“Flirten met het leven” – Interview Sandra Jonkers

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Latest posts by PietHein (see all)

 Met dank aan STREETPHOTO GALLERY FOR EMERGING ARTISTS
 Opening tentoonstelling 29 april. 16.00-19.00 in Cretopia, West-Kruiskade 51

“Flirten met het leven” – Interview Sandra Jonkers 

April 19, 2017

 

Onlangs hebben wij de eer gehad even een goed gesprek te voeren met Sandra Jonkers. Sandra staat bekend als een van de beste straatfotografen van Nederlandse bodem. Op 29 april is Sandra Jonkers aanwezig in RAW bij de opening van haar fototentoonstelling ‘Rotterdam en de Rotterdammers’.

 Fotografie
Sandra Jonkers is 42 jaar oud en komt oorspronkelijk uit een klein Brabants dorpje. Samen met haar man is zij enkele jaren geleden verhuisd naar Rotterdam. Allebei zijn straatfotograaf en hoewel ze altijd samen op pad gaan, maken ze elk hun eigen werk.
Zoals vele fotografen, begint het verhaal van Sandra Jonkers met een kleine compact camera. “Ik begon eigenlijk een beetje door te krijgen dat ik het heel leuk vond om te fotograferen. Ik had zoiets van, misschien moet ik er iets verder mee doorgaan.”

 Al snel liep ze tegen creatieve barrières aan door het gebruik van een compact camera. De keuze voor een spiegelreflexcamera was toen snel gemaakt. Sandra’s keuze voor straatfotografie was alles behalve moeilijk.

 “Ik heb diverse richtingen qua fotografie uitgeprobeerd en dat vond ik eigenlijk vrij snel saai worden. Ik ben niet zo van de macrofotografie of landschapsfotografie. Ik zocht meer uitdaging en uiteindelijk ben ik om die reden op de straat terechtgekomen want daar is uiteindelijk waar de excitement te vinden is. Zo ben ik met straatfotografie begonnen en ik heb eigenlijk nooit teruggekeken om een andere vorm van fotografie te doen.”

 “Flirten met het leven”

Sandra Jonkers is inmiddels geen onbekende meer in de wereld van fotografie en haar werk geniet in zowel binnen- als buitenland van waardering. Dit is te zien in publicaties in boeken, interviews en internationale exposities. Voor Sandra echter, zijn de hoogtepunten uit haar carrière als fotograaf de momenten waarop zij zich in haar element voelt.

 “Mijn highlights zijn uiteindelijk vooral de momenten op straat zelf. De vluchtige, spontane korte ontmoetingen. Al is het zelfs alleen maar een blik van iemands ogen, of wat dan ook. Dat zijn voor mij de highlights.

 Uiteindelijk, als je alles relativeert, is het ultieme moment gewoon het moment op straat zelf, aldus Sandra Jonkers. “Dat is ook heel moeilijk om aan een ander uit te leggen. Het is een soort van fling, een soort van flirten met het leven eigenlijk. Zo zie ik het.”

https://www.facebook.com/sandra.jonkers.14?fref=ts

https://www.facebook.com/sandra.jonkers.14?fref=ts

Oude Westen Koningsdag 2017 impressie

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Latest posts by PietHein (see all)

de Start

Rond drie uur begon ik mijn Rondje Rotterdam , route West-Kruiskade,  Westersingel, Nieuw Binnenweg weer West-Kruiskade met eindpunt Westersingel. Met foto’s geef ik een impressie van Koningsdag Oude Westen 2017.

Surinamer Paramaribo Cretopia-rotterdam
Surinaamse drukte voor Cretopia’s Toko51. Carmen, Jeanet, Albert en Koekeman zorgen voor de sfeer.

Cretopia gaf alle ruimte aan de lieve Carmen, Jeanet, Albert en Koekeman. En daar was het echt feest. Te voet verder naar de Westersingel.

Westersingel Rotterdam Koningsdag
Drommen mensen scharrelden van CS naar het echte Rotterdam: OudeWesten.

In deze mierenhoop ontdekte ik onze nieuwe Bloggers:

DeFinkaFiets.nl

Finkafiets. Een Zweeds concept. Koffie slow gemalen en vers gezet met een Zweedse koffieleut traditie. Deze dag was hun primeur. Zijn het geen schatjes?

koffie van definkafiets Rotterdam
Lekkere koffie bij de finkafiets

definkafiets.nl

Veel mensen lopen er aan voorbij. Maar deze Plataan moet gezien worden. Speciaal voor hem, deze oude reus van Rotterdam, is een omlegging gemaakt van de Singel.

oude westen  oudste boom Rotterdam
De meest bijzondere Plataan doet deze dag mee.

