Op de fiets naar de zee via de polderroute.

Op de fiets naar de zee via Schipluiden, Naaldwijk, ’s Gravezande/Verlengde Zandweg.

Niet alles hoeft altijd in een jubelstemming van succes tot U te komen nietwaar? Bovendien was niet de hele route ruk. Enkel het stuk voor, tijdens en na Naaldwijk. Gooooood Heavens! Wat een lelijkheid. Het deel naar Schipluiden is fantastisch. Of je nu vertrekt uit Rotterdam of Schiedam of Vlaardingen, elke route er naar toe is mooi. Doe maar.

Toeval?

Ik begin bij het begin en omdat ik uit Rotterdam kom is dat de van Nelle fabriek.

Open en gesloten architectuur.

De Van Nelle fabriek is ontworpen om mensen gelukkig te maken. Open, licht, transparant. Rechts op de foto de oranje gevangenis. Ook door mensen bedacht. Gesloten, ontoegankelijk en zeker niet bedacht om mensen gelukkig te maken. Ze staan tegenover elkaar. Is dat toeval?

Jonker

Het fietspad leidt ons achterlangs de gevangenis naar de Jonkersbrug.

Jonkersbrug achter de oranje gevangenis.

Daar kan je zwemmen. Aan linkerkant zie je een parasolletje. Daar ligt al jarenlang een oudere blote jonker te zonnen. Ik weet wel dat deze zin taaltechnisch een beetje raar is maar zo ziet de huid van die man er wel uit.

De Jonkersbrug is vernoemd naar een zonaanbidder.

Hij is er elke zomer. Daarom is de brug naar hem vernoemd. Zou zo maar kunnen…

Op de brug kan je richting de Rotte kijken want er is een kanaal gegraven van de Schie naar de Rotte.

Een kanaal verbindt de Schie met de Rotte.

Over de Schie vertel ik later een geheimpje wat heel handig is om met warm weer te weten.

Oud Overschie

We volgen de Schie naar Overschie. Oud Overschie.

De Hogebrug in Oud Overschie

De Hogebrug die te laag is en daarom heel vaak open moet. Alweer een plek waar gezwommen wordt. Je mag niet van de brug af duiken. Maar de brugwachter knijpt met dit weer een oogje toe. Vanaf de brug kan je de werkzaamheden aan de overkant zien. Ze gaan de haakse bocht uit de Schie halen voor de scheepvaart.

De kerk van Oud Overschie

Wij gaan heel fijn door het oude centrum van Overschie. Ik zou daar wel kunnen wonen.

Geheimpje

Voorbij Oud Overschie stop ik om foto’s te maken om het geheimpje te tonen. De overheid is namelijk zo aardig geweest om langs de gehele oever van de Schie, aan beide zijden, een betonnen zwembadrand aan te brengen, net onder de waterspiegel. Kijk maar goed op de foto.

De zwembadrand langs de gehele oever van de Schie.

Omdat het water lager staat dezer dagen komt de rand hier en daar zelfs boven water.

Goed zichtbaar bij laag water; de zwembadrand.

Deze rand is er speciaal gemaakt voor jou, zwemmer, zodat je er makkelijk in en uit kunt daar waar je maar wilt. Niet duiken overigens want het is niet overal even diep. En ik hou altijd mijn gympen aan maar dat is omdat ik een watje ben. Aan de overzijde zit een man lekker met zijn bibs op die rand bij te komen. Zo kan het ook.

Met de bibs op de rand.

De Tempel.

Voorheen opvang voor verslaafden. Of psychisch. Of beiden. Het is niet meer in gebruik. Ja, anti-kraak (zucht…).

De Tempel staat leeg.

Je mag het terrein gewoon op. Het is in verval. Het is echt de moeite waard om er eens te wandelen. Hier staat de dikste eikenboom van Rotterdam. Er zijn vleermuizen en je kunt helemaal doorlopen ver naar achteren waar een romantisch theehuisje staat. Vandaar heb je een prachtig uitzicht op de A13.  Ik moet grinniken om het toegangsbordje: ‘Honden aangelijnd. Niet vissen.’ Alsof ik zou gaan zitten te vissen naar het waarom.

Niet vissen!

Nutteloos en afgedamd

Niet veel verder kan je over het water uitkijken naar de Poldervaart.

De Poldervaart naar Vlaardingen.

Hier was eens een sluis en zo voer je met je boot naar Vlaardingen. De sluis is opgeknapt maar nutteloos geworden want de vaart is afgedamd.

Crematorium en begraafplaats Hofwijk.

Draai je je om dan zie je waar je ‘de pijp uit gaat’ als je ‘het hoekje om bent’. Bij de bushalte staat een heel oude heer. Alleen. Onhandig met een vormloos damestasje. Ik slik de melancholie weg en groet hem als ik wegfiets. Misschien had ik hem op z’n minst een hand kunnen geven.

Grenzeloze humor hoor…

Hier heet alles Zweth.

Zweth, De Zweth, Zwethheul, Aan de Zweth

Mooi toch? Waarom altijd moeilijk doen. De ene kant heet De Zeth. De andere kant heet Zweth. De brug heet Zweth-brug en het restaurant, voorheen Zwethheul, heet nu Aan de Zweth. Want het watertje heet ja ja… Zweth. Grenzeloze humor. Zou een inwoner een Zwethenaar heten of een Zwethse. Ik zweeth me rot en plons nog

Zwethse jochies van de Kandelaarbrug.

maar eens in de Schie. Niet van de Kandelaarbrug af zoals al die Zwethse jochies doen. Durf ik niet. Bovendien kan het, volgens het bord, glad zijn op de brug.

