Achterhoeker in de Zorgvrijstaat (door Yvette Prinsen)

Zorgvrijstaat
Zorgvrijstaat in actie

Achterhoek en de Zorgvrijstaat?  Sinds vorig jaar weet ik dat ik een Achterhoekse etniciteit heb. Jawel: ‘etniciteit’. Nooit gedacht dat ik daar ook over beschikte (zo kortzichtig was ik dus…). Maar het is eigenlijk heel logisch: ik ben er geboren en getogen, heb er mijn normen en waarden meegekregen en neem dus in alles wat ik doe altijd een beetje ‘Achterhoeks’ mee. Zo zijn Achterhoekers, zoals ik het zelf ervaar, van nature geen praters. Wél prietpraat, lekker oppervlakkig en zo, maar je gaat zeker niet ‘je vuile was buitenhangen’, het hebben over ‘allerlei zweverige zaken’ of ‘egoïstisch’ uitgebreid over jezelf zitten praten. Kortom: praten over jezelf is niet zo de bedoeling en het met elkaar bespreken van ‘ingewikkelde’ onderwerpen al helemaal niet, ‘want stel je voor dat de ander daarvan weet’ (…).

Achterhoekers zijn in de ogen van anderen ook erg ‘nuchter’ (‘doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg!’) en ‘gezagsgetrouw’. Dat eerste herken ik direct bij mezelf. Dat tweede ligt wat genuanceerder: ja, ik zit tjokvol met normen en waarden waarvan ik niet wist dat ze zo sturend waren, en nee, ik hecht eigenlijk erg weinig aan écht gezag en autoriteit. Net zo min als aan ‘status’. Althans, dat is wat ik dacht. Tot ik in 2013 werkeloos raakte. Ik was na drie jaarcontracten net die ‘ene fte te veel’. Rationeel bekeken was er weinig schuld aan van mijn kant; zo ongeveer iedereen verloor toen z’n baan of werk als gevolg van de crisis. Toch voelde het lange tijd alsof ik echt iets ongelooflijks fout had gedaan. Ik durfde er niet voor uit te komen dat ik in de WW zat en draaide er alsmaar omheen. Dat werd versterkt op momenten dat andere mensen spraken over ‘die uitkeringtrekkers’; m’n maag draaide zich om. Gelukkig waren er ook mensen die daar tegenin gingen, waar ik me dan een beetje door gesteund voelde. De kern: Ik voelde me door die situatie een hele tijd me niet volwaardig. En waarom?

Ik had meer dan ik dacht last van ‘hoe anderen mij zagen’, dat mensen status en gezag ontlenen aan de positie van de ander. En ik had last van mijn eigen Achterhoekse (of misschien wel gewoon: Nederlandse?) opvattingen. Ik deed tot dan toe alles ‘keurig volgens het boekje’: ging als eerste generatie uit mijn familie studeren, kreeg vrij vlot na mijn diploma een baan, bleef daar best wel een tijd zitten, ondanks de nodige twijfels, leefde vrij zuinig en kon sparen (zo’n typisch Achterhoeks dingetje, volgens mij), en koos toen tegen alles wat ik geleerd had in, voor een jaarcontract elders. Voor ‘onzekerheid’ dus. En na die drie jaarcontracten schoot het door m’n hoofd: “Zie nou wel! Eigen schuld, dikke bult, was ik nou maar gewoon in die stabiele baan blijven zitten!”. En toch, op een hele andere manier dan ik me vroeger kon voorstellen, sta ik nu veel steviger in het leven dan ooit tevoren. Zekerheid haal je namelijk niet uit banen, dat is schijnzekerheid. Zekerheid kun je zelf om je heen organiseren. Niet iedereen, dat besef ik me heel goed, maar meer dan mensen misschien denken.

