Het vriendenboekje in de kunstwereld

Vroeger hadden we allemaal een beste vriend of vriendin dit als eerste in ons vriendenboekje mocht schrijven. Je vertelde wat slijmerigs over jullie vriendschap en schreef zwart op wit dat je dolfijnentrainer of brandweerman wilde worden. Later. Daarna volgden er mensen die minder belangrijk waren, een hiërarchie in een onschuldig boekje. Als het even kon werd elke pagina vrolijk vol geplakt met glitter stickers en strip tekstballonnetjes. Om je boekje vol te krijgen mocht iedereen erin schrijven, zelfs de leraren. Een vol boekje betekende dat je geliefd was. Iedereen nam de tijd om jou te voorzien van informatie waar je later hard om kon lachen. ‘‘Nee! wou ik vroeger echt trouwen met mijn moeder? Moet je nagaan als dat echt uit was gekomen..’’

Als volwassen mensen doen we niet meer aan deze boekjes, we verzamelen onze vrienden nu in facebook of instagram. Het verschilt eigenlijk niet zo veel, op onze tijdlijn krijgen we ook informatie waar we later hard om moeten lachen. En we laten iedereen toe ook al ken je ze niet zo goed of zijn het geen vrienden. We kunnen zelfs stickers plaatsen. Stiekem zijn we nog steeds kinderen vragend om een vleiende wereld waarin we iedereen te vriend willen houden.

Ik dacht dat de kunstwereld anders was. Dat hier vrijheid was.

Gister liep ik een galerie binnen voor mijn dagelijkse dosis mooie dingen. Ik zette mijn onderzoekende en begrijpende blik op en dwaalde langs de kunstwerken. Dat is namelijk hoe je naar kunst kijkt. Als je een bril hebt dan zet je die het liefst af om vervolgens je neus dichter naar het werk te begeven. Alsof je details probeert te ruiken om alles te begrijpen. Toen ik dacht dat ik alles had gezien zag ik het. Ook kunstenaars hebben een vriendenboekje. Naast de uitgang stond een mooi boek opgesteld met een half lege pagina en een uitnodigende pen ernaast. Hier schrijf je hoe geweldig de expositie was, wat voor bijzonder werk je hebt gezien en hoe blij je er vandaan kwam. Mijn geïdealiseerde kunstwereld was afgebroken. Een vol gastenboek, vrienden die geen vrienden zijn maken je een betere kunstenaar. Vroeg of laat hoop je dat iedereen je naam kent en in je boekje schrijft om het later terug te lezen en erom te lachen.

Ad
Robin Hendriks

Robin Hendriks

Founder at R / H
Robin Hendriks (1994) is in 2016 afgestudeerd aan de Willem de Kooning. Ze werkt als freelance schrijver, ontwerper, maker en is daarnaast elke zondag te vinden in het dierenasiel. Haar werk gaat bijna altijd over de mens en perceptie. Voor WOW schrijft ze over kunst en de mens.
Robin Hendriks

Latest posts by Robin Hendriks (see all)

Gepubliceerd door

Robin Hendriks

Robin Hendriks (1994) is in 2016 afgestudeerd aan de Willem de Kooning. Ze werkt als freelance schrijver, ontwerper, maker en is daarnaast elke zondag te vinden in het dierenasiel. Haar werk gaat bijna altijd over de mens en perceptie. Voor WOW schrijft ze over kunst en de mens.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.