Download de WOW-Rotterdam app GRATIS in de playstore!

WOW Rotterdam
Volg ons

WOW Rotterdam

Wij houden jullie op de hoogte van leuke en interessante activiteiten in Rotterdam!
WOW Rotterdam
Volg ons

Latest posts by WOW Rotterdam (see all)

We hebben wat te vieren. Naast de vernieuwde website heeft WOW- Rotterdam nu ook een gratis app in de Google Play store.

  • Regelmatig leuke verhalen geschreven voor en door de Rotterdammer!
  • Elke maand meedoen aan prijsvragen in de vorm van een quiz. Er zijn leuke prijzen te winnen van ondernemers uit de stad.
  • Blijf op de hoogte van alle trending berichten op de nieuws rubriek.
  • Hoor je een sirene? Check wat er speelt met de alarmeringen ‘tab’, hier worden alle alarmen uit Rotterdam weergegeven. De alarmen die binnenkomen kan je selecteren in het menu onder de volgende categorieën: politie, brandweer, ambulance, KNRM en Alle Alarmeringen.

Wil jij op de hoogte blijven van wat er in jouw gebied gebeurt of wil je meedoen aan leuke prijsvragen, download dan de app!

 

download de WOW Rotterdam app

download de app door op de bovenstaande download knop te drukken of klik op deze link : https://play.google.com/store/apps/details?id=com.rotterdamcitycommerce.wow.rotterdam

 

Wil je meehelpen, meeschrijven of heb je tips of adviezen, dan kunt je ons altijd mailen via het contactformulier op de website.

 

 

De wondere wereld van Instagram

Michelle Bours

Michelle Bours

Winkel Eigenaar at Fortheloveof Store
Ik ben eigenaresse van Fortheloveof Store in Rotterdam en zal wekelijks mijn ervaringen als startende ondernemer met jullie delen!
Michelle Bours

Latest posts by Michelle Bours (see all)

telefoon, instagram, inspiratie, online shoppen
Inspirende plaatjes

Plaatjes kijken

Ja, ik ben er zo één, ik zit de hele dag op mijn telefoon. Niet eens zozeer om met vrienden te Whatsappen, maar vooral om plaatjes te kijken. Ik kijk de hele dag plaatjes op bijvoorbeeld Instagram. Ik schaam me er een beetje voor, maar zou het eigenlijk ook niet anders willen.

Instagram is mijn favoriete medium, op de tweede plek komt Pinterest, het platform waar ik op het idee ben gekomen van mijn winkel. Beide apps zijn super visueel. Ik kom er voor het ontdekken van nieuwe merken, nieuwe Muses, nieuwe winkels, interviews, inspiratie voor nieuwe projecten, outfits en mijn interieur. Ik kan op elk moment van de dag een beetje ontsnappen aan de werkelijkheid en mijn zelf gecureerde Instagram wereld instappen. Alleen maar mooie mensen, op mooie plekken, mooie kleren, perfecte Instagram leventjes zonder afwas, zonder regen, zonder dode bloemen op tafel.

Succes?

Is het dan ook niet heel gek dat ik ernaar uit keek om de Instagram pagina van mijn winkel te openen, om daarop mijn visie van de winkel te delen, mensen te bereiken die mooi vinden wat ik mooi vind en interessant vinden wat ik interessant vind. Na de opening van mijn winkel in december ben ik contact gaan zoeken met kranten, tijdschriften en blogs om over mijn concept te vertellen in de hoop op publicaties en meer bekendheid. Met succes, want in januari popte er overal artikelen, interviews en foto’s van mijn winkel op! Zo leuk om te merken dat andere het concept waardeerde en dat mijn visie en stijl zoveel mensen aansprak. Het aantal volgers op Instagram steeg in korte tijd van 150 volgers naar 900 en dat voelde goed, voor mij wat dat een deel van het succes waar ik op gehoopt had; een groot bereik. Het jammere was alleen dat ondanks alle mooie foto’s en lieve woorden het stil bleef in de winkel. Toen besefte ik mij dat een heel groot deel van mijn volgers de winkel nooit zullen bezoeken, laat staan iets zullen kopen, want zij zijn, net al mij, niet online om geld uit te geven, maar opzoek naar inspiratie.

