De volgende stap in het leven van een wijnimporteur

Maud

Maud

Importeur/winkelier/marktvrouw/zorg at Blije Wijnen
Mijn naam is Maud en ik ben de trotse eigenaresse van Blije Wijnen. Ik importeer natuurwijnen uit voornamelijk Frankrijk. Daarnaast ben ik sinds vorig jaar marktkoopvrouw op de Rotterdamse Oogstmarkt. Ook ben ik werkzaam in de zorg. Ik ben 44 jaar en woon al meer dan de helft van mijn leven in deze mooie stad. Ik woon samen met mijn kersverse man, mijn tweelingdochters van 13 en 2 ietwat onaangepaste teckels.
Maud

Blije Wijnen is begonnen uit een passie voor natuurwijn. Inmiddels ben ik wijnimporteur, heb ik een groothandel, een winkel en ben ik marktkoopvrouw. Alles super leuk en ik geniet van elk onderdeel van het concept wat ontstaan is in het laatste anderhalf jaar. En nu? Stil staan is achteruitgang in het leven van een ondernemer èn mens. Dus heb ik besloten dat ik de boer op moet. En dat is iets wat ik best heel lastig vind.

Theoretisch weet ik prima wat ik moet doen om Blije Wijnen te laten groeien. Ik zal ‘mijn’ prachtige natuurwijnen aan de man moeten brengen door met ze op stap te gaan bij restaurants. En daar zit m nou net de moeilijkheid. Het product is fantastisch, ik ben overtuigd dat Rotterdam blij zou zijn met het drinken van wijn van Remi Poujol, Julien Peyras en uiteraard ook van Grégory White en al die andere ambitieuze gedreven wijnmakers. Zeker in combinatie met heerlijk eten of op een zonnig terras aan de Maas. Ik zou zelf verrukt zijn als ik ergens zo’n heerlijk sap zou kunnen drinken.

Natuurwijn wordt gelukkig al gedronken in Rotterdam. Bij Dertien bijvoorbeeld, Lux heeft een mooie selectie evenals Restaurant de Jong. Bij Verward in de Hoogstraat kun je ook terecht voor een mooi glas vin naturel. Er zijn nog zoveel meer restaurants die met pracht producten werken waar deze pure wijn perfect bij zou aansluiten. Dus… ik moet de stoute schoenen aantrekken en gaan bellen. Afspraken maken om te laten proeven en dan verkopen natuurlijk. Want aan de wijn ligt het niet.

Dat bellen daar zit m dus de kneep. Ik hou niet van telefoneren. Wel met vriendinnen hoor of duizend keer per dag met mijn kersverse man. Zelfs tot hij er gek van wordt 😉 Dit schrijvende besef ik me dat ik het als een excuus gebruik om niet te bellen…. Hoe confronterend is het schrijven van een blog. Dat had niemand me verteld.

Dave van der Wal van RTV Rijnmond vroeg me of ik een angsthaas was of een gelukszoeker. Ik zei angsthaas. Het was in een andere context maar toch. Toen ik het item op TV terugzag kon ik mezelf wel voor m’n kop slaan om zo een stom antwoord. Angsthaas ik? Juist stoer toch om te gaan ondernemen terwijl dat niet echt in mijn bloed zit. Nu moet ik schoorvoetend toegeven dat je hier de blog leest van een zeer grote angsthaas die niet eens durft te bellen naar een restaurant. Door dit te schrijven besef ik me wat ik moet doen. Wil je verder komen in deze wereld moet je je eigen angsten onder ogen komen en overwinnen. Toch?

Jaren geleden heb ik een boekje gehad bij het afscheid op mijn stage van mijn studie Pedagogiek. Mijn stagebegeleider Johan heeft me meerdere keren over de streep getrokken om iets te doen wat ik eigenlijk in eerste instantie niet durfde. Het boekje ‘Dromen, Durven & Doen’ heb ik vast nog ergens. Ik ga het vanavond lezen. Echt! Nu eerst een glas wijn en heerlijk weg dromen, dat is iets waar ik fantastisch goed in ben…

  

Vin Naturel is in the end ook gewoon wijn!

