonanza, Kaseko, huiscafe Speakeasy en de Tempel

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Met dank aan Evan van der Most/ Dig It Up

Bonanza

Kid Dynamite

Zestien jaar verder (1953) zien we Kid wekelijks terug op het podium van La Bonanza. Een chique ‘South-American Nightclub’ in de Van Speykstraat, op de plaats waar nu het plein met Leeszaal West zit. Volgens een oud woordenboek uit de Leeszaal betekent een bonanza een goudschat, of financiële meevaller. De Surinaamse eigenaar van deze vroege, Latijns-Amerikaanse smeltkroes, de breeddenkende entrepreneur Lou Hidalgo, telde Surinaamse ministers en Rotterdamse wethouders onder zijn klanten, en bood zijn muzikale landgenoot Dynamite hier als eerste de ruimte voor een bijzonder experiment. Niets minder dan de versmelting van de moderne jazz en de Surinaamse volksziel. De kaseko uit Kid’s jeugd.

Kaseko komt voort uit kawina. De Afrikaanse dans die samen met de winti via overvolle slavenschepen naar Suriname werd gebracht. Door de kolonialen als duivels gezien overleefde kawina eeuwenlang diep in het regenwoud, bij de Marrons, de grootste gemeenschap van weggelopen slaven op het westelijk halfrond. De Marrons waren legendarische guerrilla’s en geslepen onderhandelaren, en nog muzikaal ook. Begin vorige eeuw kwam kawina terug uit het bos en mixte met de koloniale kapel (tuba’s), en de nieuwe New Orleans jazz, tot de mengvorm kaseko. Direct na de Tweede Wereldoorlog kwam de grote kaseko revival – de opstanding – waarbij hij zich verder mengde met Afro-Caribische ritmes als calypso. Zijn grote populariteit is er vanaf dat moment, maar heer Kaseko kijkt niet om, en blijft zich als een echte Surinamer moderniseren.

Kid Dynamite werd opgevoed door zijn nog tijdens de slavernij geboren oma. Een wintipriesteres. Op het podium zwaaide hij soms wild met zijn sax om zich heen, om boze geesten te verjagen. In een bewaard gebleven fragment van de Bonanza Boys op de radio, AVRO 1955, kondigt hij in zijn diepe rumstem een kawina aan: ‘De Winti-dansi is een dans, die bij een groot vuur wordt uitgevoerd, waarbij de slang wordt vereerd.’

Winti is een dans om in trance te komen. Om in je soul te kijken wat er allemaal mis is. Legende gaat dat tenorsaxofonist Sonny Rollins zijn beroemde calypso St. Thomas in 1956 opnam, nadat hij Kid de Surinaamse melodie Syen No Dee (Ze is schaamteloos), in zijn ritmische winti-groove hoorde spelen. En daar miljoenen, oftewel een bonanza mee verdiende. Voor een nuchtere Hollander een onwaarschijnlijk verhaal, aangezien Rollins pas in 1959 voor het eerst in Nederland optrad. Maar het illustreert wel Dynamite’s hoge niveau. Kid Dynamite in La Bonanza is een historische schakel. Een keti tussen Suriname en Rotterdam.

Best of both worlds

In het Paramaribo van de jaren 50 is Teddy Treurniet nog een echte natuurboy. Op een uitgeholde boomstam (conga) en met kalebassen gevuld met rijst (maraccas) begint hij op zijn achtste op verjaardagen te spelen. Zijn eerste band heet Brontapoe, de ‘brandende wereld’. Ze spelen kaseko, maar ook de snellere kawina. Door het gebruik van enkel percussie, letterlijk back to the roots. Of zoals Teddy uitlegt: ‘De kawina is meer naturel… in de jungle waren geen blaasinstrumenten.’ Zo simpel lag het. Net als de afrolook van de jonge Treurniet: ‘Je had gewoon geen geld om naar de kapper te gaan.’ Vlak voor zijn vertrek naar Rotterdam zong Teddy alweer in de nieuwste Afro-Amerikaanse stijl. Soul! Met een stem zo babysmooth als Brook Benton en Sam Cooke.