 

Oude Westen en Maxima, Alexander en de rest. Hoeiii…

En dan lopen we door aan de overkant. Op een gegeven moment is het dubbel kraamplezier. Twee nivo’s met kraampjes hier op de Westersingel. Wie zal het langst volhouden in de koude wind? Dat ziet u straks. En het is een overwachte schoonheid…..

Halverwege Westersingel.

 

 

 

 

Nieuwe Binnenweg

Ik steek de hoek om van de  Westersingel/Nieuwe Binnenweg. Hoe druk kan het worden?! Hoe gezellig!! Ik krijg een glimlach die steeds groter wordt.

Oranje boven..
Nieuwe Binnenweg Rotterdam Koningsdag
Nieuwe Binnenweg. Koningsdag 2017. Zoweeiii…

Cafe voorheen Voigt viert feest in deze zijstraat. Jongens, geweldig tof!!

Ook in de zijstraten wordt feest gevierd, zoals hier bij Voigt.

Op de Nieuwe Binnenweg kan je niet meer lopen. Dit is Koningsdag op z’n best. Muziek, kraampjes, bekenden, digibeetjes… Alles kom je tegen.

 

een Volvo Amazone. Plaatje.
met de snavel in de boter; die heeft ook een goede dag.

 

 

 

 

 

 

 

 

Hulp diensten
nogmaals hulpdiensten

Jongens, en meisjes, bedankt voor deze verjaardag! Kanjers om op zo’n dag te werken.

 

 

 

Ik wil nog snel een staartje meepikken op de West-Kruiskade en schiet de van Speykstraat in. In de tuin De Doorbraak zie ik bloeiende Maxima tulpen. Mooi he?

Maxima tulp
de Maximatulp in de Doorbraak

Ik kom uit op de hoek van de West-Kruiskade waar de Alliantie zit. Dikke rookwalmen van gebraad komen mij tegemoed. Het staat er rijendik nu tijd daar is om de maag te vullen. En dan zit je op de Kade natuurlijk goed.

Aliantie west kruiskade in rook
Alliantie in de rook

 

 

 

En zo zijn er meerdere plekken waar het blijkbaar goed eten is.

Ook op deze hoek met de Batavierenstraat is het dringen geblazen

Maar eerst nog een plaatje van de meest versierde Koningswinkel: De Rimboe. Gaan ze nou een dogparade houden?

Best versierde winkel van West-Kruiskade
Deze dame tilt het Koningsfeest naar een hoger nivo

 

Langzaam aan stoppen de gelukszoekers en de kraampjes. Er wordt ingepakt en schoongemaakt.

 

Alles vol

 

 

Eenmaal terug op de Westersingel: Mevrouw is er helemaal klaar mee. Ze moet wachten op het busje. Maar door de trafficjam kan dat..  , hoe lang duren?!!! Alles staat vast. Niets is zeker…

Ingepakt wachten op bussie

 

 

 

 

 

 

 

De verkopers hebben het koud. Heel koud. Door het stilstaan. Ik heb nergens last van met mijn korte broek. ff harden, zeg ik dan. 😉

Laaste volhardende verkoper.

Deze dappere verkoper stond er nog steeds toen ik mijn laatste ronde deed. Een pracht plaatje. Kou en drukte heeft hij getrotseerd. En toe ik hem om permissie vroeg voor de foto was hij een en al vriendelijkheid. Typisch Oude Westen.

duurzaamheid

Tot slot. Als alles is geweest. Dan vindt iemand toch altijd nog wat van zijn gading. Gelukkig. Zo is alles goed. Zo is alles uiteindelijk duurzaam. Zo is het Koningsfeest in het Oude Westen een topfeest.

 

 

 

 

 

“Marktplaats Oude Westen”

Zorgvrijstaat in actie: met sandwichborden de straat op en vragen stellen

“Marktplaats Oude Westen”

Een marktplaats is een plek waar vraag en aanbod elkaar vinden. En ik weet inmiddels dat er in de wijk veel vraag en aanbod aanwezig is. Maar hoe weet je welke vragen er zijn als mensen die vragen niet zomaar stellen (omdat ze zich er misschien voor schamen, omdat ze niet weten hoe ze de vraag het best kunnen stellen of omdat ze niet weten aan wie ze de vraag kunnen stellen )? En hoe weet je wat mensen een ander te bieden hebben?

De laatste tijd popt een oude gedachte van me (toen ik kind was…) weer vaker op: “Wat als scheetjes blauw waren?” Wat zouden we dan doen? Als we iets kunnen zien van elkaar wat normaal gesproken niet te zien is? Zouden we ons dan anders gedragen? Zouden we ons schamen of zou schaamte dan juist niet meer bestaan? En ken je die ‘gedachtenballonnetjes’ uit stripboeken of tekenfilms? Waarop je als lezer of kijker ziet wat de ander denkt? Dat lijkt me nou op sommige momenten best prettig om te weten want dan weet ik misschien sneller bij wie ik mijn vraag kwijt kan, of wie ik mijn hulp kan bieden.