Kijken, kijken… maar niet kopen

Toen ik dit concludeerde, keek ik anders naar mijn Instagram feed. Winkels die ik bewonderde voor hun online succes zijn misschien helemaal niet zo succesvol, en de bedrijven die nauwelijks online actief zijn zijn misschien te druk met het klaar maken van orders en het helpen van klanten? Waar meet ik mij dan aan? En ik ben niet de enige die hiermee worstelt, mijn collectie bestaat deels uit werk van jonge ontwerpers of startende merken en een groot deel van hun herkende zich hierin. Het is een hele leuke virtuele wereld, maar staat zover af van de werkelijkheid. Veel mensen waren verbaast over mijn keuze om de winkel te sluiten, want “Er is zoveel over geschreven?!” Ik denk dat mijn generatie die veel online zit succes zeker deels meet aan het online bereik van een persoon, winkel, of merk, maar ik denk dat we daar heel erg mee moeten oppassen.

Ik ben nog steeds groot fan van Instagram en het is een geweldige tool voor inspiratie, om een groot publiek te bereiken en jouw visie en werk te delen met de wereld, maar zorg dat de waardering die je daar uit naar de ondernemers niet blijft bij het uitdelen van likes, want de beste vorm van waardering is om iets bij die persoon of winkel te kopen.

Nieuw geopend: Rotterdam Bikes voor reparaties en toerisme

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Cees&June

Cees & June hebben een eigen zaak geopend. Het is een bijzondere fietswinkel. Je kunt er niet alleen terecht voor reparatie, ook voor een goede bak koffie en toeristische tips om op de fiets te bezoeken.

fiets toerisme
Rotterdam Bikes. Cees&June gaan het avontuur aan.

Dit dolgelukkige stel opende de deuren met een knalfeest. De hele buurt was aanwezig en de bubbels vloeide rijkelijk. Een DJ zorgde voor fijne muziek.

city bikes information
Het ophangen van de vlaggen was het officiele moment

 

Als de tweede vlag hangt is de zaak officieel geopend. Plop deed de champagne
fietswinkel
Proost. Op jullie succes.

Bloggers

Cees en June gaan over hun avonturen schrijven voor WoW-Rotterdam. Hoe leuk is dat? Vooral de toeristische tips zullen meer dan welkom zijn.

fietswinkel Rotterdam
Lente in de fiets branche.

http://www.rotterdambikes.nl

 

Mijn mooie Frankrijk en de naderende dag van de waarheid…

Maud

Maud

Importeur/winkelier/marktvrouw/zorg at Blije Wijnen
Mijn naam is Maud en ik ben de trotse eigenaresse van Blije Wijnen. Ik importeer natuurwijnen uit voornamelijk Frankrijk. Daarnaast ben ik sinds vorig jaar marktkoopvrouw op de Rotterdamse Oogstmarkt. Ook ben ik werkzaam in de zorg. Ik ben 44 jaar en woon al meer dan de helft van mijn leven in deze mooie stad. Ik woon samen met mijn kersverse man, mijn tweelingdochters van 13 en 2 ietwat onaangepaste teckels.
Maud

Als ik aan Frankrijk denk, denk ik aan warme zomers. Heerlijk bourgondisch leven met charcuterie een koel glas wijn op een terras met enkel gloeiende, tevreden gezichten. Aan ‘mijn’ lieve wijnboeren die vol passie en overtuiging hun wijnen maken en er urenlang over kunnen vertellen. En natuurlijk aan Roquebrun, het mooiste dorp in de Languedoc waar ik vin naturel heb ontdekt.

Twee maanden geleden was ik samen met mijn kersverse man in Saumur. We gingen naar La Dive Bouteille, een wijnbeurs met ontelbare wijnboeren die achter hun wijnvat stonden en met enthousiasme hun wijnen lieten proeven aan Japanners, Engelsen, Australiërs, Belgen, Denen en uiteraard ook aan ons. We hadden een gemene deler, liefde voor wijn zonder troep. Liefde voor de aarde en liefde voor de medemens.