Ik ben de afgelopen vier jaar in de wijken in Rotterdam West gedoken. Heb mensen en netwerken leren kennen. Ben gaan meedoen. Heb ontdekt waar ik goed in ben en vooral ook waar ik niet zo goed in ben. En durf dat bespreekbaar te maken. Ook mijn twijfels, over de sociale druk die ik nog steeds dagelijks ervaar (en die soms echt heel fors is, niet alleen voor mij dus, maar zeker ook voor mensen die wat minder stabiliteit ervaren) en wat dat met mij en mensen in mijn omgeving doet. Ik heb achteraf gezien zo ongelooflijk veel geleerd in de afgelopen jaren, meer dan in al die jaren ervoor. Door met mensen in de wijken te werken, ze beter te leren kennen, elkaars verhalen te delen en er zo achter te komen dat je echt helemaal niet de enige bent die vastloopt op wat voor manier dan ook. Door daar vertrouwen en steun te vinden en te kunnen bieden.

En dat is waarom ik Zorgvrijstater ben, denk ik. Zorgvrijstaat biedt mij een ‘plek’ waar ik ondanks al m’n getwijfel en gepieker ‘gewoon’ mag zijn en aan de slag mag met wat ik denk dat nodig is in de wijken. Vanuit mijn eigen vragen of die van een ander. Ik hoop dat steeds meer mensen zich in de wijk veilig genoeg gaan voelen om te zijn wie ze zijn, hun eigen keuzes te durven maken en uit te spreken wat zij lastig vinden in het leven.

In een wijk met zoveel culturele achtergronden als in het Oude Westen, is het niet zo vreemd als je elkaar niet altijd even goed begrijpt. ‘Taal is zeg maar echt een ding’ dan, in de breedste zin van het woord: geschreven, gesproken, verborgen of zichtbaar in je gezichtsuitdrukking of lichaamstaal. Ik denk zelfs dat de meeste ‘taal’ misschien nooit hardop wordt uitgesproken, maar in je hoofd blijft hangen. Als we dat nou wel eens proberen te doen, kunnen we dan niet ongelooflijk veel van elkaar leren en elkaar helpen met onze kennis en netwerken?

Yvette Prinsen (sinds 2006 woonachtig in Rotterdam, begonnen in Middelland, verhuisd naar het Nieuwe Westen, en sinds een paar jaar nu bij vriendlief in Blijdorp, helaas geen West meer, maar wel slechts vijf minuten er vandaan – echt waar!)

ontwikkelaar Zorgvrijstaat https://www.facebook.com/zorgvrijstaat

kwartiermaker Huize Middelland

(vrijwillig) bestuurslid TAA Rotterdam

(vrijwillig) adviseur Betsy Perk Opleidingsfonds (voor Rotterdamse vrouwen)

Weer of geen weer, altijd papegaaienweer

Papegaaienweer vandaag

Papegaaienweer
Heerlijk gedouched

Papegaaien houden ook van mooi weer en een zonnetje, maar ook een regenbuitje schuwen ze niet,
als de temperatuur het maar toelaat. Hoe warmer het is hoe liever ze willen douchen.

Een papegaai kan het ook te warm krijgen, zet ‘m niet te lang in de felle zon. Ze kunnen zelfs oververhit
raken of een zonnesteek oplopen. Een papegaai kan niet zweten, dus als je ‘m met open snavel ziet zitten
waneer het warm is, geef hem dan wat verkoeling door ‘m te sproeien met een plantenspuit of onder de
douche, met lauw water, en hou ‘m uit de zon.
Als je het vermoeden hebt dat je papegaai oververhit is zet ‘m dan met zijn voetjes in een lauw badje.

Overigens is af en toe douchen belangrijk en goed voor het verenpakje.

Toch kunnen papegaaien ook in de minder mooie maanden wel even naar buiten, mits je ze er maar aan went.
Het weer in ons kikkerlandje geeft vaak niet veel tijd om aan de verandering te wennen, dus ben ik nogal
een watje wat dat aangaat. Heb zelf ook niet zoveel zin met regen en wind voor de lol buiten te lopen
dus doe ik dat ook mijn vogels niet aan 😛 met het gevolg dat ik ze ook niet plots met een mooie koude
dag een uur buiten kan zetten vanuit 20gr binnen naar 0gr buiten.