We hebben een paar keer oproepen gedaan op de Facebookpagina van Zorgvrijstaat. Vragen van mensen uit de wijk die hulp, spullen, faciliteiten of iets anders nodig hadden. De ene keer ging het om een kinderwagen voor een gezin dat geen geld had om er één te kunnen kopen (en voor we het wisten werden er zes aangeboden uit de wijk zelf!), een volgende keer over wandelschoenen voor iemand die het nodig had voor de rust in zijn hoofd. Vandaag hadden we weer zo’n vraag: Een moeder in de wijk zocht een goed bed voor één van haar kinderen, omdat die een bed moest delen met een broertje of zusje, maar ze heeft geen geld voor een nieuw bed. Ik dacht ‘niet geschoten altijd mis’, dus ik deed op onze Facebookpagina opnieuw weer eens zo’n oproep. Binnen een mum van tijd hadden we drie bedden tot onze beschikking! Als alles goed gaat, gaan de mensen van Stichting Pluspunt voor een kleine vergoeding morgen het bed in Bospolder ophalen en afleveren in Middelland. Maar misschien nog mooier is dat we nu zelfs twee bedden ‘over’ hebben! En in ieder geval één ervan mogen we aanbieden aan iemand in de wijk die het goed kan gebruiken. Onze vraag heeft dus direct geleid tot een nieuw aanbod voor de wijk.

Er zijn gelukkig heel veel van dit soort websites en Facebookpagina’s, waar mensen, zonder dat er per se geld tegenover hoeft te staan, spullen die ze niet meer nodig hebben willen ruilen met of aanbieden aan anderen. Zoals wij gekscherend (maar serieus bedoelend) ook wel eens zeggen tegen elkaar: “We leven in tijden van overschot, van spullen en faciliteiten, maar ook van kennis, netwerk en zelfs tijd.” We hebben met elkaar meer dan dat we (eigenlijk) nodig hebben. Dat geldt helaas niet voor iedereen, maar als we alles op één hoop gooien, dan komen we misschien best ver? De vraag blijft alleen: hoe vinden vraag en aanbod van al die dingen hun weg in de wijk?

We weten inmiddels (uit allerlei onderzoeken) dat mensen het heel lastig vinden om vragen te stellen. We weten óók dat mensen graag een ander willen helpen. Waarom? Heel simpel: dat geeft ons een goed gevoel en zo zitten we als mensen nu eenmaal in elkaar. Dat betekent dus, dat als je jouw vraag niet stelt (om wat voor reden dan ook), je eigenlijk de ander de kans ontneemt om iets voor je te kunnen betekenen. Dus dat is een eerste reden om toch maar met de ‘billen bloot’ te gaan en je vragen te gaan stellen aan mensen om je heen.

Terugkomend op die ‘blauwe scheetjes’ en de ‘gedachtenballonnetjes’: mijn Achterhoekse achtergrond remt mij heel hard in het alles willen weten van anderen. Dat lijkt me, nu ik volwassen ben, toch niet zo’n goed idee. Ik hoef namelijk echt niet alles van je te weten. Maar nog niet zo lang geleden zat ik in een werksessie waar mensen op stickers konden schrijven wat zij allemaal nog meer zijn, naast hun rol in hun werk: vrouw, man, moeder, vader, oppas-opa, mantelzorger, hondenbezitter, gamer, brouwer, wandelaar, en ga zo maar door. En die stickers die plakte je dan zichtbaar op je kleding. Ik vond dat een verademing: eindelijk zag ik wat mensen allemaal nog méér zijn dan wat ik van ze kende. En ik kon heel gericht mijn vragen stellen.

Mijn manier om voor nu invulling te geven aan zichtbaar maken wat ik voor je kan betekenen, is dat ik onder mijn emails of brieven (of blogs…) niet alleen mijn naam zet, maar ook meld waar ik bij betrokken ben. Waarmee ik dus eigenlijk tegen mensen ‘zeg’: “maak er gebruik van.” En ik zie dat steeds meer mensen zich op die manier ‘zichtbaar’ maken voor anderen. Dus wie neemt het stokje van me over en laat zien wat hij of zij te vragen of bieden heeft?

 

Yvette Prinsen

 “Yvette is geboren en getogen in een klein dorp in de Achterhoek maar sinds 2006 officieel ‘Rotterdammer’. In 2010 ging ze werken in de wijken in Rotterdam-West en vanaf dat moment krijg je haar daar ook niet meer uit.

projectleider Zorgvrijstaat (uit-de-hand-gelopen-bewonersinitiatief)

kwartiermaker Huize Middelland (netwerk van buurthuiskamers in Middelland)

(vrijwillig) bestuurslid TAA Rotterdam (Rotterdamse vrouwenvereniging)

(vrijwillig) adviseur Betsy Perk Opleidingsfonds (voor Rotterdamse vrouwen) 

Hond in de pot!