De avond voorafgaand aan de beurs liepen we het centrum in en al snel vonden we in Café La Place Axel Prüfer, de wijnboer van Le temps des Cérises. Met een magnum onder elke oksel geklemd kwam hij aanlopen. We dronken met hem wat glazen Brutal en lachten om alle grappen en grollen van de aanwezige wijnboeren. Karim Vionnet kwam bij ons staan en regelde een plekje bij Le Pot de Lapin voor ons. Een restaurant wat elke avond vol zat maar gelukkig nu, na het belletje van Karim, nog een plekje voor ons had. Vrolijkheid, Liefde en Saamhorigheid waren de gevoelens van die avond en de dagen die volgden.

De laatste avond liepen we moe maar voldaan naar ons appartement en gierden het nog uit bij een pizza automaat. In Nederland bestaat dit (nog) niet. Gelukkig maar want mijn dochters zouden hier niet weg te slaan zijn;-) Vier euro erin en even later rolde er een pizza uit met alles erop wat we wilden, in een heuse pizza doos . Natuurlijk niet te eten maar het idee vonden we geniaal. Nog na giechelend stonden we stil bij een huis met daarop grote foto’s van niemand minder dan Marine le Pen. We stonden voor het partijkantoortje in Saumur. Langs een treurige weg met al even treurige huizen. Het was ons niet opgevallen in onze roes van de wijnen en warmte.

Het beeld en gevoel wat ik heb van Frankrijk is mooi maar niet echt realistisch. Het is een puinhoop daar met veel ellende. Aanstaande zondag is het de dag van de waarheid. Ik hou mijn hart vast. Er zijn nog nooit zoveel werkelozen geweest, nooit zoveel armoede en boosheid. Slechter kan haast niet en toch, als je denkt dat het niet erger kan dan is daar Marine le Pen. Ik hoop voor al mijn wijnboeren, voor al mijn vrienden in Frankrijk, zeker ook voor alle migranten en alle anderen dat mijn bange voorgevoelens onterecht zijn…..

 

Paashazen overvallen West-Kruiskade

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

 

Paashazen overvallen publiek Rotterdam, west-kruiskade
Pas op voor dit tuig!

Geen ontkomen aan

Bezoekers en winkeliers van de West-Kruiskade, opgepast! Een groepje paashazen plegen voortdurend overvallen op nietsvermoedend winkelend publiek. Met hun overvalwagen vol chocolade eieren en chocolade lolly’s maken ze de West-Kruiskade de hele dag onveilig. Wie even niet oplet krijgt een handvol lekkers toegestopt. Vooral kinderen zijn de klos. Voor hen is er geen ontkomen aan. Menig kinderhand werd snel gevuld. Een gebeurtenis die ze nog lang zullen heugen.

Ook ondernemers worden belaagd. In Toko51 van Cretopia is de paashaas gesignaleerd. Een partij choco eieren werd na afloop ontdekt op het bureau van een van de werknemers.

Er wordt slachtofferhulp overwogen.

Hierna vertrok de groep paashazen richting Leeuwenhoek, Schell, Holy Smoke, Ilya, Kiem Foei, Best West Flowers, de Rimboe en Schaap. Ze zijn gewaarschuwd!

Dankzij de vele foto’s die oplettende omstanders hebben gemaakt kunnen we een duidelijk signalement uitgeven.

Het betreft hier een groep paashazen, bestaande uit vier volwassen personen. Een persoon is opvallend dik, een ander is duidelijk van het vrouwelijk geslacht. Twee overigen zijn gender-onbestendig. Ze dragen opvallende paashaaspakken en dito schmink.

De overvalwagen is een gecamoufleerde bakfiets. Om er onschuldig uit te doen zien hebben de paashazen er een kuiken op gezet wat uit een ei wil komen.