Maud

Maud

Importeur/winkelier/marktvrouw/zorg at Blije Wijnen
Mijn naam is Maud en ik ben de trotse eigenaresse van Blije Wijnen. Ik importeer natuurwijnen uit voornamelijk Frankrijk. Daarnaast ben ik sinds vorig jaar marktkoopvrouw op de Rotterdamse Oogstmarkt. Ook ben ik werkzaam in de zorg. Ik ben 44 jaar en woon al meer dan de helft van mijn leven in deze mooie stad. Ik woon samen met mijn kersverse man, mijn tweelingdochters van 13 en 2 ietwat onaangepaste teckels.
Maud

Blijdschap en angst, twee uitersten en toch liggen ze zo dicht bij elkaar. Mijn wijnwinkel geeft me beiden. Blijdschap lijkt me duidelijk, Blije Wijnen, super tof winkeltje, prachtig product. Ook gaat het niet zozeer om de angst over het al dan niet slagen van de nieuwe weg die ik ingeslagen ben. Ook de hoeveelheid vin naturel die ik nu in voorraad heb baart me geen zorgen, wie wil nou niet liters en liters heerlijk sap. Het is de verwachting van de mens over ‘mijn’ wijn. Die kan zo enorm hoog oplopen heb ik gemerkt. Ben ik hier wel tegen opgewassen…

Ik kan mijn klanten in meerdere categorieën indelen maar ik zal het houden bij slechts 3. Vooropgesteld dat ik van elke klant zielsveel hou. Ook de laatste categorie.

  1. de natuurwijn gekkies zoals ikzelf ben. Die zowel verliefd zijn op het vinificatie proces als het heerlijke sap. Ze komen binnen met een gelukzalige glimlach omdat ze eindelijk in hun stad een winkel hebben gevonden waar ze binnen kunnen lopen voor een flesje of wat. Ze stellen zich open voor nieuwe smaken en gaan enthousiast en vol vreugde de winkel uit.

 

  1. de onwetenden (herkenbaar omdat ik zo begonnen ben) die geïnteresseerd zijn en ook vol verwondering kijken en luisteren. Nooit geweten hebbende dat in wijn zoveel wordt toegevoegd. Enigszins verontwaardigd over de wijnmaffia die de onwetenden zolang heeft beknot. Ze stellen zich open voor nieuwe smaken, geuren en ze willen natuurwijn zeker een kans geven. Alleen al omdat het zonder enige toevoeging èn met respect voor de natuur gemaakt is.

 

Dan de laatste.

 

  1. de tunnelvisionairen die zich dan mogelijk misschien eventueel wel willen laten overtuigen maar zeer sceptisch tegenover het fenomeen vin naturel staan. Het moet dan wel heel erg goed zijn. De Rolls Royce onder de wijnen. Beter dan de beste Rothschild of nog beter dan de lekkerste die ze ooit gedronken hebben. En dan, misschien dan, geven ze het een kans. Want natuurwijn, dat kan toch eigenlijk niet. Wijn zonder toegevoegd sulfiet bestaat niet. De grote huizen zullen wel niet voor niets iets aan de wijn toevoegen. Ze ruiken, proeven en in hun hoofd gebeurt van alles. Ik weet het zeker. Laat het los, proef, ervaar, geef je over!

Voor eens en voor altijd. Vin Naturel, natuurwijn of hoe je het ook wilt noemen is gewoon wijn. Gewoon sap van druiven, niets meer en ook niets minder. We kunnen er heel ingewikkeld over doen maar dat is het juist niet. Het is voelen, proeven, meemaken en dan zeggen dat het lekker is, of niet. Want smaken verschillen en dat mag. Ik vind sommige wijnen fantastisch en dan een paar weken later opeens niet meer of juist andersom. Het ligt aan het moment, aan het weer, aan je stemming, aan het glas soms zelfs of gewoon aan de tijd van de maand als je begrijpt wat ik bedoel. Wijn blijft wijn!

Het grappige is dat ik nog niet één wijnboer ben tegengekomen die zo ingewikkeld doet over wijn dan de gemiddelde tunnelvisionair. Tuurlijk zijn ze apetrots op hun wijn! En terecht want het uiteindelijke product is zo puur en echt dat ze zich bijna kwetsbaar opstellen om het te delen met ons. Praten erover willen ze ook, niet te lang. Er moet tenslotte geproefd worden. Of gewoon gedronken. Maar moeilijk doen? Ik heb nog niet één wijnboer ontmoet die moeilijk doet. Het is een manier van leven, een keuze om iets te maken zonder troep zodat de wereld een stukje mooier wordt. En dat heeft de wereld wel nodig.

Dus stel je open, laat je verwonderen en verwacht geen vloeibaar goud uit een flesje maar een wijn die door een bewuste agrariër met oog voor zijn omgeving  eigenhandig in een fles is gestopt. Rauw, puur, spannend met soms een ongekende frisheid maar in the end is het wel gewoon wijn!