Papegaaienweer

papegaaienweer

In de winter, zelfs als het sneeuwt en vriest, mogen ze ook best even naar buiten, om een leuke foto te
maken bijvoorbeeld. Maar hooguit 10 minuten. Ze vinden het dan ook best even leuk.
Een keer maakte er eentje een schuiver door de sneeuw, heel leuk gezicht. Alleen kreeg ze daarbij wat van
de sneeuw binnen, waar ze even last van heeft gehad, ws teveel koude naar binnen gekregen.

Papegaaienweer
Samen poseren voor de sneeuwfoto

Als ze een lange tijd niet naar buiten zijn geweest, meestal zo tegen het eind van de winter, kunnen ze erg
druk worden. Ze kunnen dan blijkbaar toch wat minder hun energie kwijt, dus dan maar met hun stem 😀

http://www.harecodierenvriend.nl

https://www.facebook.com/groups/parrotsrules/

krokusjes van uw wow-rotterdam groenreporter

Krokusjes in het geel en paars.

Krokusjes. Proef dat woord eens op je lippen. Kro-kusjes. Het proeft naar kusjes. Prokusjes. Of krokante kusjes. Het heeft iets liefs. Iets teers. En dat klopt helemaal want je hebt Krokussen en Krokusjes. Krokusjes bloeien nu. Drie weken eerder dan de Krokussen. Krokussen zijn groot. Plomp. Nou ja, plomp. In vergelijking met Krokusjes dan.

Krokusjes zijn botanisch. Zeg maar: natuurlijk. Krokussen zijn gecultiveerd. Zoals de meeste bollen. Meestal groter dan het origineel. Denk aan de tulp, de narcis, de hyacint. Allemaal tig keer groter dan de in de natuur voorkomende soortgenoot.

 

In het wijkpark Oude Westen bloeien ontelbaar veel krokusjes. En ik kan je vertellen dat het heel lang duurt eer je een bloemenveld vol botanische krokusjes hebt want ze zijn niet van de rapido. En ze vallen snel om. Maar die teerheid. Wowza! Omwille daarvan moet je ze toch eens snel gaan bewonderen. Je wordt er een tikje wee van. Wee, ja. Heel wee.

https://groenepassies.nl/bloemen-en-planten/botanische-krokussen/

To fiets or not to fiets

 

fiets or not to fiets
fiets or not to fiets
Fiets or not tot fiets uit Schiedam
To fiets, vanuit Schiedam

Het feit dat er bij de meeste groothandels geen fietsenrekken staan is waarschijnlijk geen toeval; Wie gaat er nou op de fiets naar de groothandel? Nou…ik.

Het is niet ideaal maar een ramp is het ook weer niet, ik ben namelijk echt een groot fiets talent. Zelden is een doos te groot, daarnaast ligt de Spaanse Polder praktisch op de weg naar mijn winkel.  Grote rollen inpakpapier mét inpakpapier houder? Geen probleem! Twee stalen kleding rekken van 120cm? Peanuts! Of het veilig is, is een ander verhaal, maar na zo’n tocht voel ik me echt een independent woman.

Elke dag ga ik op de fiets naar mijn winkel op de Rochussenstraat. Ik woon momenteel in Schiedam Oost dus binnen 20 minuten ben ik in de stad. Ik fiets vooral om kosten te besparen, maar daarnaast is het ook de ideale manier om je (ondernemers) zorgen achter je te laten en met een frisse blik thuis of op je werk te komen, een soort meditatie.