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Latest posts by PietHein (see all)

 

Hond in de pot!   Ontwormen, je ontkomt er niet aan.

Pup wegen, ontwormen
Even wegen met een pan

En doe het nou maar want dan blijven ze gezond. Hoe gezond? Nou, ze zijn onderzocht door de dierenarts en allemaal uitmuntend bevonden. Geen vlooien (duh!), geen oorsmeer, een goed hartje zonder ruis, de jongens hebben al twee balletjes en geen van allen heeft een erfelijke afwijking.

De chip zit er nu in en de eerste vaccinatie ook. Acht paspoortjes en daarom ook acht namen verzonnen.

paspoort hond, dierenarts Overschie
Acht paspoortjes met acht namen…

Acht namen! Venus, het rode teefje. Willy en Pilly omdat ze op elkaar lijken. Willy heeft nu nagellak op linksvoor. Pilly op rechts. Violo die eerst Viola heette maar toch een reutje bleek te zijn. Black Jack, het kleinste en meest zwarte reutje. Donna en Diana, vernoemd naar Donna Summer en Diana Ross. Donna draagt haar nagellak rechts en Diana links. Tot slot Sunny. Al haar nageltjes zijn gelakt. Sunny maakt grote kans om ons team te versterken. Zij kan heerlijk kussen namelijk. Echt waar. Ik knuffel ze allemaal en besnuffel ze regelmatig. Mijn god wat ruiken ze lekker! En als ik aan Sunny snuffel dan likt ze mijn gezicht. Ja, verkoop dan zo’n poepie maar eens.

Oh ja, waarom die nagellak? Ik kan ze nu 100% uit elkaar houden. Het zou slordig zijn als ik verkeerde papieren meegeef aan de nieuwe baasjes. Dan klopt de chip in hun nek niet meer. Krijg je allemaal gedoe van.

Met een beetje passen en meten passen ze allemaal op schoot.

Eind deze week en dan mogen ze verhuizen. Ik zal ze missen. Nu al.

Ze staan op MP onder Kaninchen. Vorige keer ging het helemaal los. En zo chaotisch als ik ben liep de hele administratie in het honderd.  Wist ik niet meer wie en wanneer men zou komen.  In een week-end was alles verkocht. Het leek wel lopende band werk…  Nog steeds heb ik contact met de nieuwe baasjes van toen.  Alle hondjes doen het geweldig en zijn fantastisch terecht gekomen. Daarom dacht ik: Nou, nog 1 keertje dan. Maar dit is wel de laatste keer.

Dogtv 010 aflevering 1

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Latest posts by PietHein (see all)

Kijk hier naar de de eerste aflevering van DOGTV010 van OPEN Rotterdam! Twee zeer fotogenieke sterren bijten het spits af. Volgende week woensdag (18.30) is het de beurt aan Gerard en Tony.

Op zaterdag 20 mei staat de West-Kruiskade voor de derde maal in het teken van de hond. De Dogparade 010, een vrolijke optocht van baasjes en hun beste vriend, is een ode aan de veelzijdige relatie tussen de mens en zijn beste vriend, de loyale metgezel, de trouwe viervoeter: de hond. In al zijn diversiteit, en dus in alle soorten, maten, en rassen. Van giga Deense Dog tot ieniemiene Chihuahua, van Koningspoedel tot vuilnisbak.

Daarnaast is de Dogparade ook een ode aan hun baasjes, die meer en meer ook in hun diversiteit een afspiegeling zijn van de Rotterdamse samenleving anno nu. Sinds de eerste Dogparade 010 zien we de hond steeds meer als een groot communicatiemiddel, de verbindende factor in een zeer diverse stad. Want het is door je hond dat je een blokje omgaat, langs de singel trekt of het park bezoekt. Je moet wel, de hond dwingt je tenslotte. Op die wandelingen kom je geheid andere baasjes en honden tegen en al snel ontstaat er contact. Vaak zijn dat heel verrassende contacten tussen mensen die elkaar anders nooit zouden ontmoeten.

De Dogparade 010 is binnen korte tijd een begrip geworden in Rotterdam.
Uit alle wijken verzamelen baasjes en honden zich op 20 mei vanaf 12 uur op het Kruisplein om onder leiding van Master of Ceremonies Jack ‘JFK’ Kerklaan in een vrolijke optocht richting Tiendplein te wandelen.