 

Jongerencentrum ‘De Tempel’,
West-Kriuisdkade

In 1960 zijn er nog maar weinig Surinamers in Rotterdam. Maar Teddy maakt met zijn natuurlijke charme en kroeshaar, al snel een hele bos blanke vrienden. In studentensociëteit AMVJ (Mauritsweg) richt hij eind ’62 Rotterdams eerste soul & blues band op, the Needles, waarmee hij voornamelijk in het Duitse en Franse circuit opereert. In het moderne Rotterdamse nachtleven laveert Teddy tussen cafés als de Wieck, Pacific, Williams Paradise, Pardoel, maar vooral de Fles op de ’s-Gravendijkwal, waar de begintwintiger zich als een vis in het water voelt. Hij raakt er bevriend met swingende artistiekelingen als Deelder, Vaandrager, Vogel, Verhagen en Vinkenoog, die allemaal zijn illegale huiscafé de Speakeasy bezoeken. Als deze vroege hippie hangout te druk wordt huurt Teddy eind 1968 de leeggelopen Jozefkerk op de West-Kruiskade. Op de hoek waar nu ‘dat Surinaamse bejaardenhuis’ staat.

De Jozefkerk wordt omgedoopt tot De Tempel. Het eerste blauw van de hasjlucht staand jongerencentrum. Vol hippe miniwinkeltjes, glas in lood, en muurschilderingen van Leendert Leduc. Publicist Peter Bulthuis: ‘Tja, de gemeente wilde wel een soort Paradiso.’ Het podium werd officieel en zeer luidruchtig ingewijd door de net uit de Small Faces gestapte zanger Steve Marriott. Buiten staan wijkbewoners met grote ogen te kijken naar de bontgeklede stoet freaks, die langzaam hun oude zondagsschool binnendruppelen. Naar de Boeddha Bar achterin de kerk, waar blacks en blanken, the best of both worlds, mixen in hogere sferen. Genieten op roodfluwelen bankjes. De velvet underground die zo lekker zit. Of heerlijk stoned dansen op de nieuwste soul & tripplaten, die enthousiast worden aangekondigd door deejay Teddy Treurniet. De zwarte preacher op de witte scene.

Pushing Your Sketching Boundaries

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Pushing Your Sketching Boundaries – Urban (E)escapes

uban sketching

(door Marjolein van Braam Morris)

Van 23 tot en met 27 augustus vindt in Rotterdam ‘Pushing Your Sketching Boundaries – Urban (E)escapes’ plaats. Het betreft hier een internationale urban sketching workshop. De thuisbasis is dit keer het  Museum van de Wijk (Toko51), gevestigd op West-Kruiskade 51.

Dertig Nederlandse én buitenlandse tekenaars gaan onder leiding van drie instructeurs – Isabel Carmona, Miguel Herranz en Inma Serrano – experimenteren met verschillend technieken en tekenvormen. Dat doen ze niet binnen maar in de straten van Het Oude Westen/Rotterdam.

Lekker buiten

Wat is dat dan?

Urban sketching? Wat is dat dan? Eigenlijk is het simpel: (buiten) tekenen wat je om je heen ziet. Op vakantie, tijdens een stedentrip of gewoon in de natuur. Urban sketching is een beweging van mensen die overal ter wereld in steden, woonplaatsen of op reis tekenen. De tekeningen zijn een soort verslag of momentopname van dat wat ze zien en meemaken.

Urban Sketchers is ook een netwerk, met een jaarlijkse conferentie, en die regelmatig workshops organiseert. Zo was er vorig jaar een meerdaagse workshop in Málaga (Spanje) waar de groep werd onthaald in het geboortehuis van Pablo Picasso – nu een museum.

Eerdere edititie in Spanje

In het Museum van de Wijk zullen deze dagen, vanaf 13 tot 17 uur, de foto’s van de schetsboeken te zien zijn. Woensdag t/m zaterdag van 13-17

Kom vanaf donderdag elke dag even kijken naar de tekeningen. Vanaf 13 uur
Deze workshop in het Museum van de Wijk was binnen de kortste keren uitverkocht!
Een leuk artikel in de Metro dat onlangs verscheen, over urban sketching: https://www.metronieuws.nl/nieuws/binnenland/2017/07/urban-sketching-weg-met-die-smartphone
Een blog over het Museum van de Wijk. Meer info elders op deze website: https://wow-rotterdam.nl/2017/07/16/opening-museum-wijk/

Museum van de Wijk

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Museum van de Wijk in Toko51

Uitnodiging opening Museum van de Wijk

Voor wie het nog niet weet: Nee, we sluiten niet. Toko51 gaat door

als Museum van de Wijk.