Advies: blijf niet staan. Steek niet uw hand uit. Niet glimlachen en geen foto’s maken. Ze zullen dan vanzelf weer verdwijnen.

Einde bericht.

http://www.cretopia.nl

Wat je niet moet doen wanneer je een winkel opent

Michelle Bours

Michelle Bours

Winkel Eigenaar at Fortheloveof Store
Ik ben eigenaresse van Fortheloveof Store in Rotterdam en zal wekelijks mijn ervaringen als startende ondernemer met jullie delen!
Michelle Bours

Latest posts by Michelle Bours (see all)

Ik denk dat we allemaal weten hoe belangrijk muziek is in winkels; als de muziek te hard staat ga je niet naar binnen, als de muziek niet leuk is koop je niks en als er helemaal geen muziek speelt is dat voor mij vaak een reden om snel weer weg te gaan, te ongemakkelijk.

De maanden voordat de winkel open ging was ik begonnen met het verzamelen nummers waarvan ik dacht dat ze goed bij de sfeer in de winkel zouden passen. Ik had er ook een paar nummers tussen zitten die de kleur van het winkel thema verwerkt hadden in de songteksten, leuk voor de oplettende klant! Positieve zomerse nummertjes die iedereen wel eens had gehoord en waar je lichtjes van gaat dansen. Omdat ik alle nummers oprecht heel leuk vond bestond de playlist die ik had gemaakt onbewust uit mijn persoonlijke all time favorites, en dat is waar het helemaal mis ging.

De playlist was 20 minuten lang, ik was bijna elke dag van 10:00 tot 18:00 in de winkel, dit betekend dat ik elk nummer 24 keer per dag hoorde, in dezelfde volgorde. Ik ben gebrainwashed en kan tot op de dag van vandaag geen van mijn favorieten nummers meer horen. Ik heb het 2 maanden vol gehouden, en heb er toen voor gekozen om JazzRadio.nl op te zetten, wat een verademing! De nummers zijn een stuk algemener, maar het is helemaal prima. Laat deze fout van mij een mooi leer moment zijn voor andere ondernemers die een winkel willen openen.

Hoe leuk het ook klinkt om elke dag tussen je lievelings liedjes te staan, DOE HET NIET.

DE playlist: Fortheloveof Playlist

Het is helaas niet gelukt

Michelle Bours

Michelle Bours

Winkel Eigenaar at Fortheloveof Store
Ik ben eigenaresse van Fortheloveof Store in Rotterdam en zal wekelijks mijn ervaringen als startende ondernemer met jullie delen!
Michelle Bours

Latest posts by Michelle Bours (see all)

Op 10 april is het vijf maanden geleden dat ik mijn winkel aan de Rochussenstraat opende. Ik weet nog precies hoe ik me voelde en hoe vol vertrouwen ik de deuren opende. Vorige week heb ik een besluit moeten nemen wat al ik zag aankomen maar steeds voor me uit schoof; de winkel moet helaas sluiten. Voor de meeste voelt het alsof de winkel net open is, zeker met de officiële opening die nog geen twee maanden geleden plaatsvond. Maar een aantal belangrijke factoren hebben er voor gezorgd dat ik nu moet stoppen om met een goed gevoel en zonder problemen verder te kunnen.

Iedereen weet dat het tijd kost om een winstgevend bedrijf te worden en te groeien, dat had ik voor het eerste jaar ook niet op de planning staan. Maar vanaf de eerste maanden zat mijn omzet zo ver van de geschatte omzet af dat ik elke maand een behoorlijke klap kreeg en mijn buffer sneller opraakte dan verwacht. Ben ik te vroeg in het seizoen begonnen? had de winkel pas in maart of april open moeten gaan? De kans dat ik dit mooie pand niet had gehad was dan heel groot geweest, misschien had ik helemaal geen mooi en betaalbaar pand kunnen vinden?