Afgelopen maanden heb ik mijn fiets wel behoorlijk toegetakeld. Mijn rieten fiets mandje heeft best wat kilo’s te verduren gehad in de klus periode van mijn winkel, en dat is te zien. Ook heeft er een keer een auto over mijn fiets heen gereden waardoor mijn bagage drager niet zou misstaan in een schilderij van Dali (mooi bruggetje naar de nieuwe expositie van Museum Boijmans). Maar ondanks dat is het echt een super fietsje en hoop ik nog veel avonturen met dit roestbakje te mogen beleven. Als ik over een tijdje uit de opstart fase van mijn bedrijf ben zou ik graag investeren in een mooie nieuwe fiets, want dan wordt mijn dagelijkse ritje helemaal een feest!

Wat lust jouw papegaai graag ?

Gezonde voeding is ook voor een papegaai erg belangrijk.
Er is veel te doen over de voeding voor papegaaien.

Wat lust jouw papegaai graag ?
Lekker stukje appel

 

Tegenwoordig zijn er pellets, brokjes waarin alle nodige vitaminen en mineralen zijn verwerkt.
Handig, zo weet je dat ze ongeveer alles binnen krijgen wat ze nodig hebben.
Er zijn voor en tegenstanders van pellets, om diverse redenen.
Er zijn ook goede zaadmengsels, die met voldoende bijvoeding zoals fruit groente ei ed ook
prima kunnen volstaan.

Papegaaienvoeding
Lekker een partje sinaasappel uitsabbelen

Zelf doe ik het volgende…
Ik geef wat betreft het hoofdvoer 50% pellets en 50% goed zaadmengsel. Als het lukt dagelijks
een stukje fruit of groente. 1 keer per week bak ik een eitje in palmolie, vaak gevuld met een
fijngehakte wortel of pepertje oid. Ook krijgen ze bijna dagelijks wel een (stukje) noot.
Bij het voeren van zaadmengeling is het goed om af en toe wat maagkiezel en/of grit te geven,
dit om de spiermaag in conditie te houden.
De meeste soorten noten zijn goed, oa walnoten, macedamia, paranoten pecannoten zoete amandelen ed, ongebrand en ongezouten uiteraard.

Papegaaienvoeding
Casper, hangend aan zijn treatbox met lekkere zaadjes

Minder goed zijn pinda’s en dan vooral in dop, deze bevatten een stofje, Aflatoxine , dat bij papegaaien
nogal eens een schimmelinfectie kan veroorzaken. Wil je toch af en toe een pinda geven, neem dan
een zakje van de supermarkt voor menselijke consumptie (ongezouten).

Vitamine C wordt door papegaaien zelf aangemaakt, geeft citrusvruchten en andere vruchten die veel vitamine C bevatten met mate.
Bijna alle soorten groente en fruit zijn okee, maar pas op, GEEN advocado, ook koolsoorten en sla
zijn minder goed voor de vogel, geef ze beter niet. Pitten uit fruit kan je beter ook niet geven, dit
omdat in veel pitten het blauwzuur zit. Geef niet teveel te nat fruit en groente, dat drijft erg veel vocht af.
Verdere dingen die niet goed of zelfs giftig kunnen zijn…..chocolade, koffie, melk, snoep, chips…
Het lijkt logisch, maar hoeveel mensen ik toch nog tegenkom die deze dingen geven…
Bij een goede voeding is extra vitamine absoluut niet nodig.

Papegaaienvoeding
De braam was heerlijk

Ook niet onbelangrijk…..dagelijks vers drinkwater 🙂

Wat lust jouw papegaai graag ?
Makena aan een gezond watertje

https://www.facebook.com/groups/parrotsrules

Op een roze wolk

Mijn eerste blog voor WOW Rotterdam zal ik heel feestelijk beginnen!
Afgelopen zaterdag was namelijk de officiële opening van mijn winkel Fortheloveof Store. Hoewel de winkel in december al open ging had ik dit nog niet groots gevierd. Ik heb er heel erg naar uit gekeken en het was onwijs gezellig! Naast veel vrienden en familie leden waren er ook mensen die ik afgelopen maanden heb leren kennen en bewoners uit de buurt. Een geslaagd feest met heerlijke (roze) hapjes gemaakt door Naresh Ramdjas en natuurlijk ook roze drankjes! Niche Flowershop heeft prachtige bloemen geleverd die ik als bedankje mee kon geven aan de bezoekers, een beetje roze bij iedereen thuis dus nu!