Proeven? Meld je aan voor de proeverij van 8 april. Mail voor info naar maud@blijewijnen.nl

 

 

Wim de wijnboer van Le Bouc a Trois Pattes en zijn maagden.

Maud

Maud

Importeur/winkelier/marktvrouw/zorg at Blije Wijnen
Mijn naam is Maud en ik ben de trotse eigenaresse van Blije Wijnen. Ik importeer natuurwijnen uit voornamelijk Frankrijk. Daarnaast ben ik sinds vorig jaar marktkoopvrouw op de Rotterdamse Oogstmarkt. Ook ben ik werkzaam in de zorg. Ik ben 44 jaar en woon al meer dan de helft van mijn leven in deze mooie stad. Ik woon samen met mijn kersverse man, mijn tweelingdochters van 13 en 2 ietwat onaangepaste teckels.
Maud

Wat heeft de afgelopen week me gebracht. De wijnboer van Le Bouc a Trois Pattes op bezoek, of moet ik zeggen een vriend die teruggekeerd is. Publiciteit begint te komen voor mijn winkeltje. De krant, een blogger en zelfs de televisie is al langs geweest. Klanten die de weg naar mijn winkel vinden en blij met hun natuurwijn naar buiten stappen. En de zon!

Wim de wijnboer is een Belg die jaren terug naar de Languedoc af is gezakt en zich heeft omgeschoold van Brusselse ambtenaar tot anarchistische wijnboer. Uiteraard niet van de één op de andere dag maar vandaag de dag is hij een vrij mens. Zijn wijnen zijn vrije wijnen, levende wijnen. Hij vertelde vorige week voor de camera, hierover zo meer, dat zijn wijnen leven tot het moment dat ze gedronken worden. Dit komt omdat de druiven zonder chemisch sproeimiddel mogen groeien, de bloemen onstuimig bloeien en de grassen mogen groeien. Daardoor komen vanzelf de bijen, wormen en ander klein gespuis zodat het ecologisch geweld niet verstoord wordt. Hij plukt alle druiven met de hand zodat geen druifje gekneusd wordt. Hij wordt hierin bijgestaan door vrienden en familie. Liefde alom dus in de wijngaarden van Wim.

De reis van de druiven naar de cave, lees oude schuur in een gehucht, gaat niet met de voet maar met een pompoen. Het oranje bestelautootje van Wim. De druiven worden in zijn geheel met steel en al geplet door de voeten van de maagden van het dorp. Ze staan in rijen voor de cave om hem te helpen na de pluk. Het is een jaarlijks festijn in Mons. Daarna mag de wijn in wording rusten. Wim houdt de wijn zorgvuldig in de gaten. Luistert naar zijn sap. Nodigt andere wijnboeren uit om met hem te proeven. Uiteindelijk gaat hij over tot bottelen. Niets maar dan ook niets voegt hij toe aan zijn druivensap. Etiketten plakt hij er zelf op. Ook elke kurk en dop is door zijn handen gegaan. Een product gemaakt met liefde! Wat is Vin Naturel? Druiven en liefde!

Die Wim, hij was vorige week bij ons en is nu onderweg met zijn pompoentje om nog een paar dagen in Rotterdam door te brengen. Hij is van Rotterdam gaan houden. Citeert Jules Deelder en is het roerend met hem eens. Een wijnboer is een gevoelsmens, zoals je mogelijk door bovenstaand verhaal kunt begrijpen. En Wim een mooi gevoelsmens. Niemand kan zo schateren als hij.

 

foto van Blije Wijnen.  foto van Hans Peter Wessels.

De camera waar ik het eerder over had is de camera van een hele lieve man, Hans. Die onbaatzuchtig heeft aangeboden een kort filmpje te maken over Blije Wijnen. Want bekendheid krijgen voor de winkel komt niet vanzelf aanwaaien. Een winkel in de Schietbaanstraat is nu eenmaal echt niet hetzelfde als een winkel op de Coolsingel. Het is de looproute van de bewoners van het psychiatrische ziekenhuis, de lieve mensen van de kringloopwinkel van Pameijer en daarnaast een handvol buurtbewoners of foute pappies van de koffieshop een paar deuren verder. Geen hippe, of niet zo hippe, bewuste wijndrinkers helaas.