Een andere grote tegenvaller is de locatie. Misschien ben ik te naïef geweest om te denken dat een plek in een zijstraat de ideale plek voor mij en het concept was? Ik kon ook niet anders want een straat achter mij zijn de huur prijzen al snel 2x zo hoog. Daarnaast was het mijn doel om mensen gericht naar de winkel te krijgen, door publiciteit, sociale media en mond op mond reclame, wat ook is gelukt, maar het aantal mensen die daardoor ook werkelijk zijn langs geweest en iets hebben gekocht is te laag geweest. Er lopen dagelijks genoeg mensen langs, dat is niet het probleem, het probleem zit hem in de mentaliteit van de mensen die langslopen. Mensen zijn op weg ergens naartoe; naar hun auto, naar het museum, naar huis; geen moment om heel spontaan geld uit te geven. Dat is iets wat ik erg onderschat heb, locatie blijft toch belangrijker te zijn dan ik had gehoopt

Wat ik heel moeilijk vindt en waar ik nog steeds over twijfel is hoe ik dit nieuws ga brengen aan mijn volgers op sociale media; een groep van zo’n 1300 mensen die het concept en de collectie zo leuk en interessant vinden dat ze de winkel zijn gaan volgen en online supporten. Aan de ene kant is het makkelijk om te doen alsof het allemaal zo geplant is en dat er niks aan de hand is, maar aan de andere kant wil ik niet doen alsof en wil de waarheid vertellen zodat andere mensen die de ambitie hebben om een winkel te openen kunnen leren van mijn “fouten” ( “We don’t make mistakes we make happy accidents” – Bob Ross) kan leren. Sociale media is een plek waar je iedereen op zijn best ziet maar het voelt niet goed om te doen alsof ik content ben met hoe nu gaat lopen.

April is hoogstwaarschijnlijk de laatste maand van de winkel aan de Rochussenstraat, online ga ik door en ik hoop in de toekomst op pop up locaties met mooie spullen van startende ontwerpers en merken. Ik wil graag blijven bloggen over mijn ervaringen als ondernemer, want dat is waarom ik bij WOW ben begonnen en het avontuur is nog niet voorbij, misschien wordt het nu juist wel heel interessant 😉

De sale in de winkel is begonnen dus mocht je opzoek zijn naar een mooie nieuwe lente outfit, een mooi cadeau of een praatje kom gezellig langs!

Zin in spannende discussies? Open een winkel!

Michelle Bours

Michelle Bours

Winkel Eigenaar at Fortheloveof Store
Ik ben eigenaresse van Fortheloveof Store in Rotterdam en zal wekelijks mijn ervaringen als startende ondernemer met jullie delen!
Michelle Bours

Latest posts by Michelle Bours (see all)

Naast toevallig passerende klanten, mensen die over mijn winkel hebben gelezen op internet of in de krant, krijg ik zo af en toe ook mensen op bezoek die gewoon zin hebben in een praatje op de zondagmiddag. Ik heb er nooit over na gedacht dat het openen van een winkel er ook voor zorgt dat je opeens heel benaderbaar bent voor mensen. Op één nare ervaring na, van een meneer die over alles loog, meerdere malen terug kwam en vrij dronken/stoned overkwam, heb ik vooral hele leuke en interessante gesprekken gehad met mensen met totaal andere achtergronden en culturen.