Het lijkt misschien een logische keuze om een groot feest te geven wanneer de winkel werkelijk zijn deuren opent, maar het schijnt dat dit niet het meest ideale moment is. Voornamelijk omdat je zoveel nieuwe mensen leert kennen in de eerste maanden van een onderneming; klanten, buurtgenoten, pers enz. Het zou zonde zijn als deze (belangrijke!) personen er niet bij zouden zijn.

Ongeveer een jaar geleden besloot ik mijn droom van het hebben van een eigen winkel te realiseren en ben ik veel gaan lezen over ondernemen, want dat had ik ook nog niet eerder gedaan en vrijwel alles was nieuw voor mij. Ik ben in 2014 afgestudeerd aan de Design Academy, maar daar ben ik niet echt (of echt niet) goed voorbereid op de periode na mijn afstuderen of het starten van een eigen onderneming, dus moest ik opzoek naar antwoorden op al mijn vragen. Gelukkig is daar Google en YouTube en zijn die honderden pagina’s aan informatie helemaal gratis!

Ik was in eerste instantie ook van plan mijn winkel groots te openen op de dag van de echte opening (10 december), tot ik een lezing “How to NOT open an online store” van Mercedes Gonzalez op YouTube bekeek. In deze video vertelt ze over haar ervaring en veel gemaakte fouten van mensen die een eigen winkel starten, ik heb hier zeker veel aan gehad, vooral omdat er veel dingen ter sprake kwamen waar ik niet eerder aan had gedacht. Toevallig was ze in Amsterdam net nadat ik deze lezing had bekeken, maar een kaartje voor haar presentatie was zo’n € 200,-, (business vrouw die ze is), dus heb ik het bij YouTube gehouden. Iedereen die van plan is een eigen winkel te openen of bedrijf te starten; zeker even kijken!

Voor een knuffelpapegaai ga je naar de speelgoedwinkel

Ik hoor soms “Ik wil graag een papegaai maar wel eentje die je kan kroelen en knuffelen”
Dan zeg ik “Papagaaien zijn geen knuffeldieren, daarvoor moet je naar de Bart Smit”

Knuffelpapegaai
Pondje ara

Er zijn papegaaien die op hun tijd graag gekroeld willen worden, maar vaak is dat niet zo.
Een aai over de bol of een kriebeltje in de hals is vaak ok na het aanwennen, maar  zelfs dat is er soms
ook niet bij.

Knuffelpapegaai
Pei is hier de enige die wel van kroelen houdt

Als ik aan de wandel ben of met de papegaaien op het plein zit krijg ik vaak de vraag “mag ik ze aaien ?”
Dat mag niet. Af en toe mag iemand er wel eens eentje op de hand of arm houden maar alleen als de
papegaai dat zelf ook wil.
Dan zijn er ook mensen die na uitleg toch hun vinger of hand uitsteken, grrr
Van een kind kan ik het begrijpen maar een volwassene zou toch beter moeten weten, zou je denken…
Op zo’n moment zou ik wel eens willen dat er eentje uithaalt 😛

Nog een puntje…..Kriebelen over de rug en onder de vleugels is niet aan te raden. Je raakt hiermee de
erogene zones van de papegaai. Wij als mens kunnen de behoefte van een papegaai nooit bevredigen.
De papegaai kan hierdoor op gegeven moment gefrustreerd raken, met alle nare gevolgen van dien.
Als je een papegaai echt happy wil maken, neem er dan 2, samen van jongs af aan.