Onze wijnboer Wim was zo lief om iets te vertellen over wijnen en over hem als wijnboer in de vallei met zijn maagden. Het filmpje zal binnenkort ronddolen op het internet. Helaas zonder Wim, hij is zo relaxed dat met hem het beeld vertraagde. En dat willen we niet in een metropool. Dus sorry Wim, je wijn is fantastisch, je Vlaamse accent formidabel, je lach ongelooflijk aanstekelijk maar over talent voor de camera lijk je niet te beschikken. Daar hebben we het vanavond wel over…….

 

 

Bloemhofkinderen/ schoollunches

Kok Ralph en souschef Jamilla
Kok Ralph en souschef Jamilla

Er gaan steeds meer stemmen op voor gezonde, warme lunches op basisscholen in heel Rotterdam. Ook Zorgvrijstaat ziet in warme schoollunches met name een kans voor kinderen uit gezinnen die grote moeite hebben om een dagelijkse voedzame maaltijd op tafel te zetten. Wij hebben met OBS Babylon in het Oude Westen afspraken gemaakt om dit schooljaar, gedurende een maand, warme schoollunches te serveren. Khalida is als actieve moeder, -ik schreef over haar in een eerder bericht- direct bij de school betrokken. Zij wees ons op steeds terugkerende situaties waarin kinderen zonder ontbijt op school komen, of geen lunch meebrengen.

Om dit pilot zo goed mogelijk te realiseren, en ook als vertrekpunt voor anderen, ben ik op zoek naar zoveel mogelijk antwoorden op mijn vragen: wat is er allemaal nodig binnen dit project? Waarop zou het kunnen stranden? Hoe valt dit te financieren? Wat zijn de effecten? Voor een voorbeeld van goed functionerende en ingebedde warme schoollunches, mocht ik op werkbezoek bij Vakmanstadschool Bloemhof in Rotterdam-Feijenoord, waar kok Ralph van Meijgaard met souschef Jamilla al 9 jaar lang, in een team van hulpmoeders, stagiaires en “fruitmoeders” bakken, hakken, snijden en koken voor grofweg 350 leerlingen per dag.

Na een zoektocht door de straten Feijenoord (Bloemhof heeft 2 locaties, waarvan 1 met keuken) vind ik Ralph bij locatie Putsebocht. Hij brengt me naar een lokaal op de begane grond waar enorme bedrijvigheid heerst. Dit voormalige handenarbeidlokaal is verbouwd tot een professionele keuken met moderne apparatuur. Moeders in schorten lopen af en aan, er wordt in grote pannen geroerd, het is er warm en het ruikt er heerlijk.

Ik kijk er mijn ogen uit; “zou er in het Oude Westen ook een keuken zijn die dit kan faciliteren”?

Het is 12.00u. Tijd voor de eerste shift, en dat betekent dat naast tafeldekken ook de bakfiets volgeladen wordt voor locatie Oleanderstraat. Het eten gaat in warmhouders naar enkele straten verderop. Dat ziet er best laagdrempelig uit. Geen gedoe met busjes. Tussen shift 1 en shift 2 om 12.30 is het een heksenketel: opruimen, afwassen, tafeldekken, opscheppen en serveren. Dit alles wordt door de moeders gedaan.

Ralph neemt me mee naar de verwarmde kas, grenzend aan het hoofdgebouw en neemt uitgebreid de tijd om mij te vertellen hoe rauw voedsel uiteindelijk op de borden van de scholieren belandt.

Om te beginnen gaan koks Ralph en Nils beurtelings tweemaal per week naar de markt op het Afrikaanderplein om ‘in te slaan’. Zij keren terug op hun bakfiets waar groenten, vlees en fruit worden gekoeld of klaargelegd voor de komende week. Alle leerlingen krijgen alle dagen- behalve de woensdagen-, een warme maaltijd, met standaard een toetje van vers fruit. Op het menu staat om de dag een vegetarische maaltijdsoep met zelfgebakken brood en salade en de andere dagen rijst, pasta, aardappelen of couscous met groenten en vis, vlees of kip. En dat laatste een keer per week, omdat men ook hier aandacht schenkt aan meer groenten en minder vlees.

Even voor de duidelijkheid: Vakmanstadschool Bloemhof in het stadsdeel Feijenoord, is geen ‘normale’ school. Het is de eerste basisschool die in 2009 de plannen van filosoof en onderwijsvernieuwer Henk Oosterling rondom een geïntegreerde aanpak van leerlingen in een achterstandswijk oppakte, en in praktijk bracht. Naast rekenen en taal worden de kinderen ook onderwezen in judo, yoga en aikido, filosofie, techniek, koken en tuinieren. In deze extra lessen vergroten de kinderen hun sociale, fysieke en mentale skills en krachten. De schoolmaaltijden vallen onder de kooklijn, naast de judolijn, de ecolijn en de filosofielijn. Bloemhof heeft ook een moestuin, waar getuinierd wordt. De groenten en kruiden die verbouwd worden verdwijnen direct in de pan, al is de opbrengst niet genoeg voor alle maaltijden gedurende het schooljaar.