In de aanloop van de Dogparade van 20 mei maken de Rotterdamse kijkers van OPEN Rotterdam kennis met vijf uiteenlopende deelnemers; baasjes en hun even van elkaar verschillende honden. We zien ze op hun wandelingen en bij hen thuis. Tussen andere honden en hun baasjes of alleen in de striemende regen. De baasjes praten vrijuit o.a. over de liefde voor hun vrolijke viervoeter, de regels die ze hanteren in de opvoeding en de drolletjes die ze soms wel of soms niet opruimen.

Aflevering 1
In aflevering 1 op woensdag 19 april maken we kennis met Evita en haar puberende Seb, een Shiba Inu. Een pittig Japans ras. Evita rijdt met haar bakfiets met Seb voorin naar parkjes en veldjes in Overschie om daar te kunnen spelen en soms in een drappige sloot te belanden. Haar sportieve vriend Niels neemt Seb graag mee op zijn skateboard.

Voor meer info:

http://www.openrotterdam.nl/dogtv010/nieuws/item?956575

https://www.facebook.com/dogparade010/?fref=ts

Papegaaitje, kom je buiten spelen ?

Antonia

Antonia

Ik denk dat ik niet vreemd ben voor de meeste oude westenaren. Ik wandel geregeld met mijn papegaaien op de West Kruiskade of door de stad. Ik zal jullie in mijn blogs wat meer inhoudelijk vertellen over de avonturen en het houden van papegaaien.
Veel leesplezier...
Antonia

Papegaaienwandelingen

Naar buiten gaan is voor een papegaai net zo goed als voor ons mensen. Vitamine D en frisse lucht hebben we allemaal nodig, zowel mens als dier. Nu heb ik het voordeel dat ik sinds twee jaar een tuintje heb, zo kunnen ze regelmatig allemaal naar buiten. Maar ook zonder dat kan je papegaai toch naar buiten. Ik heb bijvoorbeeld een omgebouwde kinder-buggy waar ze op kunnen zitten. Zo zitten zij prettig en heb ik mijn handen vrij mocht dit nodig zijn.

Nog een voordeel van naar buiten gaan is dat ze veel zien en na verloop van tijd ook minder angstig zijn voor onverwachte bewegingen en grotere voorwerpen. Ze zien ook veel mensen. Dat wil niet zeggen dat ze persé lichaamlijk contact moeten hebben met iedereen, maar het is wel goed om ze zoveel mogelijk mee te geven in hun ontwikkeling.

Er worden steeds vaker meetings en wandelingen georganiseerd met papegaaien. Leuk voor zowel de papegaaien als de baasjes. De papegaaien zien zo andere vogels en de baasjes hebben veel te bespreken met elkaar over de gezamelijke hobby. Er zijn stichtingen die wandelingen organiseren. Maar er worden ook steeds vaker wandelingen georganiseerd door mensen onderling. Er zijn op facebook veel papegaaien groepen waar mensen altijd een oproep kunnen doen aan andere leden. Er is zelfs een groep speciaal hiervoor.

Zorg er wel voor dat de papegaai goed gekortwiekt is of een papegaaientuigje draagt, om te voorkomen dat ie in de vleugels gaat.

 

https://www.facebook.com/groups/parrotsrules/?fref=ts

https://www.facebook.com/groups/1586760041584942/?fref=ts

http://www.demodernepapegaai.nl/

 

Mijn mooie Frankrijk en de naderende dag van de waarheid…

Maud

Maud

Importeur/winkelier/marktvrouw/zorg at Blije Wijnen
Mijn naam is Maud en ik ben de trotse eigenaresse van Blije Wijnen. Ik importeer natuurwijnen uit voornamelijk Frankrijk. Daarnaast ben ik sinds vorig jaar marktkoopvrouw op de Rotterdamse Oogstmarkt. Ook ben ik werkzaam in de zorg. Ik ben 44 jaar en woon al meer dan de helft van mijn leven in deze mooie stad. Ik woon samen met mijn kersverse man, mijn tweelingdochters van 13 en 2 ietwat onaangepaste teckels.
Maud

Als ik aan Frankrijk denk, denk ik aan warme zomers. Heerlijk bourgondisch leven met charcuterie een koel glas wijn op een terras met enkel gloeiende, tevreden gezichten. Aan ‘mijn’ lieve wijnboeren die vol passie en overtuiging hun wijnen maken en er urenlang over kunnen vertellen. En natuurlijk aan Roquebrun, het mooiste dorp in de Languedoc waar ik vin naturel heb ontdekt.

Twee maanden geleden was ik samen met mijn kersverse man in Saumur. We gingen naar La Dive Bouteille, een wijnbeurs met ontelbare wijnboeren die achter hun wijnvat stonden en met enthousiasme hun wijnen lieten proeven aan Japanners, Engelsen, Australiërs, Belgen, Denen en uiteraard ook aan ons. We hadden een gemene deler, liefde voor wijn zonder troep. Liefde voor de aarde en liefde voor de medemens.