Gladheid

En dat, en daar, en die, en daar en dat

We gaan wel de Kandelaarbrug over want we duiken niet veel later de polder in richting Schipluiden. Via het Vlakoverpad wat begint bij de grenspaal van Delft.

Oude hoeve

Zoals ik al zei, alle routes naar Schipluiden zijn prachtig. Voorheen was het enkel weiland met boerderijen maar nu zijn er bomen gepland en overal fietspaden aangelegd. Zeer afwisselend landschap.

Vlakoverpad richting Schipluiden

Je kunt wel om de 100 meter een foto maken. Maar kijk eens naar deze walnotenboom.

Walnotenboom

Helemaal vol.

Walnoot

En daar. En dat is ook mooi. En dat.

Wilgenziekte

Kijk die Wilg heeft last van de wilgenziekte. En de verzonken rijksweg. Je hoort en ziet hem pas op de fietsersbrug.

De verzonken rijksweg

Schipluiden.

Als je niet verder wilt, zoals ik naar de zee, is het een prima eindbestemming.

Schipluiden met haar vele terrasjes aan en op het water.

Trakteer jezelf op een lekker softijsje op het terras, een broodje of een kop koffie met gebak. Het kan allemaal. Je kunt een bootje huren of een kano. Je kan er zwemmen. En het is er zelden druk. Nou dat is niet helemaal waar. Op het water is het vaak file varen met al die sloepen. Vanaf de kant is dat dan wel weer leuk om te zien. Hoe duurder de boot, hoe verhitter het er aan toe gaat. Zeker na een dag varen als de rosé op is en het bier in de man.

File op het water

Ik wil verder en koop bij de super twee Italiaanse bollen met een stuk kaas. Had ik maar naar mijn eigen advies geluisterd en gewoon een ijsje gegeten en weer terug naar Rotterdam…

Stiltegebied?

Goed. Ik kies een route richting Verlengde Zandweg, ’s Gravenzande op de telefoon en zie dat ik kan kiezen. Ik kies voor een pad waarnaast een oude Hoeve staat. Op het smeedijzeren hek staat Voor Zorg. Daarnaast een bord Stiltegebied.

Bij Hoeve Voor Zorg begint een stiltegebied.

Dat heft de keuzestress direct op. En het moet gezegd, het begon goed.

Het begon zo goed.

Een dijk waarachter een vaart en een horizon. Maar niet veel later doemde de eerste kas op en zo bleef het.

Kassen, kassen, kassen
En kassen.

Waarom moet dit in godesnaam een stiltegebied zijn? Er is niets dan glastuinbouw, afgewisseld met zo groot maar goedkoop mogelijk opgetrokken villa’s. Alles ademt een sfeer uit van zo veel mogelijk winst maken per vierkante meter en geen landschapsarchitect is er aan te pas gekomen; kost alleen maar geld. De slootjes zijn biologisch dood en de kalfjes onder een boom zijn aandoenlijk maar van plastic. In een voormalig kassencomplex kan je trouwen of, hoe fijn in dit stiltegebied, in groepsverband een Solex huren om overal rond te crossen.

Zo schattig plastic

Wegwezen dus. Maar de ene omleiding na de andere zorgt er voor dat deze martelgang niet ophoudt.

Alle fietspaden opgebroken.

Met als dieptepunt een kruispunt in Naaldwijk waar het fietserslicht pas op groen sprong toen al het autoverkeer weg was.

En maar wachten…
Waar ben ik.

Dag Professor Zuurbekje

Ik ga niets zeggen over de architectuur.

De Ranch

Dat je in een Amerikaans ogende ranch wilt wonen met runderen en cactussen, prima en doe dat inderdaad vooral in Naaldwijk. Ook zeg ik niets over de mislukte lelijkheid die je vervolgend wilt camoufleren met pollen geraniums.

Het wordt nooit wat

Geen woord over het 4 meter hoge kunstwerk, geheel opgetrokken uit

Kunst van aluminium

aluminium met als titel De Oogst. Een molen waarvan je inmiddels denkt dat die ook wel nep zal zijn. Net als het gras helemaal rondom het huis.

Lekker makkelijk gras

Maar Naaldwijk,  leg alstublieft een kaarsrecht geasfalteerd breed fietspad aan zonder stoplichten, rotondes of andere hindernissen. Naar de Verlengde Zandweg. Daar snoof ik de zeebries op en werd Professor Zuurbekje weer een mens.

Stressles

Wat was de zee weer heerlijk.

Links
Midden
Rechts

De zee is altijd een goed eindpunt want je spoelt alle stress van je af. En dat was wel even nodig hoor… En de terugweg? Die ging via de nostalgische route. Daarover een volgende keer.

Ad
PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Gepubliceerd door

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker Toneelacademie Maastricht Schrijvervakschool 't Colofon Toneelschrijven, columns Werkte als acteur en danser in films en theater Werkte als regisseur aan theaterproducties Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat Werkt voor Cretopia-Rotterdam Werkt voor Wow-Rotterdam Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr) Werkt voor Rotterdam Street Art Museum

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.