Knuffelpapegaai
Een serieus liefdeskoppel

Een enkele vogel zal het toelaten een beetje gek met ‘m te doen. Dat is meestal wanneer ze nog erg jong
zijn. Maar na een poosje zullen ze het niet meer leuk vinden. Dwing ze niet om dingen te doen die ze niet
willen die niet bij de opvoeding horen.
Hieronder zal ik wat “leuke” foto’s neerzetten. Niet een ieder zal dit waarderen en ik zal ook zeker niet aanmoedigen dit te doen…

   

 

https://www.facebook.com/groups/parrotsrules/

Een Koekoek review over de Koekela!

Koekela, ideale traktatie

Trakteren op het werk vind ik niet perse een feest. Sta je daar midden in de kantoortuin iedereen te voorzien van een taartpuntje op een plastic bordje. En dan ook nog verplicht zoenen met iedereen. Bah. Maar zodra het woord ‘ Koekela’  valt, komt het kantoor toeters en bellen te kort. Echt iedereen is dan ineens in een feeststemming. Maar ja, vind je het gek. Die cheesecake is niet normaal hoor. Die is echt koekoek.

De Koekela heeft mij een keer zo gek gekregen dat ik tijdens een taartcraving (dat is zeg maar, als je heel, heel, heel veel trek hebt in taart) onschuldig de zaak binnenstapte en niet 1, niet 2, maar 3 taartpunten voor mezelf kocht. Hoe dan?! Nou ik zal je vertellen hoe: ik liep vastbesloten van mijn huisje naar de Koekela om een welverdiend stukje taart (er is altijd reden voor een feestje) te kopen en heerlijk thuis op te eten. Toen ik daar eenmaal was, lukte het mij niet om te kiezen. Het leek wel alsof het woord ‘ kiezen’ volgens het bekende woordenboek slechts 1 betekenis had.

Kiezen, ja, die heb je toch nodig om lekkere taartpuntjes mee weg te kauwen?

Mijn favoriet(en)
Ik nam een stuk Wortel-Notentaart mee wat mijn favoriet is, een stuk Citroen Meringuetaart wat ook mijn favoriet is en een stuk Groene Theetaart. Jep…ook een favoriet, maar zelden aanwezig, dus ik moest wel voor taart nummer drie gaan!

Call me Wendy de koekoek-monster.

Terras
Meestal ‘haal ik af’ bij de Koekela, maar ’s zomers zit ik graag op het terras. Op het terras word je fijn bediend en je kunt er zelfs pinnen. Zo hoef je niet naar binnen te lopen, en kom je niet echt in de verleiding om je als een monster te gedragen. Al moet je eigenlijk toch wel even naar binnen om je ogen eens goed de kost te geven met al dat lekkers. Over ogen gesproken. .. als je op het terras zit moet je wel tegen de jaloerse blikken van de voorbijgangers kunnen. Die lusten je taart namelijk wel rauw.

Zo doe es aardig joh!
Klagen is niet zo perse Rotterdams, maar ik moet wel zeggen dat de medewerkers niet altijd klantvriendelijk zijn. Maar goed, zou ik ook niet zijn als de twintigste wispelturige huppeltut uiteindelijk toch maar met drie taartpunten naar huis gaat.

Zo die is koekoek!

Groene Thee Taart

 

 

 

schoolmaaltijden in de wijk

Voor aanvang van de nieuwjaarsreceptie van de Zorgvrijstaat, onlangs in Toko51, hielden wij: Dennis, Alexander, Milja, Remco, Yvette en ik, ieder een korte presentatie over hetgeen wij als “werkvoorbereiders” van de Zorgvrijstaat het afgelopen jaar aangepakt hebben en wat we graag de komende tijd willen voortzetten. Ikzelf, als chef Aanschuiven, wil graag de invoering van schoolmaaltijden onderzoeken. Mijn ontmoeting met Khalida is hierin van doorslaggevende betekenis geweest. Haar inzet om voedsel te verspreiden onder haar buurtbewoners geeft aan hoe groot het gebrek is aan goede voeding aldaar.

