Mijn mooie Frankrijk en de naderende dag van de waarheid…

Als ik aan Frankrijk denk, denk ik aan warme zomers. Heerlijk bourgondisch leven met charcuterie een koel glas wijn op een terras met enkel gloeiende, tevreden gezichten. Aan ‘mijn’ lieve wijnboeren die vol passie en overtuiging hun wijnen maken en er urenlang over kunnen vertellen. En natuurlijk aan Roquebrun, het mooiste dorp in de Languedoc waar ik vin naturel heb ontdekt.

Twee maanden geleden was ik samen met mijn kersverse man in Saumur. We gingen naar La Dive Bouteille, een wijnbeurs met ontelbare wijnboeren die achter hun wijnvat stonden en met enthousiasme hun wijnen lieten proeven aan Japanners, Engelsen, Australiërs, Belgen, Denen en uiteraard ook aan ons. We hadden een gemene deler, liefde voor wijn zonder troep. Liefde voor de aarde en liefde voor de medemens.

De avond voorafgaand aan de beurs liepen we het centrum in en al snel vonden we in Café La Place Axel Prüfer, de wijnboer van Le temps des Cérises. Met een magnum onder elke oksel geklemd kwam hij aanlopen. We dronken met hem wat glazen Brutal en lachten om alle grappen en grollen van de aanwezige wijnboeren. Karim Vionnet kwam bij ons staan en regelde een plekje bij Le Pot de Lapin voor ons. Een restaurant wat elke avond vol zat maar gelukkig nu, na het belletje van Karim, nog een plekje voor ons had. Vrolijkheid, Liefde en Saamhorigheid waren de gevoelens van die avond en de dagen die volgden.

De laatste avond liepen we moe maar voldaan naar ons appartement en gierden het nog uit bij een pizza automaat. In Nederland bestaat dit (nog) niet. Gelukkig maar want mijn dochters zouden hier niet weg te slaan zijn;-) Vier euro erin en even later rolde er een pizza uit met alles erop wat we wilden, in een heuse pizza doos . Natuurlijk niet te eten maar het idee vonden we geniaal. Nog na giechelend stonden we stil bij een huis met daarop grote foto’s van niemand minder dan Marine le Pen. We stonden voor het partijkantoortje in Saumur. Langs een treurige weg met al even treurige huizen. Het was ons niet opgevallen in onze roes van de wijnen en warmte.

Het beeld en gevoel wat ik heb van Frankrijk is mooi maar niet echt realistisch. Het is een puinhoop daar met veel ellende. Aanstaande zondag is het de dag van de waarheid. Ik hou mijn hart vast. Er zijn nog nooit zoveel werkelozen geweest, nooit zoveel armoede en boosheid. Slechter kan haast niet en toch, als je denkt dat het niet erger kan dan is daar Marine le Pen. Ik hoop voor al mijn wijnboeren, voor al mijn vrienden in Frankrijk, zeker ook voor alle migranten en alle anderen dat mijn bange voorgevoelens onterecht zijn…..

Deel bericht:
Maud

Maud

Importeur/winkelier/marktvrouw/zorg at Blije Wijnen
Mijn naam is Maud en ik ben de trotse eigenaresse van Blije Wijnen. Ik importeer natuurwijnen uit voornamelijk Frankrijk. Daarnaast ben ik sinds vorig jaar marktkoopvrouw op de Rotterdamse Oogstmarkt. Ook ben ik werkzaam in de zorg. Ik ben 44 jaar en woon al meer dan de helft van mijn leven in deze mooie stad. Ik woon samen met mijn kersverse man, mijn tweelingdochters van 13 en 2 ietwat onaangepaste teckels.
Maud

1 reactie

  1. berend vincen schreef:

    truttengezeik met je kersverse man.vakantie euforie,kom hier maar eens wonen en zorg dat je hier kunt bestaan ipv vanuit de verzorgingsstaat NL je elitaire leven kunt leiden.dorm bien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Maud

Mijn naam is Maud en ik ben de trotse eigenaresse van Blije Wijnen. Ik importeer natuurwijnen uit voornamelijk Frankrijk. Daarnaast ben ik sinds vorig jaar marktkoopvrouw op de Rotterdamse Oogstmarkt. Ook ben ik werkzaam in de zorg. Ik ben 44 jaar en woon al meer dan de helft van mijn leven in deze mooie stad. Ik woon samen met mijn kersverse man, mijn tweelingdochters van 13 en 2 ietwat onaangepaste teckels.

Deze al gelezen?

Top