Tijdens ons gesprek komt Jamilla binnen met twee dampende borden. Jamilla is souschef en betaalde kracht. Zij is het die de hulpmoeders aanstuurt. De rol van de hulpmoeders is onontbeerlijk. Vandaar dat deze vrouwen per dagdeel een vrijwilligersvergoeding van €5,- ontvangen. Een plekje binnen dit team is gewild, (er zijn veel moeders die op deze manier willen bijdragen) en om die reden verandert de samenstelling van het team regelmatig

Op onze borden liggen geroosterde aardappelen, kipfilet, prinsessenboontjes met wortel en radijsjes en een kommetje met fruit. Het gaat erin als koek, maar ik ben erg benieuwd wat de kinderen ervan vinden, zijn zij nu als vanzelfsprekend grootverbruikers van groenten? In contrast met al die kinderen en volwassenen zoveel minder groente en fruit eten, volgens het voedingscentrum?

Een kleine rondgang door het eetlokaal, leert dat ook Bloemhofkinderen vaak de groenten onaangeroerd laten liggen, tot grote frustratie van Ralph. Maar de kinderen zijn wel rustig aan het eten. Op mijn vraag of zij niet slaperig worden van de lunch, antwoordt een jongen met een zwarte bril ontkennend. “Nee, juist niet. Ik kan me juist heel goed concentreren. En van dit eten word ik niet druk, want er zit geen suiker in”.

Aan het eind van mijn werkbezoek noemt Ralph de voordelen van warme schoollunches die hij ervaart. Behalve de voedingsstoffen en vitamines die de kinderen binnenkrijgen leren zij over de herkomst van voedsel, maar ook snijtechnieken, hygiënisch werken, goed gedrag en aankleding van de tafels. Door te proeven overwinnen zij hun angst voor het onbekende. Welke positieve resultaten de schoolmaaltijden hebben op gezond gewicht van de kinderen is moeilijk te meten. Sommige kinderen blijven, met name, buiten de schooltijden om, ongezond en veel eten.

http://Zorgvrijstaat https://www.facebook.com/zorgvrijstaat

Als warme broodjes over de toonbank gaan

Wendy Ramos Monteiro

Hoi!
Ik ben Wendy. Geboren en getogen in Rotterdam. Ik hou van deze stad, omdat het me toch wel maakt tot wie ik ben. Lees dat terug in mijn blogs.
Doei!

Latest posts by Wendy Ramos Monteiro (see all)

Warme kaascroissantjes van Havenaar om precies te zijn.

To Carb or not to Carb
Ik kom niet zo vaak bij een bakker. Minder vaak dan dat ik zou willen, eigenlijk. Heeft enerzijds met de tijdstippen van mijn werk te maken (vroeg!) en anderzijds moet ik eigenlijk ook de bakker vermijden als ik weer eens in die ene jurk wil passen. Koolhydraten zijn dan niet mijn beste vrienden.
Maar als ik er kom dan wil ik wel graag vers gebakken en goed brood hebben en dat moet je in mijn buurt eigenlijk niet willen wonen.

Multicultureel brood
Er zijn maar weinig traditionele Nederlandse banketbakkers in het Oude Westen, met name in het gebied tussen de ’s Gravendijkwal en het Kruisplein. Geen, voor zo ver ik weet. Overal kun je verse mierzoete baklava, overheerlijke Marokkaanse koekjes met rozenwater en sesamzaadjes en verse maisbrood kopen, maar voor de echte koffie- en puddingbroodjes, krentenbollen en slagroomsoesjes om je vingers bij af te likken of gewoon gezond oer Hollands bruin brood met vele pitjes en zaadjes, ja….. Dan moet je toch wel echt een stuk verder zijn. Een stuk verder buiten mijn dagelijkse looproute in ieder geval.