De avond voorafgaand aan de beurs liepen we het centrum in en al snel vonden we in Café La Place Axel Prüfer, de wijnboer van Le temps des Cérises. Met een magnum onder elke oksel geklemd kwam hij aanlopen. We dronken met hem wat glazen Brutal en lachten om alle grappen en grollen van de aanwezige wijnboeren. Karim Vionnet kwam bij ons staan en regelde een plekje bij Le Pot de Lapin voor ons. Een restaurant wat elke avond vol zat maar gelukkig nu, na het belletje van Karim, nog een plekje voor ons had. Vrolijkheid, Liefde en Saamhorigheid waren de gevoelens van die avond en de dagen die volgden.

De laatste avond liepen we moe maar voldaan naar ons appartement en gierden het nog uit bij een pizza automaat. In Nederland bestaat dit (nog) niet. Gelukkig maar want mijn dochters zouden hier niet weg te slaan zijn;-) Vier euro erin en even later rolde er een pizza uit met alles erop wat we wilden, in een heuse pizza doos . Natuurlijk niet te eten maar het idee vonden we geniaal. Nog na giechelend stonden we stil bij een huis met daarop grote foto’s van niemand minder dan Marine le Pen. We stonden voor het partijkantoortje in Saumur. Langs een treurige weg met al even treurige huizen. Het was ons niet opgevallen in onze roes van de wijnen en warmte.

Het beeld en gevoel wat ik heb van Frankrijk is mooi maar niet echt realistisch. Het is een puinhoop daar met veel ellende. Aanstaande zondag is het de dag van de waarheid. Ik hou mijn hart vast. Er zijn nog nooit zoveel werkelozen geweest, nooit zoveel armoede en boosheid. Slechter kan haast niet en toch, als je denkt dat het niet erger kan dan is daar Marine le Pen. Ik hoop voor al mijn wijnboeren, voor al mijn vrienden in Frankrijk, zeker ook voor alle migranten en alle anderen dat mijn bange voorgevoelens onterecht zijn…..

 

Kachel explodeert in gezicht van barman café Hensepeter

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Latest posts by PietHein (see all)

Cafe Hensepeter

Het geliefde cafe Hensepeter op de Nieuwe Binnenweg moet het een tijdje zonder de populaire barman Rudy Mes doen. Op zijn buitenverblijf in Ouddorp is een houtkachel in zijn gezicht ontploft. Met vreselijke brandwonden in het gezicht,  op de keel, borst, handen en armen is Rudy Mes per ambulance afgevoerd naar het brandwondencentrum Maasstad Ziekenhuis.

De belangstelling is groot maar hij kan niets, dus ook niet goed telefoneren, omdat zijn handen en armen in het verband zitten. Zodoende laat hij hier zijn verhaal optekenen:

Rudy Mes, Hensepeter Rotterdam, brandwonden
Rudy Mes met zijn blaren

 

Ik was lekker een beetje fikkie aan het stoken. In zo’n omgebouwde gasfles; je weet wel, met een uitgezaagd luikje aan de voorkant en een hoge schoorsteen bovenop. Ik brand regelmatig wat hout om lekker buiten te kunnen zitten in deze tijd van het jaar.  Na een uurtje of zo doofde het vuur en ik gooide er wat hout bij. Maar het vlammetje kwam niet terug en toen heb ik de spiritus fles erbij gepakt. En ja, dat had ik beter niet kunnen doen.’

Voorzichtig pulkt Ruud wat aan zijn verband van zijn handen. Het verband is zojuist in het brandwondencentrum ververst.

‘Als een kind heb ik zitten huilen van de pijn. Met een pincet trekken ze eerst het verband eraf en daarna de dode huidvellen. Alsof ze een nagel van je vinger trekken. Zo’n pijn.’

De verveling slaat ook toe. Je kunt niks met al dat verband…

Rudy vertelt verder

‘Ik gooide wat spiritus op het vuur en dat explodeerde direct. De hele inhoud van de kachel plus de brandende wolk spiritus vloog in mijn gezicht. Blijkbaar heb ik met mijn beide armen me nog willen afweren want die zijn ook helemaal verbrand. Toen ik weer opkeek zag ik dat mijn T-shirt in lichterlaaie stond. Vreemd genoeg bleef ik uiterst kalm. Terwijl ik mijn T-shirt over mijn hoofd uittrok liep ik naar de waterkraan en heb mezelf 20 minuten af staan spoelen. Ik dacht nog dat het meeviel maar toen vielen de vellen van mijn armen. Dat had ik nog niet gezien. Ja en vervolgens heb ik 112 gebeld. De ambulance bracht mij naar het brandwonden centrum in het Maasstad ziekenhuis.’