Khalida woont in het Oude Westen, heeft schoolgaande kinderen en verzamelde – op het moment dat ik haar ontmoette- brood voor gezinnen uit haar wijk. Het brood dat zij van de bakker kreeg, aan het eind van de dag, bracht zij aan buren, of naar de school van haar kinderen. Zij doet dit omdat veel gezinnen en alleenstaanden met moeite de eindjes aan elkaar kunnen knopen. Het brood is een welkome aanvulling op de maaltijden die dagelijks ter tafel komen.

Khadida handelt uit naastenliefde, maar ze heeft ook een droom: een goede maaltijdvoorziening via de basisscholen in de wijk die beschikbaar is voor alle leerlingen.

Volgens schattingen leeft een op de zeven gezinnen in Nederland in armoede en gaan 380.000 Nederlandse kinderen regelmatig met een lege maag naar school of brengen geen lunch mee. Hoeveel kinderen in Rotterdam-West hieronder lijden is (nog) moeilijk te zeggen. De Kinderombudsman pleit momenteel voor een landelijk onderzoek dat deze armoede in kaart moet brengen.

De invoering van schoolmaaltijden lijkt enkel uit voordelen te bestaan: meer rust in de klas, minder pesterijen, bestrijding van gevolgen van armoede, veel aandacht en kennis voor gezonde voeding en meer aandacht voor gezond gewicht. Om er maar een paar te noemen.

Het idee van Khalida liet mij niet los. Wat als de Zorgvrijstaat haar gaat helpen? Onze ideeën over de eet-infrastructuur in de wijken daadwerkelijk toepassen en kunnen we met betrokkenen in de wijk een maaltijdvoorziening op poten zetten? Wie kunnen hier betekenis in krijgen? Zijn dat winkeliers, supermarktketens, tuinen, vrijwilligers, ouders, buurthuizen en professionele keukens? Zouden wij stap voor stap kunnen onderzoeken wat er nodig is om schoollunches te realiseren?

Dit jaar willen we een kleine pilot draaien; van in ieder geval een maand, 1 maaltijd per week. We zijn op werkbezoek en zoeken naar samenwerkende partijen. Een hiervan is Youth Food Movement Rotterdam die het proces wil documenteren. Al schrijvende wil ik graag op dit platform verslag van onze stappen richting pilot.

 

Het houden van een papegaai

 

“Kijk wat leuk, een papegaai”

We kopen er een kooitje bij, doen er een bel, bakje zonnepitten en bakje water in, klaar…..

 

 

Uhh nee, zo werkt dat niet…
Een papegaai is een zeer sociaal en intelligent dier, een waardig gezinslid, behandel hem/haar ook zo.
Een papegaai heeft de intelligentie van een kind tussen 3 en 5 jaar, en zal zich ook zijn leven lang zo gedragen.
Opvoeden moet je hem dus ook zijn leven lang, en sommige soorten kunnen een leeftijd bereiken van 80+,
realiseer waar je aan begint…
Sommigen kunnen wat praten, wat kunstjes leren of hangen de clown uit. Weten vaak ook precies hoe
ze de aandacht moeten krijgen die ze willen.
Erg leuk als je dat zo leest maar…..ze kunnen soms ook heel hard schreeuwen, of bijten, accepteer je
dat ook, want ook dat hoort er soms bij.
Bedenk ook eens hoeveel rommel ze kunnen maken, en ja, ze poepen ook waar ze zitten 😛
Ze hebben ook een flinke kooi nodig, om in te slapen, of lekker in te kunnen spelen als jij er niet bent.
Diverse soorten speeltjes is een must.
Werk je 5 hele dagen per week, neem dan geen papegaai, of neem er 2, ze hebben veel aandacht nodig…

Lijkt een papegaai je nog leuk na het lezen van deze eerste blog ?

Wordt vervolgd…

 

https://www.facebook.com/groups/parrotsrules/