Bakkerij Havenaar
Maar Havenaar komt/is gelukkig aardig in de buurt met hun assortiment. Al zijn ze gespecialiseerd in Surinaamse broodjes en andere Surinaamse lekkernijen, zoals bojo. Elke ochtend als ik naar de tram loop, ruik ik de heerlijke vertrouwde geur van versheid die deze Surinaamse broodjes verspreiden in de buurt. Blij ben ik, omdat ze daar ook een bruine versie van hebben. Die Surinaamse broodjes verkopen ze niet alleen voor een hele schappelijke prijs in de winkel, ze worden ook geleverd aan andere horecaondernemingen in Rotterdam en omstreken die ze belegd doorverkopen. Belegd met bakkeljauw of kipkerrie bijvoorbeeld.

Yes let’s Carb!
Als ik toch al heb besloten dat het niet zomaar een woensdag, maar een woensdag van ‘schijt aan de lijn’ is, ben ik extra blij met hun kaascroissantjes. Zeker als die aardige mevrouw met haar gezellige moederlijke ‘goedemorgen’ aan mij vraagt of ik dit croissantje warm wil eten en vervolgens voor me opwarmt.

Dan begint de woensdag pas echt goed.

 

Bakkerij Havenaar
Josephlaan 1  ( hoek west-kruiskade )
3014  TA  Rotterdam
Tel:  010 – 4366258
www.surinaamsbroodje.nl

Openingstijden van:
Maandag/Vrijdag van 8.00 uur tot 17.30 uur.
Zaterdag: van 8.00 uur tot 17.00 uur.

 

Vin Naturel op gympen in m’n winkel aan de Schietbaanstraat

Maud

Maud

Importeur/winkelier/marktvrouw/zorg at Blije Wijnen
Mijn naam is Maud en ik ben de trotse eigenaresse van Blije Wijnen. Ik importeer natuurwijnen uit voornamelijk Frankrijk. Daarnaast ben ik sinds vorig jaar marktkoopvrouw op de Rotterdamse Oogstmarkt. Ook ben ik werkzaam in de zorg. Ik ben 44 jaar en woon al meer dan de helft van mijn leven in deze mooie stad. Ik woon samen met mijn kersverse man, mijn tweelingdochters van 13 en 2 ietwat onaangepaste teckels.
Maud

Zittend in mijn winkel voel ik me Carry Bradshaw maar dan met gympen. Geen cocktails voor mij maar Natuurwijn, Vin Naturel. Een blo schrijven, voor Rotterdammers nog wel. Ik maak me nu al druk om de ongezouten reacties…. Pfff snel maar een wijntje om de eerste stress weg te nemen.

Blogje, wijntje.

Ik ben Maud, winkelier sinds een paar weken. Daarnaast moeder, vrouw van, vriendin, werknemer in de zorg, marktvrouw op de Rotterdamse Oogstmarkt en ‘baas’ van 2 teckels. Al het andere zal zeker besproken worden ooit, maar niet nu. Nu is het de winkelier die spreekt. Drie weken geleden heb ik een winkel geopend. Een ‘Cave Vins Naturels’, oftewel een wijnwinkeltje met enkel natuurwijnen. Ik heb nooit de ambitie gehad winkelier te worden na een eenmalige oefening bij Van Haren schoenen in Den Bosch 27 jaar geleden.  Het overkwam me. Het voelt nog steeds onwerkelijk. Als ik langs het winkeltje fiets of op donderdag om 13 uur de sleutel in het slot steek. Als iemand me feliciteert met de winkel of vraagt hoe de zaken gaan..

 

In de zomer van 2015 is Blije Wijnen geboren. Ik was met mijn, toen nog vriend, en kinderen op vakantie in Roquebrun, Zuid Frankrijk. We aten praktisch elke avond bij Cave Saint Martin bij onze Rotterdamse vriend. En dronken elke dag heerlijke wijnen. Al jaren wilde ik die heerlijke wijnen naar Rotterdam halen maar ik wist niet waar ik moest beginnen. Het ondernemerschap zit niet echt in me, of toch? Samen met een vriendin, de zus van onze Rotterdamse vriend in Frankrijk, besloot ik om Blije Wijnen te starten. Wijn waar je blij van wordt, wij in ieder geval wel! Gewoon maar beginnen. Ik ben die zomer bij een aantal wijnboeren langs geweest, geproefd, gekletst, gelachen en vooral heel veel geleerd. Terug in Nederland zag mijn vriendin van het avontuur af en daarmee zette ze mij aan het denken. Was ik stoer genoeg om een bedrijf te beginnen. Het antwoord is helder, ja dus!

 

Ik kan me nog zo goed herinneren dat ik bij de Kamer van Koophandel ‘Blije Wijnen’ oprichtte. Voor hem appeltje eitje en voor mij een moment waarbij mijn hoofd niet kon stoppen met lachen en mijn lijf bijna hysterisch gespannen was. Even later stond ik buiten met een paar documenten in mijn handen en de belastingdienst achter me aan. Want die houden van ondernemers! Zoveel is duidelijk.