De ‘verbouwing’ van de Toko is in volle gang op het moment van schrijven. Het is een komen en gaan van spullen en mensen. Lennard is op vakantie dus het is aanpoten. Pietje kan aanpoten hoor, als het moet. Gelukkig zijn er de vreselijk onmisbare vrijwilligers die helpen anders was het niet te doen.

Opening zaterdag 15 juli

Zaterdag 15 juli is om 16.00 de grote opening van de expositie van rond de vijfendertig kunstenaars en makers.Het is een bont gezelschap met een evenzo bonte verzameling aan produkten: tekeningen, schilderijen, prints, objecten, sculpturen, kleding, sieraden, meubels, accessoires… je kunt het zo gek niet bedenken of het wordt aan je voorgesteld. Handgemaakt of in kleine oplage vervaardigd door lokale Rotterdamse makers.

Als je zaterdag komt kijken bij de opening en er is nog een plekje over voor je werk, dan kan je je nog aanmelden via het aanmeldformulier https://wow-rotterdam.nl/2017/06/22/gezocht-makers-deelname-aan-makersexpositie/ Wij gaan dan kijken of het nog past.

Opening door…

Arnoud Molenaar, Chief Resilience Officer van de Gemeente Rotterdam, opent het Museum van de Wijk. Zo’n week of twee geleden werd Cretopia uitgenodigd door Risilient Rotterdam in het WTC, omdat we met de Toko zo lekker veerkrachtig zijn. Lennard en ik werden zo vrolijk van het programma van de meest creatieve studenten van allerlei opleidingen, dat we het niet licht zullen vergeten. Kijk maar eens op www.resilientrotterdam.nl

Resiliant Rotterdam in WTC met Lennard

Arnoud, ik mag Arnoud zeggen ha ha ha…, wil heel graag het Museum van de Wijk en tegelijk de Makersexpo openen door een verhelderd woordje te spreken over het belang van samenwerken aan een veerkrachtig Rotterdam: Resilient Rotterdam.

Wil je verzekerd zijn dat je naar binnen kunt zaterdag, dan is het verstandig je aan te melden door een mailtje te sturen naar twc.works@gmail.com.

Onze Blogger Robin Hendriks gaat verslag doen van de opening. Zij is zelf afgestudeerd kunstenares en ze gaat portretten maken van de makers en hun produktie. Dat belooft een boeiende reeks te worden, hier te volgen op wow-rotterdam.

Bovendien worden er workshops en lezingen georganiseerd voor de deelnemers om elkaar te versterken. Bijvoorbeeld hoe je beter vindbaar wordt op internet. Hoe je je Facebook pagina kunt oppimpen. Het wordt een leuke tijd de komende maanden.

Nou, ik ga weer verder hier. Ik hoop echt dat jullie allemaal komen zaterdag. En lukt dat niet, dan kan je daarna komen kijken op elke woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag van 13.00 tot 17.30

Museum van de Wijk met de Makersexpo is een samenwerking van Cretopia-Rotterdam, TWC Works in het kader van Maak Het Mee010 en wordt mede mogelijk gemaakt door:

Gebiedscommissie Rotterdam Centrum

Alliantie West-Kruiskade

Winkeliersvereniging West-Kruiskade, Echt Rotterdam

Cultuurscout Centrum, Menno Rossier

Maak het mee cretopia
Museum van de Wijk

Het vriendenboekje in de kunstwereld

Robin Hendriks

Robin Hendriks

Founder at R / H
Robin Hendriks (1994) is in 2016 afgestudeerd aan de Willem de Kooning. Ze werkt als freelance schrijver, ontwerper, maker en is daarnaast elke zondag te vinden in het dierenasiel. Haar werk gaat bijna altijd over de mens en perceptie. Voor WOW schrijft ze over kunst en de mens.
Robin Hendriks

Latest posts by Robin Hendriks (see all)

Vroeger hadden we allemaal een beste vriend of vriendin dit als eerste in ons vriendenboekje mocht schrijven. Je vertelde wat slijmerigs over jullie vriendschap en schreef zwart op wit dat je dolfijnentrainer of brandweerman wilde worden. Later. Daarna volgden er mensen die minder belangrijk waren, een hiërarchie in een onschuldig boekje. Als het even kon werd elke pagina vrolijk vol geplakt met glitter stickers en strip tekstballonnetjes. Om je boekje vol te krijgen mocht iedereen erin schrijven, zelfs de leraren. Een vol boekje betekende dat je geliefd was. Iedereen nam de tijd om jou te voorzien van informatie waar je later hard om kon lachen. ‘‘Nee! wou ik vroeger echt trouwen met mijn moeder? Moet je nagaan als dat echt uit was gekomen..’’