Inmiddels is Ruud al weer een paar dagen thuis. De brandwonden zijn op een paar plekken na eerstegraads. Zijn linker oor zal waarschijnlijk wel altijd getekend blijven.

‘Ach, dat staat wel stoer, zo’n litteken. Daar kan ik niet over tobben. Die pijn. Als die maar eens over ging…’

De verveling is een tweede dingetje. Omdat zijn handen en armen in het verband zitten kan hij bijna niks doen. Pas nu, na de wisseling van verband,zijn twee vingers vrij gekomen en kan hij op zijn tablet tikken.

‘Daarom wil ik graag dat mijn klanten en vrienden weten dat het geen desinteresse was of zo, dat ik niets liet horen. De reacties beuren mij juist enorm op. Ik kon gewoon de eerste dagen helemaal niks. Nu ik weer via mijn tablet en telefoon contact kan hebben met de buitenwereld, vind ik het fijn dat mijn verhaal bekend is. En dat ze me kunnen bereiken via mijn email adres. Dat is voor nu het handigst. Mail mij naar rudy.mes@gmail.com Ik probeer zo snel mogelijk terug te mailen.’

Rudy Mes, schoonheidskoningin
Ruud ervoor…

Bij het afscheid nemen valt het mij op dat de bos bloemen die ik meebracht onaangeroerd liggen. ‘Ik mag absoluut niet in contact komen met bloemen in verband met infectie gevaar. Zou je ze buiten op het balkon willen zetten?’

Zijn balkonnetje staat er fleurig bij. Nu Ruud nog….

Paashazen overvallen West-Kruiskade

PietHein

PietHein

Sociale Akademie/Kultureel werker
Toneelacademie Maastricht
Schrijvervakschool 't Colofon
Toneelschrijven, columns
Werkte als acteur en danser in films en theater
Werkte als regisseur aan theaterproducties
Is oprichter Buurtatelier Zwaerdecroonstraat
Werkt voor Cretopia-Rotterdam
Werkt voor Wow-Rotterdam
Werkt voor M.I.E.P West-Kruiskade (marketing, imago, events, pr)
Werkt voor Rotterdam Street Art Museum
PietHein

Latest posts by PietHein (see all)

 

Paashazen overvallen publiek Rotterdam, west-kruiskade
Pas op voor dit tuig!

Geen ontkomen aan

Bezoekers en winkeliers van de West-Kruiskade, opgepast! Een groepje paashazen plegen voortdurend overvallen op nietsvermoedend winkelend publiek. Met hun overvalwagen vol chocolade eieren en chocolade lolly’s maken ze de West-Kruiskade de hele dag onveilig. Wie even niet oplet krijgt een handvol lekkers toegestopt. Vooral kinderen zijn de klos. Voor hen is er geen ontkomen aan. Menig kinderhand werd snel gevuld. Een gebeurtenis die ze nog lang zullen heugen.

Ook ondernemers worden belaagd. In Toko51 van Cretopia is de paashaas gesignaleerd. Een partij choco eieren werd na afloop ontdekt op het bureau van een van de werknemers.

Er wordt slachtofferhulp overwogen.

Hierna vertrok de groep paashazen richting Leeuwenhoek, Schell, Holy Smoke, Ilya, Kiem Foei, Best West Flowers, de Rimboe en Schaap. Ze zijn gewaarschuwd!

Dankzij de vele foto’s die oplettende omstanders hebben gemaakt kunnen we een duidelijk signalement uitgeven.

Het betreft hier een groep paashazen, bestaande uit vier volwassen personen. Een persoon is opvallend dik, een ander is duidelijk van het vrouwelijk geslacht. Twee overigen zijn gender-onbestendig. Ze dragen opvallende paashaaspakken en dito schmink.

De overvalwagen is een gecamoufleerde bakfiets. Om er onschuldig uit te doen zien hebben de paashazen er een kuiken op gezet wat uit een ei wil komen.

Advies: blijf niet staan. Steek niet uw hand uit. Niet glimlachen en geen foto’s maken. Ze zullen dan vanzelf weer verdwijnen.

Einde bericht.

http://www.cretopia.nl

Welke papegaaiensoort zou bij mij passen ?

Antonia

Antonia

Ik denk dat ik niet vreemd ben voor de meeste oude westenaren. Ik wandel geregeld met mijn papegaaien op de West Kruiskade of door de stad. Ik zal jullie in mijn blogs wat meer inhoudelijk vertellen over de avonturen en het houden van papegaaien.
Veel leesplezier...
Antonia

Papegaaiensoort

Er zijn veel papegaaiensoorten, op hun beurt allemaal even mooi. Over het algemeen gaan mensen voor een vogel die ze mooi vinden. Wat ook vaak een rede is, is dat ze hebben gehoord dat een bepaalde soort goed kan praten. Dat laatste geeft nooit een garantie. Sommige papegaaien praten nu eenmaal graag en anderen helemaal niet.