 

Dat was in 2015. Nu in maart 2017 zit ik in mijn eigen winkeltje in Rotterdam West. Eind vorig jaar begon het idee van een winkel me bezig te houden. Al bijna een jaar sta ik elke 2 weken op de Rotterdamse Oogstmarkt met mijn wijnen, ik heb een webshop en ook nog een ‘gewone’ baan. Alles rondom de wijnen deed ik tussendoor. Ik begon warm te lopen voor het idee om een plekje te hebben waar ik een aantal uur per week tussen mijn wijnen zou verblijven. Een pand op de Binnenweg of Coolsingel bleek onbetaalbaar voor mij. Blije Wijnen is tenslotte geboren uit een passie, een hobby en dat mag geen stress opleveren. Geen nachtmerries van huurbazen die duizenden euro’s opeisen. Opeens was daar dit pandje aan de Schietbaanstraat. Naast die geweldig leuke dame van Arta la Tarta. Binnen no time was de huurovereenkomst beklonken en heb ik dus een winkeltje.

 

Wat ik verkoop? Natuurwijnen, Vin Naturel. Dat zijn wijnen, zonder chemische toevoeging en met minimaal maar liefst geen toegevoegd sulfiet. Het gaat nog een stapje verder dan biologische wijnen waarbij in de vaten nog behoorlijk wat additieven wordt toegevoegd. Wijn die leeft! Sap! Waar je dus blij van wordt.

 

Naast vin naturel sta ik open voor andere producten. Nu verkoop ik al worsten van Wild Vleesch (Paul de Rotterdamse worstenmakert), planken van Jorrit Vroon maar ook koffie van Schot uit Delfshaven. Allerlei producten die eerlijk zijn en liefst ook Rotterdams. Want ook al ben ik geen Rotterdammer van geboorte, na 26 jaar in deze wereldstad te verblijven heb ik door het openen van de winkel geen woorden maar daden gebezigd!

http://www.blijewijnen.nl

Een Koekoek review over de Koekela!

Wendy Ramos Monteiro

Hoi!
Ik ben Wendy. Geboren en getogen in Rotterdam. Ik hou van deze stad, omdat het me toch wel maakt tot wie ik ben. Lees dat terug in mijn blogs.
Doei!

Latest posts by Wendy Ramos Monteiro (see all)

Koekela, ideale traktatie

Trakteren op het werk vind ik niet perse een feest. Sta je daar midden in de kantoortuin iedereen te voorzien van een taartpuntje op een plastic bordje. En dan ook nog verplicht zoenen met iedereen. Bah. Maar zodra het woord ‘ Koekela’  valt, komt het kantoor toeters en bellen te kort. Echt iedereen is dan ineens in een feeststemming. Maar ja, vind je het gek. Die cheesecake is niet normaal hoor. Die is echt koekoek.

De Koekela heeft mij een keer zo gek gekregen dat ik tijdens een taartcraving (dat is zeg maar, als je heel, heel, heel veel trek hebt in taart) onschuldig de zaak binnenstapte en niet 1, niet 2, maar 3 taartpunten voor mezelf kocht. Hoe dan?! Nou ik zal je vertellen hoe: ik liep vastbesloten van mijn huisje naar de Koekela om een welverdiend stukje taart (er is altijd reden voor een feestje) te kopen en heerlijk thuis op te eten. Toen ik daar eenmaal was, lukte het mij niet om te kiezen. Het leek wel alsof het woord ‘ kiezen’ volgens het bekende woordenboek slechts 1 betekenis had.

Kiezen, ja, die heb je toch nodig om lekkere taartpuntjes mee weg te kauwen?

Mijn favoriet(en)
Ik nam een stuk Wortel-Notentaart mee wat mijn favoriet is, een stuk Citroen Meringuetaart wat ook mijn favoriet is en een stuk Groene Theetaart. Jep…ook een favoriet, maar zelden aanwezig, dus ik moest wel voor taart nummer drie gaan!

Call me Wendy de koekoek-monster.

Terras
Meestal ‘haal ik af’ bij de Koekela, maar ’s zomers zit ik graag op het terras. Op het terras word je fijn bediend en je kunt er zelfs pinnen. Zo hoef je niet naar binnen te lopen, en kom je niet echt in de verleiding om je als een monster te gedragen. Al moet je eigenlijk toch wel even naar binnen om je ogen eens goed de kost te geven met al dat lekkers. Over ogen gesproken. .. als je op het terras zit moet je wel tegen de jaloerse blikken van de voorbijgangers kunnen. Die lusten je taart namelijk wel rauw.