Als volwassen mensen doen we niet meer aan deze boekjes, we verzamelen onze vrienden nu in facebook of instagram. Het verschilt eigenlijk niet zo veel, op onze tijdlijn krijgen we ook informatie waar we later hard om moeten lachen. En we laten iedereen toe ook al ken je ze niet zo goed of zijn het geen vrienden. We kunnen zelfs stickers plaatsen. Stiekem zijn we nog steeds kinderen vragend om een vleiende wereld waarin we iedereen te vriend willen houden.

Ik dacht dat de kunstwereld anders was. Dat hier vrijheid was.

Gister liep ik een galerie binnen voor mijn dagelijkse dosis mooie dingen. Ik zette mijn onderzoekende en begrijpende blik op en dwaalde langs de kunstwerken. Dat is namelijk hoe je naar kunst kijkt. Als je een bril hebt dan zet je die het liefst af om vervolgens je neus dichter naar het werk te begeven. Alsof je details probeert te ruiken om alles te begrijpen. Toen ik dacht dat ik alles had gezien zag ik het. Ook kunstenaars hebben een vriendenboekje. Naast de uitgang stond een mooi boek opgesteld met een half lege pagina en een uitnodigende pen ernaast. Hier schrijf je hoe geweldig de expositie was, wat voor bijzonder werk je hebt gezien en hoe blij je er vandaan kwam. Mijn geïdealiseerde kunstwereld was afgebroken. Een vol gastenboek, vrienden die geen vrienden zijn maken je een betere kunstenaar. Vroeg of laat hoop je dat iedereen je naam kent en in je boekje schrijft om het later terug te lezen en erom te lachen.

Kunst en cultuur in woorden

Robin Hendriks

Robin Hendriks

Founder at R / H
Robin Hendriks (1994) is in 2016 afgestudeerd aan de Willem de Kooning. Ze werkt als freelance schrijver, ontwerper, maker en is daarnaast elke zondag te vinden in het dierenasiel. Haar werk gaat bijna altijd over de mens en perceptie. Voor WOW schrijft ze over kunst en de mens.
Robin Hendriks

Latest posts by Robin Hendriks (see all)

 

Aangenaam! Ik ben Robin Hendriks (1994). In de zomer van 2016 ben ik afgestudeerd aan de Willem de Kooning en heb sindsdien de vrijheid om als freelance ontwerper aan de slag te gaan. Sinds vandaag zal ik gaan schrijven en dan met name over het Oude Westen. Maar niet zomaar over hoeveel kauwgom er op de straten ligt. Nee, ik zal mijn gaan richten op wat er allemaal gaande is op gebied van kunst en cultuur. Er gebeurt zó veel, ook recht onder onze neus terwijl we het niet eens opmerken. Heb jij wel eens goed gekeken naar de lantaarnpalen die langs de weg staan? Daar zit ook een ontwerper achter die heel goed heeft nagedacht over de vorm. Zonde eigenlijk dat we er bijna gedachteloos langs lopen. In mijn schrijfsels zal ik deze ondergewaardeerde vormen van kunst uitlichten want zo vind je juist de meest fascinerende verhalen die ons stukje bij beetje de wereld beter leren begrijpen. Daarnaast zal ik veel te vinden zijn op exposities en bij kunstenaars met een bijzonder verhaal, genoeg om over te schrijven! Er zal bij elk artikel een illustratie verschijnen om het onderwerp te vangen en meer tot de verbeelding te laten spreken.

Stay tuned voor het eerste artikel. En mocht je zaterdag avond nog geen plannen hebben, er is de opening ‘Home is a formal yet loving place’ in de Frank Taal galerie.

http://www.franktaal.nl

Illustratie © Robin Hendriks