Zo was er afgelopen maand net voor de verkiezingen een oudere Marokkaanse meneer in de winkel die in eerste instantie eigenlijk gewoon benieuwd was naar wat voor winkel ik had, zo’n lege winkel had hij nog nooit gezien! Elke week maakt hij een grote wandeling door de stad en maakt praatjes met bekende en onbekende, zoals ik. Langzaam ging het gesprek over in een verhaal over zijn liefde voor dadels, hoe gezond ze zijn, waar je de lekkerste kunt kopen en hoe veel ze worden gegeten in Marokko. Hij vertelde mij over zijn geloof, de Islam, en hoe hij kijkt naar het extremisme. Ik vroeg hem hoe het voor hem voelt dat er zoveel Nederlanders op Geert Wilders stemmen en of hij zelf ging stemmen. Het leuke was dat we beide heel anders dachten over veel dingen, bijvoorbeeld wat het belangrijkste is in het leven. Voor hem is dat de Islam en hij zou heel ongelukkig zijn als hij geen god had om voor te leven. Ik daarin tegen geloof niet in een god en leef daardoor geen ongelukkig leven, dat kon hij niet begrijpen, dus over dat meningsverschil konden we het niet eens worden. We hadden het over de verschillende culturen die in Nederland samen wonen en dat dat eigenlijk heel moeilijk is en waarschijnlijk ook zo zal blijven. Hij vond dat vrouwen thuis moeten zijn en ’s avonds het eten klaar moeten zetten voor de man, die voor het inkomen zorgende, zoals dat vroeger hier in Nederland ook zo was. Op mijn vraag hoe dat dat moest met vrouwen die de ambitie hebben om iets anders te doen dan de hele dag koken schudde hij teleurstellend nee en moesten we allebei een beetje lachen. Omdat ik behoorlijk wat mailtjes moest beantwoorden probeerde ik het gesprek voorzichtig af te sluiten, hij snapje het, maar wilde nog wel even kwijt dat ik normaal gesproken voor zo’n gesprek (wat voornamelijk over de islam ging en hoe we daar allen beter van worden) zeker wel € 1000,- moest betalen, maar hij zag het deze keer gelukkig door de vingers.

Vandaag was er een Pakistaanse meneer in de winkel, hij was benieuwd naar de prijs van een aantal kleding stukken, met name die van ontwerper Stella Verdult. Hij vond het behoorlijk duur en zei dat hij precies zo’n zelfde jurk in Pakistan kon laten maken voor € 15,- hand gemaakt, goede kwaliteit door een lokale kledingmaker. Ik geloofde dat graag, maar probeerde hem ervan te overtuigen dat dit toch wel andere koek was en dat je voor iets wat in Nederland handgemaakt en ontworpen wordt nu eenmaal een andere prijs betaald. Of me dat gelukt is weet ik niet, want hij komt binnenkort terug om me zo’n zelfde jurk te laten zien, dan konden we ze vergelijken. We hadden het over de kledingindustrie, over de grote ketens als Primark waar we beide heel erg tegen waren en over ondernemen. Een goede vriend van hem heeft een marktkraam en verdient elke maand net zoveel als dat er elke maand uitgaat. Hij kan niet aan een baan komen omdat hij al 45 jaar is, geen werkervaring heeft een niet goed Nederlands spreekt. Een uitkering aanvragen is ook niet makkelijk en hoewel zijn vriend probeert deze procedure toch voort te zetten probeert hij hem ervan te overtuigen dat dat ook geen pretje is. Hij zelf is in 2000 naar Nederland is gekomen en heeft nu verschillende baantjes en een eigen huisje in Rotterdam-Zuid waar hij heel blij mee is. Ik vertelde hem dat ik in Schiedam woonde en dat dat, omdat ik nog geen kinderen heb, het ideale moment was voor mij om een eigen winkel te openen. Het feit dat ik daarvoor een goed betaalde baan heb opgegeven was voor hem onbegrijpelijk. Dat ik geen kinderen had verbaasde hem ook en snel volgde de vraag of ik getrouwd was. “Nee, ik ben niet getrouwd” zijn reactie zorgde ervoor dat ik daar heel vlug achteraan zei dat ik wel samenwoon met mijn vriend. “Aah, ok..”. We sloten het gesprek af met het motto dat je het vooral leuk moet hebben in het leven en dat was een mooi moment om zijn zonnige zondagse wandeling te vervolgen.

Dat zoveel culturen en mensen samenwonen in een stad kan heel mooi zijn en zorgt voor leuke gesprekken, maar jeetje wat zijn we allemaal verschillend en wat denken we allemaal anders over dingen. Toch wel een klein wonder dat we allemaal zo vlak langs elkaar kunnen leven en dat ik een eigen winkeltje kan hebben en ‘s avonds niet voor het eten hoef te zorgen, want ik denk dat daar echt niemand blij van zou worden..