Zo doe es aardig joh!
Klagen is niet zo perse Rotterdams, maar ik moet wel zeggen dat de medewerkers niet altijd klantvriendelijk zijn. Maar goed, zou ik ook niet zijn als de twintigste wispelturige huppeltut uiteindelijk toch maar met drie taartpunten naar huis gaat.

Zo die is koekoek!

Groene Thee Taart

 

 

 

Patisserie Heavenly Cupcakes

WOW Rotterdam
Volg ons

WOW Rotterdam

Wij houden jullie op de hoogte van leuke en interessante activiteiten in Rotterdam!
WOW Rotterdam
Volg ons

De Veganistische Patisserie Heavenly Cupcakes op de Nieuwe Binnenweg heeft zicht toegelegd op gezonde en verantwoorde smullerij en lunches. Alleen al het aanzicht van het gebak is een bezoek aan de lunchroom waard!

patisserie heavenly cupcakes

Vegan Patisserie in het Oude Westen van Rotterdam

Heavenly Cupcakes is een familiebedrijf, ooit begonnen als huiskamerbakker. Omdat er steeds meer vraag naar hun producten kwam, ontstond het plan om een eigen bakkerij met winkel te openen. In 2012 hebben ze de overstap naar een lunchroom gemaakt. Ze verkopen niet allen gebak, maar ook een uitgebreid assortiment aan andere veganistische producten.

De bakkerij is niet alleen een ‘Walhalla’ voor veganisten maar iedereen die van gezond en puur houdt kan er zijn smaakpapillen verwennen.

Wat is Veganisme

Waarom veganistisch? De bakkerij heeft hiervoor gekozen omdat het in feite niet nodig is om dierlijke producten te gebruiken in deegwaren en patisserie. Uit voedingsoogpunt is het ook niet zo gezond om zetmeel (deegwaren) tegelijk met dierlijke vetten te nuttigen. Met hun gebak bewijzen zij dat plantaardige voeding qua smaakbeleving zeker niet onder hoeft te doen. Menig patisserie kan aan de smaak van hun producten een voorbeeld nemen.

Veganisten maken een bewuste keuze voor het welzijn van mens en dier. Hiertoe streven zij ernaar door in het geheel af te zien van het gebruik van dieren en producten van dierlijke herkomst. Een veganist eet daarom vlees noch vis, maar ook geen zuivelproducten, eieren, honing en andere producten van dierlijke oorsprong of met dierlijke ingrediënten. Ook bij kleding, verzorgingsproducten en andere gebruiksartikelen worden dierlijke bestanddelen vermeden. Dus geen bont, leer, dons, wol, suède of zijde, maar ook geen gelatine, bijenwas of producten waarvoor dierproeven zijn gedaan.

patisserie heavenly cupcakes veganisme

Gezondheid

Vanuit oogpunt van gezondheid is zeker voor een veganistische bakkerij iets te zeggen. Dat heeft te maken met hoe je lichaam suikers en vetten verwerkt en vervoert. Dierlijke vetten zijn over het algemeen verzadigde vetten en plantaardige vetten (olien) zijn onverzadigde vetten. Des te meer een vet of olie verzadigd is, des te moeilijker het is voor je lichaam om deze te verwerken en in het bloed te vervoeren. Om onverzadigde dierlijke vetten toch te kunnen vervoeren in het bloed, maakt de lever grote zogenaamde chylomicronen (vetbolletjes met daaraan gekoppelde transporteiwitten) aan met een hoog cholesterol gehalte, om deze verzadigde vetten toch in het bloed te kunnen ‘oplossen’. Aan de andere kant slaat dit type chylomicron veel sneller neer op de vaatwant van je haarvaten en beschadigde vaten. Dit staat bekend als hartvervetting, het dichtslibben van de coronair vaten in het hart. He bevordert ook aderverkalking. Het is dus niet het eten van cholesterol op zich  dat dit veroorzaakt (hier zijn veel fabeltjes over in omloop), maar het  eten van dierlijke verzadigde vetten zeker wanneer dit ook gepaard gaat met overmatig nuttigen van eiwitten en disachariden (toegevoegde suikers).

Het is heel goed mogelijk om smaakvol, gezond en niet dikmakend te eten. Het vergt wat bewustzijn, maar je krijgt daar een fit gevoel voor terug.