Zin in spannende discussies? Open een winkel!

Naast toevallig passerende klanten, mensen die over mijn winkel hebben gelezen op internet of in de krant, krijg ik zo af en toe ook mensen op bezoek die gewoon zin hebben in een praatje op de zondagmiddag. Ik heb er nooit over na gedacht dat het openen van een winkel er ook voor zorgt dat je opeens heel benaderbaar bent voor mensen. Op één nare ervaring na, van een meneer die over alles loog, meerdere malen terug kwam en vrij dronken/stoned overkwam, heb ik vooral hele leuke en interessante gesprekken gehad met mensen met totaal andere achtergronden en culturen.

Zo was er afgelopen maand net voor de verkiezingen een oudere Marokkaanse meneer in de winkel die in eerste instantie eigenlijk gewoon benieuwd was naar wat voor winkel ik had, zo’n lege winkel had hij nog nooit gezien! Elke week maakt hij een grote wandeling door de stad en maakt praatjes met bekende en onbekende, zoals ik. Langzaam ging het gesprek over in een verhaal over zijn liefde voor dadels, hoe gezond ze zijn, waar je de lekkerste kunt kopen en hoe veel ze worden gegeten in Marokko. Hij vertelde mij over zijn geloof, de Islam, en hoe hij kijkt naar het extremisme. Ik vroeg hem hoe het voor hem voelt dat er zoveel Nederlanders op Geert Wilders stemmen en of hij zelf ging stemmen. Het leuke was dat we beide heel anders dachten over veel dingen, bijvoorbeeld wat het belangrijkste is in het leven. Voor hem is dat de Islam en hij zou heel ongelukkig zijn als hij geen god had om voor te leven. Ik daarin tegen geloof niet in een god en leef daardoor geen ongelukkig leven, dat kon hij niet begrijpen, dus over dat meningsverschil konden we het niet eens worden. We hadden het over de verschillende culturen die in Nederland samen wonen en dat dat eigenlijk heel moeilijk is en waarschijnlijk ook zo zal blijven. Hij vond dat vrouwen thuis moeten zijn en ’s avonds het eten klaar moeten zetten voor de man, die voor het inkomen zorgende, zoals dat vroeger hier in Nederland ook zo was. Op mijn vraag hoe dat dat moest met vrouwen die de ambitie hebben om iets anders te doen dan de hele dag koken schudde hij teleurstellend nee en moesten we allebei een beetje lachen. Omdat ik behoorlijk wat mailtjes moest beantwoorden probeerde ik het gesprek voorzichtig af te sluiten, hij snapje het, maar wilde nog wel even kwijt dat ik normaal gesproken voor zo’n gesprek (wat voornamelijk over de islam ging en hoe we daar allen beter van worden) zeker wel € 1000,- moest betalen, maar hij zag het deze keer gelukkig door de vingers.

Vandaag was er een Pakistaanse meneer in de winkel, hij was benieuwd naar de prijs van een aantal kleding stukken, met name die van ontwerper Stella Verdult. Hij vond het behoorlijk duur en zei dat hij precies zo’n zelfde jurk in Pakistan kon laten maken voor € 15,- hand gemaakt, goede kwaliteit door een lokale kledingmaker. Ik geloofde dat graag, maar probeerde hem ervan te overtuigen dat dit toch wel andere koek was en dat je voor iets wat in Nederland handgemaakt en ontworpen wordt nu eenmaal een andere prijs betaald. Of me dat gelukt is weet ik niet, want hij komt binnenkort terug om me zo’n zelfde jurk te laten zien, dan konden we ze vergelijken. We hadden het over de kledingindustrie, over de grote ketens als Primark waar we beide heel erg tegen waren en over ondernemen. Een goede vriend van hem heeft een marktkraam en verdient elke maand net zoveel als dat er elke maand uitgaat. Hij kan niet aan een baan komen omdat hij al 45 jaar is, geen werkervaring heeft een niet goed Nederlands spreekt. Een uitkering aanvragen is ook niet makkelijk en hoewel zijn vriend probeert deze procedure toch voort te zetten probeert hij hem ervan te overtuigen dat dat ook geen pretje is. Hij zelf is in 2000 naar Nederland is gekomen en heeft nu verschillende baantjes en een eigen huisje in Rotterdam-Zuid waar hij heel blij mee is. Ik vertelde hem dat ik in Schiedam woonde en dat dat, omdat ik nog geen kinderen heb, het ideale moment was voor mij om een eigen winkel te openen. Het feit dat ik daarvoor een goed betaalde baan heb opgegeven was voor hem onbegrijpelijk. Dat ik geen kinderen had verbaasde hem ook en snel volgde de vraag of ik getrouwd was. “Nee, ik ben niet getrouwd” zijn reactie zorgde ervoor dat ik daar heel vlug achteraan zei dat ik wel samenwoon met mijn vriend. “Aah, ok..”. We sloten het gesprek af met het motto dat je het vooral leuk moet hebben in het leven en dat was een mooi moment om zijn zonnige zondagse wandeling te vervolgen.

Dat zoveel culturen en mensen samenwonen in een stad kan heel mooi zijn en zorgt voor leuke gesprekken, maar jeetje wat zijn we allemaal verschillend en wat denken we allemaal anders over dingen. Toch wel een klein wonder dat we allemaal zo vlak langs elkaar kunnen leven en dat ik een eigen winkeltje kan hebben en ‘s avonds niet voor het eten hoef te zorgen, want ik denk dat daar echt niemand blij van zou worden..

 

Ad

Michelle Bours

Winkel Eigenaar at Fortheloveof Store
Ik ben eigenaresse van Fortheloveof Store in Rotterdam en zal wekelijks mijn ervaringen als startende ondernemer met jullie delen!
Michelle Bours

Latest posts by Michelle Bours (see all)

Gepubliceerd door

Michelle Bours

Ik ben eigenaresse van Fortheloveof Store in Rotterdam en zal wekelijks mijn ervaringen als startende ondernemer met jullie delen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.