 

Het geheime leven van kleur leren kennen

Michelle Bours

Michelle Bours

Winkel Eigenaar at Fortheloveof Store
Ik ben eigenaresse van Fortheloveof Store in Rotterdam en zal wekelijks mijn ervaringen als startende ondernemer met jullie delen!
Michelle Bours

Latest posts by Michelle Bours (see all)

Fortheloveof White

Vorige week kocht ik een nieuw boek om mij verder te verdiepen in de kleuren van mijn winkel concept. Afgelopen drie maanden kleurde de winkel geheel in roze en had zelden mannen die iets roze kochten voor zichzelf, dus was ik eens gaan opzoeken hoe het komt dat kleur zo verbonden word aan gender. Ik kwam terecht op een interview met schrijver Kassia St Clair. Ze vertelde dat roze pas in het midden van de twintigste eeuw als kleur voor meisjes en vrouwen werd gezien. Niet veel generaties terug was dit namelijk geheel anders. Jonge jongetjes droegen vaak roze omdat het een verzachte versie was van het rood; een kleur dat stond voor macht en mannelijkheid omdat dit de kleur die in het leger werd gebruik en gedragen. Blauw daarentegen was een zachte vrouwelijke kleur en de symbolische kleur van de heilige maagd Maria. Na het lezen van het interview wist ik dat ik dit boek moest hebben omdat ik zo benieuwd was naar alle andere verhalen over kleur; pigmenten, de geschiedenis en culturele verschillen. Omdat mijn winkel nu geheel in het teken staat van wit wil ik graag de introductie van het witte hoofdstuk met jullie delen.

“For all these accumulated associations, with whatever is sweet, and honourable, and sublime, there yet lurks an elusive something in the innermost idea of this hue, which strikes more of panic to the soul than that redness which affrights in blood”

So wrote Herman Melville in the forty-second chapter of Moby Dick. Entitled ‘The Whiteness of the Whale’, the passage is a veritable homily on the troubling, bisected symbolism of this colour. Because of its link with light, white had laid deep roots in the human psyche and, like anything divine, can simultaneously inspire awe and instil terror in the human heart.

Like the eponymous albino levianthan of Melville’s novel, white has an otherness to it. If colours were people, it would be admired, but it probably wouldn’t be popular: it is just a little too exclusive, autocratic and neurotic.

Lead White pigment in de maak

For a start, it’s tricky to make. You can’t reach it by mixing together other coloured paints, you have to begin with a special white pigment. And anything you add to that pigment will only take it in one direction: towards black. This is due to the way our brains process light. The more pigments there are in a mixture, the less light is reflected back into our eyes, and the darker and sludgier it becomes. Most children will, at some stage, try mixing all their favorite paints together expecting to make an extra special colour. That such a mixture results not in something beautiful, but in an irretrievably murky dark grey, is one of life’s hard truths.

Lead White in Vermeer’s schilderij ‘Schrijvende vrouw met dienstbode’

Fortunatly, artists have always had relatively easy access to white thanks to one of the most popular pigments known to many: lead white. Pliny the Elder described the process of making it in the first century and it continued to be the white of choice in art for centuries, despite being highly toxic. In the eighteenth century Guyton de Morveau, a chemist and politician, was asked to find a safer alternative by the French government. In 1782 he reported that a lab technician by the name Courtois was synthesising a white called zinc oxide at the Dijon Academy. Butalthough it wasn’t toxic and didn’t darken when exposed to sulphurous gases, it was less opaque, dried slowly in oils and, most importantly, was about four times the price of lead white. It was also brittle – the fine tracery of cracks in many painting of that era can be laid at its door. A third metal-based white was more succesful. Titanium white, first mass produced in 1916, was both brighter and more opaque then its rivals and by the end of the Second World War it had conquered 80% of the market. Now, everything from the markings on tennis courts to pills and toothpaste uses this sparkling pigment, while its older siblings languishes on the sidelines.