Zelf vind ik dat je ook naar het karakter moet kijken. Het is tenslotte een waardig gezinslid waar je meer mee moet doen dan alleen als pronkstuk in een kooitje zetten. Dan is het fijn als het karakter een beetje klikt met het jouwe.

https://youtu.be/KhYtr3uWtuA

Zelf heb ik het meest de klik en ervaring met zuid amerikaanse soorten als amazones, ara’s en aanverwanten. Ik hou van wat uitdaging en de pittigheid van deze soorten. Mijn eigen vogels ken ik erg goed. Ik vind het belangrijk zoveel mogelijk te weten over de soort die je hebt, ook over het natuurlijke gedrag. Zo leer je gedrag te herkennen en begrijpen.

Papegaaiensoort

Ik zal over een paar soorten kort de algemene trekjes te beschrijven. Maar nogmaals, lees je goed in over de soort die je zou willen, voor je er definitief voor gaat.

Amazones zijn levensgenieters. Er zijn vele soorten amazones, zo hebben ze ook per soort net wat meer van dit of dat. Ze houden van drukte en gezelligheid, en zullen zich ook zéker laten horen daarin. Het zijn ook niet de meest makkelijke papegaaien. Laten zich niet zomaar de les lezen. Laat je merken dat je toch wat angstig of onzeker bent zullen ze dat gebruiken Een zeer consequente opvoeding is gewenst. Als een amazone bijt kan hij meestal niet meteen loslaten. Een amazone kan een leeftijd bereiken van 80+

Papegaaiensoort

Ara’s zijn levendige vogels. Ze hebben uitdaging en activiteiten nodig. Ze zijn vaak erg leergierig. Zijn ook goed te trainen voor freeflight. Ook bij ara’s zijn er vele soorten. Van een dwerg ara van amper 150 gram en 20 cm, tot een Hyacint ara van 1500 gram en een meter lang. Allemaal met een prachtig gekleurd verenpak. De meeste wat grotere ara’s kunnen vele noten kraken, de echt grote ara’s zelfs macedamia’s. Een erg boze ara zou met zijn grote snavel een vinger kunnen breken.

Papegaaiensoort

Caiques zijn de clown onder de papegaaien. Zijn ontzettend actief. Als je er twee hebt die goed klikken rollen ze samen spelend over de grond. Ze zijn ook erg snel, zo zitten ze hier, je draait je hoofd even weg en zo zitten ze drie meter verderop te spelen schommelen of wat ook. Ook erg typerend voor de caique is dat ze erg fel kunnen zijn. Als ze één persoon van een gezin niet moeten blijft dat ook meestal zo. Die zal dan ook doelwit blijven en van tijd tot tijd of zelfs geregeld de kans lopen aangevallen te worden. En bijten kunnen ze erg hard en tot bloedens toe.

Papegaaiensoort

De grijze roodstaart is een afrikaanse papegaai die vaak veel geluiden kan imiteren. Er zijn twee soorten, de Congo grijze roodstaart en de Timney grijze roodstaart. Over het algemeen zijn ze wat stress-gevoeliger dan de meeste papegaaien. Kunnen vaak moeilijk omgaan met veranderingen en nieuwe dingen, zoals een speeltje. Ze moeten hier vaak lang aan wennen.

Papegaaiensoort

Witte kaketoes zijn vaak echte knuffelaars, en willen heel veel aandacht. Daar schuilt ook meteen een probleem dat heel veel voorkomt. Omdat ze zo knuffelig zijn, wordt er vaak vooral in het begin heel wat afgeknuffeld (veel aandacht). Op gegeven moment is het nieuwe eraf en wordt het knuffelen minder. De kaketoe heeft nog steeds behoefte eraan en wil ook nog steeds veel aandacht. Krijgt hij dat niet voldoende ontwikkel je ongewild een heftige krijser. Zowel jij als je kaketoe zal hier niet happy van worden.

Papegaaiensoort

Agaporniden, ook wel lovebirds genoemd zijn erg leuke dwergpapegaaitjes. Dit zijn vogeltjes die je absoluut niet alleen zou moeten houden, ze hebben de naam lovebirds niet voor niks gekregen. Ook hierbij zijn verschillende soorten. Sommige soorten kwetteren meer dan andere. Het zijn in principe geen praters, maar je kunt ze wel andere dingen leren. Deze kleine mooie vogeltjes kunnen nog een leeftijd bereiken van 20 jaar.

Papegaaiensoort

 

 

https://www.facebook.com/groups/parrotsrules/?fref=ts

http://www.harecodierenvriend.nl/

http://worldofbirds.nl/

http://www.demodernepapegaai.nl/