White has long been intricately connected with money and power. Fabrics, including wool  and cotton, had to be heavily processed in order to appear white. Only very wealthy, supported by battalions of staff, could afford to keep the fresh lace and linen cuffs, ruffs and cravats worn in the sixteenth, seventeenth and eighteenth centuries pristine.

For many white is seen as positive or as having transcendent, religious quality. It is the Chinese colour of death and mourning. In the West and Japan, brides wear it because it is a colour symbolic of sexual purity. And despit, or perhaps because, white so readily shows the dirt, it has also become associated with cleanliness. “White goods”, tablecloths and lab coats are all defiant in their spotless impracticality, daring users to even think about spilling anything.

Laocoön and His Sons

The foundations of the architectural idolisation of white are built on a mistake. For centuries the bleached bone colour of classical Greek and Roman ruins provided the keystone for western aesthetics. It was not until the mid-nineteenth century that researchers discovered that classical statuary and buildings were usually brightly painted. Many western aesthetes refused to believe it. The sculptor Auguste Rodin is said to have beat his chest in sorrow and said: ‘ I feel it in here that they were never coloured’

– Kassia St Clair – The Secret Lives Of Colour

 

Hoeveel er in drie maanden tijd kan gebeuren

Michelle Bours

Michelle Bours

Winkel Eigenaar at Fortheloveof Store
Ik ben eigenaresse van Fortheloveof Store in Rotterdam en zal wekelijks mijn ervaringen als startende ondernemer met jullie delen!
Michelle Bours

Latest posts by Michelle Bours (see all)


Ken je dat gevoel dat je een belangrijke presentatie moet geven? Of een afspraakje hebt met iemand die je heel leuk vind? Of dat gevoel van vroeger; de nacht voordat je jarig was? Dat gevoel had ik drie maanden geleden elke dag, 24/7.

De twee weken voordat de winkel open ging waren het spannendste. Ik heb maanden gewerkt aan hoe ik wilde dat de winkel eruit ging zien; de indeling, de materialen, de presentatie blokken, de lengte van de kleding rekken, alles had ik uitgetekend en opgemeten, soms wel 10x. Ik had een hele duidelijke sfeer voor ogen en het was super eng om alles steeds echter te zien worden. Heb ik wel de juiste maten gekozen? Is de verlichting niet te koud? Is het logo op het raam groot genoeg? Allemaal vragen waar je pas antwoord op krijgt als het geleverd wordt en op zijn plaats wordt gezet. En gelukkig, wonder boven wonder, heb ik het voor elkaar gekregen om dat wat ik voor ogen had ook werkelijk zo neer te zetten hoe ik het wilde.

Als ik nu terug denk aan toen, die weken en de dag van de opening, kan ik me niet voorstellen dat dat pas drie maanden geleden was. Het voelt als een jaar. Niet omdat de dagen lang duren, maar omdat er zoveel is gebeurd in zo’n korte tijd. Je ontmoet ten eerste heel veel nieuwe mensen, klanten, buurtbewoners en andere ondernemers, maar daarnaast doe je zoveel op een dag en in een week dat het haast niet kan dat ik pas drie maanden verder ben. En dan heb ik het niet eens over de emotionele achtbaan gehad waar je in terecht komt. Door de Instagram pagina van mijn winkel besef ik me steeds weer hoe kort de winkel pas open is. Elke dag probeer ik op social media iets te posten, maar soms denk ik dat ik een post 2 weken geleden heb gedaan maar dat was dat van 4 dagen terug.

Afgelopen maandag was weer zo’n moment. Elke drie maanden veranderd de fysieke winkel namelijk van kleur thema en dus was het tijd om afscheid te nemen van Pink Paradise en plaats te maken voor wit, het nieuwe thema van de winkel! Het was zo leuk om alles wat ik achter had naar voren te halen en de winkel te zien veranderen. Als je nu binnenstapt is het een compleet andere ervaring dan vorige week en heb ik het gevoel dat ik elke ochtend een soort tropisch vakantie resort binnenstap. Nu moet alleen het zonnetje nog komen, maar ik ga ervan uit dat we daar niet nog drie maanden op hoeven te wachten…